GESCHIEDENIS VAN PINKSTEREN
Sjavoeot, het joodse pinksterfeest
Oorspronkelijk was Pinksteren een oogstfeest waarbij de joden God dankten voor de opbrengst van de aarde. Van de gerstoogst, die in Israël rond Pasen begon, tot de tarweoogst, zeven weken later, oogstte men. Ze noemden dit feest Sjavoeot, het ‘Wekenfeest’. Aan het begin van de oogst werd een deel van het eten aan God geofferd om Hem te danken. Later werd dit feest het ‘feest van de wetgeving’ genoemd, omdat op die dag gevierd werd dat God tien woorden (hun wetgeving) aan Mozes gaf. Dit gebeurde vijftig dagen na de doortocht door de Rode Zee. Toen de tempel er nog was, brachten de joden er twee broden van pas gemaaide tarwe naartoe als dank aan God. Als herinnering daaraan, nemen kinderen in Israël nu nog allerlei vruchten mee naar school en lopen daarmee in een vrolijke optocht. Overal ter wereld versieren de joden voor dit feest hun huizen met bloemen en vruchten. In de synagoge versieren ze de heilige ark, waarin de Torarollen bewaard worden en de biema (het verhoog) van waarop uit het boek Exodus (Hoofdstukken 19-Hoofdstukken 19-20: over de wetgeving op de Sinaï) wordt voorgelezen. Op die dag danken ze God niet alleen om de vruchten van de aarde, maar ook om de tien geboden die op de Sinaï werden gegeven.
Pinksteren, een christelijk feest
Vijftig dagen na Pasen.
In het woord ‘Pinksteren’, kan men het Griekse woord voor vijftig (pentekostè) terugvinden, net als het Franse woord voor Pinksteren: ‘Pentecôte’. In sommige streken van Vlaanderen spreekt men over ‘Sinksen’ (Bijvoorbeeld: de sinksenfoor). Dit woord werd afgeleid van het Franse ‘cinquante’, dat ‘vijftig’ betekent. Want Pinksteren wordt gevierd op de vijftigste dag na Pasen en sluit zo de paastijd af. In de Bijbel is 'vijftig' een getal dat 'volheid', 'vervulling' oproept.
Christenen vieren met Pinksteren de doorbraak van de Heilige Geest bij de leerlingen van Jezus. Hierdoor vonden ze de durf en de kracht om over Jezus te spreken en te handelen zoals Hij dat deed.
Pinksteren kan men ook de verjaardag van de Kerk noemen, de gemeenschap van mensen die Jezus volgen. Christenen herinneren zich dan de mensen die volgeling van Jezus wilden worden en gedoopt werden. Zij waren de 'eerste oogst' van het enthousiasme van de leerlingen van Jezus.
Pasen-Hemelvaart-Pinksteren
Jezus' dood en verrijzenis, zijn 'varen naar de hemel' en de nederdaling van de Heilige Geest, zijn verschillende aspecten van eenzelfde gebeuren. Om dit beter te kunnen vatten, werden deze aspecten verspreid over verschillende dagen:
PASEN
Verrijzenis van Christus
God geeft de gekruisigde Jezus nieuw leven over de dood heen.
HEMELVAART
Verheerlijking aan de rechterhand van God Jezus leeft verder naast God.
PINKSTEREN
Zending van de Heilige Geest Jezus leeft onder ons door zijn Geest
De zondagen van de periode waarin die drie feesten vallen, worden paaszondagen genoemd, omdat ze doortrokken zijn van de typische sfeer van Pasen.
Pasen en Pinksteren leunen bovendien inhoudelijk sterk aan bij de sacramenten van doopsel en vormsel.
Pasen viert de bevrijding uit de dood – doopsel
Pinksteren viert de inspiratie door de Heilige Geest – vormsel
Pasen is een nieuw begin, een nieuwe bevrijding door de dood en verrijzenis van Jezus. Pinksteren is het feest van de nieuwe oogst.
Vragen van Kinderen:
Wat is de H.Geest eigenlijk?
Christenen spreken op drie manieren over God: ze spreken over God als over hun vader in de hemel. Ze herkennen Hem in de manier waarop Jezus geleefd heeft. En ze voelen God aan als de Geest die hen bezielt. Maar wat kun je je nu voorstellen bij 'Geest'? Even proberen... Ben je al eens buiten geweest toen het hard waaide? voelde je toen ook hoe die wind je vooruit duwde? Wind kun je niet zien, maar je kunt hem wel voelen. Ben je al eens zo snipverkouden geweest dat je naar adem moest happen? Is het jou dan ook opgevallen hoe belangrijk die adem wel voor jou is? Hoewel je je adem niet kunt zien, toch is die levensbelangrijk voor jou. Christenen vergelijken de heilige Geest met wind en met levensadem. Net zoals de wind duwt en stuwt de Geest hen vooruit, zodat ze enthousiast worden om van de wereld een plaats te maken waar mensen het goed hebben omdat ze van elkaar houden. En net zoals adem is de Geest van God voor christenen levengevend en levensbelangrijk.
Christenen spreken over God als over de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Van deze drie is de Geest de meest ongrijpbare, de meest onzichtbare. Van Hem wordt gezegd dat Hij de kracht van liefde is die van God komt. Over de Heilige Geest wordt gesproken als wind. Wind zie je niet, maar je kunt die wel voelen: hij verfrist en brengt in beweging. Zoals wind je in de rug kan vooruit duwen, zo duwt de Geest je vooruit. Over de Heilige Geest wordt ook gesproken als over adem. Adem zie je niet, toch zorgt je adem ervoor dat je in leven blijft. Zoals de lucht die de mens in en uitademt, zo werkt de Geest van God bij de mensen. Hij brengt bezieling, spirit, begeestering. Zoals je de kracht van de wind kunt zien aan huizen en bomen, en de kracht van de levensadem in het leven van de mensen, zo kun je de kracht van de Heilige Geest zien in die mensen die er vol van waren: Jezus en alle mensen die heilig genoemd worden. Waar liefde, vreugde, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtheid en ingetogenheid zijn, daar is Hij werkzaam.
Auteur: C. Leterme
