MET DE CLEMENSPOORT NAAR SPA
Ben je ooit eens verrast met een uitnodiging op een etentje, een aangenaam bezoek, een verrassingsuitstapje? Ken je dat gevoel van blijdschap en zoveel meer dat nog enkele dagen nazindert? Met zo een gevoel ben ik van Spa naar huis gekomen.
Hoe kwam dat? Wel, ik ging in op de uitnodiging om enkele dagen naar Spa te gaan om iets te beleven en op zoek te gaan naar God. Het onderwerp beviel me en daarom besliste ik om deel te nemen. Ik hoopte op meer diepgang en zinvollere benadering van de Blijde Boodschap. Ik had geen speciale verwachtingen en liet alles op mij afkomen. Luisteren was mijn boodschap, ik dacht, ik hoor het wel.
Met tochtgenoten als thema
Een tochtgenoot is iemand met wie je een tocht of reis maakt, iemand die met je meegaat op je levenspad en je steunt. Het zijn mensen bij wie je kracht haalt, bemoediging ontvangt of geeft en liefde ervaart.
We gaan naar Spa maar waar gaat de reis naartoe?
De kennismaking in Spa verliep vlot, we zongen samen, we genoten van een welkomstdrankje en men deelde ons mee waar de reis naartoe ging.
Op weg naar het hemelse geluk, dat is de blijde boodschap, dat is het opzet van deze inspirerende dagen.
’s Morgens samen bidden en ontdekken hoe we als tochtgenoten samen op weg kunnen gaan. En dat zetten we elke namiddag en avond in praktijk door te genieten van wat God ons gegeven heeft. Een wandeling in de mooie omgeving, een stadswandeling, een terrasje, een gezelschapspelletje, een zangavond of een volksdansavond, het kon en mocht allemaal. Ook dat was een manier om elkaar beter te leren kennen en op tocht te gaan.
Hoe kan het ook nog?
Een mens is geschapen om liefdevol te leven. Het leven is een groot avontuur. Soms verlangen we naar meer. Soms worden we gekwetst door medemensen. Onze dromen en idealen kunnen we niet altijd verwezenlijken.
We moeten keuzes maken in het leven maar we zijn niet altijd op de goede weg. We leiden een dubbelleven. De behoefte om goed te leven lukt niet altijd. We doen alsof alles normaal is voor de buitenwereld, maar we zoeken een foute manier om ons te bevredigen. Maar zoals de Vader uitkeek naar de terugkomst van de zoon, zo zoekt God ons. De stem die tot ons spreekt is God, de zachte en liefdevolle stem van de Vader spreekt ons aan. Als we dat voelen kan ons niets kwaads overkomen.
Eens die stem gehoord kan je in stilte deze stem beluisteren, op zoek naar meer God, naar meer liefde. De tocht die we dan maken is een tocht naar thuis.
Radicaal blijven geloven en vertrouwen in God. Wij zijn dan het huis waar God naar zoekt. God is liefde. Hij zegt: “Jij bent mijn geliefde dochter, zoon, in wie ik mijn welbehagen heb.”
Samen op tocht
De tocht die we samen maakten was een tocht naar huis met een tochtgenoot als metgezel. Een leven van eenzaamheid, vreugde, liefde, angst, competitie om de beste te zijn, het is er allemaal. Tochtgenoten bemoedigen elkaar om naar het woord van God te blijven zoeken. Eerlijkheid, luisteren, behoefte aan groei, je hoeft de andere geen raad te geven. Begin met jezelf aan te passen om Gods voetstappen in jezelf te ontdekken. Dit vraagt heel wat inzet om dat te verwezenlijken. Wat moet ik doen? Geloof in jezelf. Wat zijn mijn kleine kantjes? We moeten kiezen welke weg we gaan, maar vergeet nooit: God biedt u steeds een tweede kans, grijp die altijd en sla die niet in de wind. Een goed christen zijn kan niet zonder God. Midden in de storm toont God zich. Zelf in je mislukking en kleinheid kan God werken. Geloof leidt ons naar God, die ons gratis bemint. Wees u zelf en ga doen wat je kan. Zijn geboden onderhouden dan zijn we waar God wil dat we zijn. Je hebt de vrije wil om dat te doen. Je ontmoet God op gelijk welke plek, de wet is er om ons te begeleiden naar het hemelse geluk. De Heer is bij u. Zulke mensen maken Jezus blij en dat geeft een goed gevoel.
En nu: wat doen we met dat goed gevoel?
De Clemenspoort biedt ons de kans om tochtgenoten te blijven. Samen elkaar ondersteunen. Ik ben een tochtgenoot voor iemand anders. We gaan ons samen inzetten om Jezus te zien. God is op zoek naar ons, dat is thuiskomen.
Alleen-zaam-heid. Bij jezelf thuiskomen. Jezelf leren kennen. Je bent niet perfect. God komt met liefde tot u, wees daar zeker van. Zonder gebed gaat het niet. Samen bidden helpt. Kweek goede gewoontes aan. We gingen een dag naar Banneux om te bidden en eucharistie te vieren.
Parochiaal zijn we ook tochtgenoten en kunnen we ook thuiskomen. De wekelijkse eucharistie is daar een ideaal middel voor. Daar kan je kennis maken met je tochtgenoten. Je kan afspraken maken, naar elkaar luisteren en elkaar motiveren om de weg te gaan die ons leidt naar het hemelse geluk. Het vraagt inzet om samen te vieren en open te staan om naar buiten te gaan. Als tochtgenoot kan je elkaar helpen. Je hebt een tochtgenoot nodig om te overleven. De Kerk, onze gemeenschap, moet verkondigen. God zegt: ‘Je bent mijn welbeminde.’ Door te delen kan geloof groeien. Blijf dankbaar om wat je gekregen hebt. Vreugde werkt aanstekelijk. We kunnen verkondigen naar buiten, dat helpt om het vuur in ons brandend te houden en niet te laten doven.
Leer jezelf kennen, maak tijd om te delen, bidden en verbinden. Dank God opdat u Hem mag ontmoeten in de eucharistie en in de medemensen.
Een korte samenvatting: zeg dank u om wat je gekregen hebt, zeg sorry voor wat misging en zeg alsjeblief om iets te vragen. De betekenis van tochtgenoot in de tweede paragraaf is naar mijn mening ten volle werkelijkheid geworden.
Ik zie je graag volgend weekend in de wekelijkse eucharistie. Tot dan!
Fernand
