Wat zijn dat voor geschenken die de Geest ons aanbiedt? Misschien zijn het niet echt cadeautjes. We noemen ze de gaven van de heilige Geest. En eigenlijk hebben we die al in ons. Het zijn meer talenten of eigenschappen. Het zijn een soort vonken in ons die de Geest aanblaast, een soort waakvlammetjes die we tot echt vuur moeten maken. De een heeft de gave of het talent van geloof, een ander is wijzer. En al die talenten van al die verschillende mensen leveren samen veel goeds op. Ze maken het leven leefbaarde. Daarom staat er in het pinksterverhaal dat er een gedruis was alsof er een hevige wind opstak, daar in dat huis waar de leerlingen zich bevonden. De Geest waait dus, wakkert aan. Hij wil die talenten in ons, die gaven die we reeds van bij ons doopsel hebben, een nieuw elan geven, nieuwe geestkracht.
Liefde is wel een van de mooiste en meest aansprekende gaven, die soms moet aangewakkerd worden. Even het volgende. Een verpleegster heeft juist een oude demente man gewassen en verzorgd in het Woon- en Zorgcentrum. Hij ligt bijna te blinken in zijn bed en de verpleegster zegt tegen de echtgenote die erbij was: ‘Zo, hij is klaar voor de nacht. Ik heb alles gedaan, maar één ding nog niet, want dat moet jij doen’. ‘Wat dan?’, vraagt de echtgenote. ‘Hem nog een nachtzoen geven.’ ‘Maar dat doen wij al jaren niet meer, elkaar zoenen’, antwoordt de echtgenote. ‘Dat is jammer’, zei de verpleegster, ‘want hij ligt er eigenlijk op te wachten’. Drie maanden later is de man overleden en nog is die echtgenote, ook al een oude vrouw, dankbaar dat zij die laatste weken van hun huwelijk elkaar wat warmte hebben kunnen geven.
Soms kan onze liefde slijten, en is het verliefde hart van vroeger bijna tot stilstand gekomen. Maar het vuur van de heilige Geest kan onze liefde weer aanwakkeren. Niet die vurige felheid van weleer, maar wel de warme tederheid die een mensenleven intens gelukkig kan maken.
