LEVE VADER!
Vader worden, wat doet dat met een mens?
Vraagt Gino: ‘Erika, zoek dat eens uit!’ Oei! Ik weet dat niet ik zal dus maar even rondvragen.
Jonathan: Vader worden, wat doet dat met een mens?
Verwonderd, niet weten wat er op je afkomt, de verantwoordelijkheid die op je afkomt! Maar dat verdwijnt snel eens je je kind in de armen hebt en wegsmelt. Een gevoel van trots en liefde voor zowel kind en partner volgt.
Valentijn (net papa van zijn eerste):
Een moment van intens geluk. Even het gevoel hebben van alleen met je gedrieën te zijn op de wereld waarin niets anders telt.
Sebastian: Vader worden, wat doet dat met een mens?
Het is een vraag waar ik even bij moet stilstaan. Vaderschap begint voor mij niet op de dag van de geboorte. Het begint met uitkijken en verlangen naar iets moois, terwijl ik nog niet weet wat er precies komt.
In die eerste maanden zie ik vooral de veranderingen bij mijn vrouw: de vreugde en de ongemakken die zij dag na dag draagt. Na enkele weken kan ik zelf de eerste bewegingen waarnemen. En pas na een veertigtal weken kan ik mij echt vader voelen, wanneer ik de baby eindelijk kan vasthouden. Maar misschien is dat maar goed zo. Want zo kan ik mijn vrouw, de mama, volledig ondersteunen tijdens haar zwangerschap. Zij voelde het al vanaf dag één. Ik draag het mee op mijn eigen manier, en groei zo ook in het vaderschap. Want vaderschap is niet alleen zorgen voor de kinderen, het is ook zorgen voor de moeder van je kinderen.
Het vaderschap brengt verantwoordelijkheden met zich mee. Voortaan stel ik niet langer mijn eigen belang voorop, maar het belang van mijn vrouw en mijn kinderen. Als vader neem ik de rol van gezinshoofd op, maar dat betekent niet dat ik bovenaan een hiërarchie sta en alles bepaal. Het betekent dat ik mijn vrouw ontlast van dagelijkse zorgen, zodat zij voluit mama kan zijn. Ik wacht niet tot zij problemen oplost. Ik neem initiatief en probeer zelf oplossingen aan te brengen.
Vaderschap is ook een oefening in geduld en doorzetten. Niet alles loopt altijd van een leien dakje. Ik bereid me erop voor dat ik vaak opnieuw moet proberen, opnieuw luisteren naar mijn kinderen, ook al hebben ze dezelfde vraag al twintig keer gesteld. Hen blijven aanmoedigen bij het inoefenen van dingen: fietsen, opruimen, huiswerk maken. Maar ook aanvaarden dat de mama anders is opgevoed dan ikzelf, en dat ze problemen soms op een andere manier aanpakt.
Een atleet die maar één keer per week traint, zal nooit een olympische medaille behalen. Maar wie elke dag oefent en blijft proberen, is op de goede weg. Dat geldt ook voor vaders.
Als vader hoef ik niet te "stoefen" over mijn aanpak. Dat leidt alleen maar tot hoogmoed, jaloezie en competitie, en dat is allerminst goed voor mijn gezin. Sint-Jozef is hierin mijn grote voorbeeld. Een man die diende in stilte, zonder zijn eigen naam groot te maken. Mij verdiepen in zijn leven helpt mij om mijn eigen leven, en dat van mijn vrouw en kinderen, beter te begrijpen en te verbeteren.
Beste Gino, vind je hier het antwoord op je vraag?
Erika
We wensen alle vaders en alle mannen die zich vader voelen een bijzondere feestdag toe! Dank voor de goede zorgen!
Onze gedachten gaan naar vaders die een kind verloren hebben. Vaders die een kind ‘onderweg’ zijn kwijtgespeeld. Mannen die, gewild of ongewild, vaderloos zijn gebleven!
Fijne Vaderdag!
