HOMILIE VIERDE ZONDAG - A
'Nieuwjaar is tot aan Lichtmis goed,' zegt het spreekwoord. Inderdaad, zusters en broeders, deze nieuwjaarsmaand blaast haar laatste adem uit. Morgen/Vandaag duiken we februari in. Vooral in die allereerste januaridagen hebben we elkaar overvloedig en van harte een gelukkig en gezond 2026 toegewenst. Misschien zelfs een zalig Nieuwjaar? Wie weet!
Vandaag komt Jezus wel wat laat aandraven met zijn wensen. 'Beter laat dan nooit,' zullen we dan maar denken. Maar, op de valreep wenst Hij ons dan weer meer dan een ordinaire nieuwjaarswens. Zijn wensen en woorden gaan ons meteen dwars door het hart en ze vinden hun oorsprong in de bron van Jezus' bestaan en optreden: God zelf. Late maar diepgaande wensen dus.
En het blijft niet bij één enkele wens! Tot negenmaal toe noemt Jezus jou en mij zalig, d.w.z. 'door God gelukgewenst, door God gezegend'. Een waterval aan genegenheid en vriendschap, aan vreugde en troost laat Jezus van op de berg neerkomen over elke mens die wil leven vanuit de bron waaruit ook Jezus leeft: God zelf!
Ze kregen dan ook de naam "zaligsprekingen" mee. Door velen, ook niet-christenen en niet-gelovigen beschouwt als een onbetwistbaar hoogtepunt in de boodschap van Jezus van Nazareth. Mahatma Gandhi, de Indische hindoe-gelovige, bekend om zijn geweldloos verzet tegen de Britse kolonisator gewaagde ooit van "de grondwet van het christendom".
Dierbaren, de zaligsprekingen voeren ons inderdaad naar de kern van het christendom, naar God zelf. Naar de vraag of we echt geloven in die God die Jezus ons verkondigde, naar de vraag of we echt durven vertrouwen op die hemelse Vader. Jezus biedt Gods eigen vreugde en geluk aan, aan elke mens die anders in het leven wil staan. Geluk en vrede worden toegezegd aan elke mens die zijn leven gelovig wil uitbouwen in het spoor van Jezus. "Geluk van Godswege", wordt toegezegd aan elkeen die niet zichzelf tot het centrum van zijn leven uitroept en niet zichzelf tot god verheft, maar nederig probeert te leven vanuit de bron van alle leven en liefde: God zelf. "Geluk van Godswege"wordt toegezegd aan elkeen van ons die van God hoop en troost, vrede en verzoening durft verwachten, aan elkeen die in zijn eigen leven alles op alles zet om in vrede te leven met zijn medemensen, ook als hij zich juist door hen gekrengd en gekwetst weet. "Zalig" noemt Jezus ons als we een vergevende hand durven uitspreken en ons niet vastpinnen op wat is gezegd en gebeurd. Als we mensen als medemensen behandelen, gewoon omdat we weten dat we tegenover God allemaal in het krijt staan. "Ongekend, onbeschrijfbaar, goddelijk gelukkig" noemt Jezus elke mens die zich met een zuiver en oprecht hart verzet tegen onrecht en geweld, hoe verfijnd soms ook in deze wereld aanwezig, op grote schaal, maar ook in onze eigen families en buurten. Onverwoestbaar geluk zegt hij toe aan elke mens die niet terugdienst wanneer het kruis van verzet en tegenkanting, wanneer het kruis van Golgotha, in zijn eigen leven opduikt. Zalig de mens die in alle omstandigheden van het leven zoekt trouw te blijven aan Gods droom.
Geen goedkoop geluk, geen geluk van één-twee-drie gooit Jezus ons toe, dat is duidelijk. Daarvoor ziet Hij ons te graag. Maar echt diepgaand geluk, een onaantastbare vrede en goddelijke vreugde, voor elk die het waagt de weg in te slagen, die Hij ten volle is voorgegaan.
Goede vrienden, het zijn veeleisende maar echt zaligmakende voorwaarden voor allen die durven geloven dat God trouw is en dat de rijkdom van zijn liefde hier reeds op aarde proefbaar en voelbaar is. Want hier zit nu juist de knoop: de zaligsprekingen zijn evenzeer belofte als oproep. En dat vergeten we meestal. Hier wordt ons beloofd wat niemand op aarde ons geven en maken kan. Want God wil van ons geen 'zielige' maar 'zalige mensen maken!
Gino, februari 2026
