God ja,
hier sta ik dan bij de grafplaats van een geliefde.
Moet ik huilen!
Moet ik lachen!
Mag ik mezelf zijn,
kwetsbare mens
die probeert los te laten,
die probeert te leven,
die probeert een leegte en gemis te omhelzen.
Met een spons in de hand
veeg ik een beetje twijfel en pijn weg
en zie ik mijn geliefde
wie hij of zij ten volle was:
heilige mens, kwetsbare mens,
teken van leven,
aan alle zielen gelijk, met alle heiligen bijeen.
Amen.
Een bezinning van priester Piet Capoen
