Priester Johannes neemt de fakkel over van priester Jos Ostyn
Op zondag 5 juli vond in de Sint-Niklaaskerk de dankviering plaats waarmee priester Jos Ostyn afscheid nam van de Pastorale Eenheid Kanaän Veurne-Alveringem.
Sinds de zomer van 2023, toen hij met pensioen ging als leraar godsdienst in de Westhoek, kon priester Jos zich ten volle inzetten voor zijn pastorale opdracht als pastoor van Solidum en moderator van de Pastorale Eenheid Kanaän Veurne. Sinds september 2024 werd deze uitgebreid tot de Pastorale Eenheid Kanaän Veurne-Alveringem, waar hij nauw samenwerkte met pastoor Johannes.
Na het dankwoord van priester Jos nam ook de voorzitter van het Centraal Kerkbestuur, Boudewijn Meesschaert, emeritus professor, het woord. Hij blikte met waardering terug op de jarenlange inzet van priester Jos en sprak onder meer:
"Bij het overlopen van deze staat van dienst kunnen we alleen maar dankbaar zijn. Of priester Jos nu al dan niet blij is met zijn eervol ontslag, weet ik niet. Hij blijft ook voor mij een beetje een gesloten boek, maar ongetwijfeld wel een boek dat het lezen waard is. Zoals men zegt: men weet nooit wat een mens diep van binnen denkt.
In een tijd van groeiende ontkerkelijking, een toenemende onverschilligheid tegenover ons geloof en soms zelfs een vijandige houding ten opzichte van de Kerk, is het niet gemakkelijk om verantwoordelijkheid op te nemen als priester of pastoor. Toch heeft priester Jos dit bijna vierenveertig jaar lang met grote overgave gedaan. Dat hij nu recht heeft op een wat rustiger leven en minder verantwoordelijkheden, is meer dan verdiend."
Vooraleer de aanwezigen werden uitgenodigd op de receptie, waar iedereen priester Jos persoonlijk kon ontmoeten, richtte pastoor Johannes zich nog tot zijn collega. Zoals we hem kennen, hield hij geen lange toespraak, maar sprak hij enkele eenvoudige woorden die recht uit het hart kwamen.
Hij dankte priester Jos voor de drie jaar waarin zij samenwerkten.
"Ik wil u danken voor de drie jaren waarin wij hebben samengewerkt. Ieder met zijn eigen mening, maar op heel wat vlakken vonden wij elkaar, en dat was het voornaamste.
Beste priester Jos, u kent de Kerk goed. Het gewijde ambt van het priesterschap is een opdracht die wij ontvangen hebben. Het is de voortzetting van een dienst die generaties priesters vóór ons hebben gedragen en die ook na ons zal worden verdergezet. U was hier niet de eerste pastoor en ik wil hier ook niet de laatste zijn.
De verantwoordelijkheid die u mij doorgeeft, is geen promotie, maar een zending van de Kerk. Het priesterschap is geen job, maar een dienst aan God en aan de mensen. Dank voor de ervaring die wij hebben gedeeld en voor de momenten van uitwisseling en gebed. Wie wij voor elkaar waren, zullen wij blijven. Goede moed in deze nieuwe fase van uw leven."
Met deze woorden werd niet alleen dankbaar afscheid genomen van een priester die zich meer dan vierenveertig jaar ten dienste stelde van Kerk en samenleving, maar werd tegelijk ook op een warme en hoopvolle manier de fakkel doorgegeven aan de nieuwe verantwoordelijke van de pastorale eenheid.
