EVANGELIE
Komt uit het Grieks en betekent: ‘goed nieuws’, ‘blijde boodschap’.
De evangeliën zijn de eerste vier boeken van het Nieuwe
Testament en zijn respectievelijk geschreven door Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes. Elk op een eigen manier vertellen ze over het openbaar leven, de dood en de verrijzenis van Jezus Christus.
Het evangelie van Marcus is het oudste en is geschreven rond het jaar 60. Het Johannesevangelie is het jongste en dateert van rond het jaar 90. Matteüs en Lucas schreven hun evangelie rond het jaar 70 en baseerden zich daarvoor op het evangelie van Marcus. Zij worden de synoptische evangeliën genoemd, omdat ze heel veel dingen gemeenschappelijk hebben. Het evangelie van Johannes is helemaal anders en kijkt meer naar de binnenkant van Jezus en naar zijn relatie met God.
De evangeliën zijn bedoeld voor de gelovigen om hen in hun geloof te bevestigen, alsook voor de niet-gelovigen om hen tot het geloof te brengen.
Voor de priester het evangelie leest, maken hij en alle aanwezigen drie kruisjes: één op het voorhoofd, één op de mond en één op het hart. Symbolisch willen wij daarmee zeggen dat we de woorden van het evangelie goed willen onthouden, willen doorvertellen en willen naleven.