‘Of ik geen gespreksgroepje wou leiden?’: was de vraag. ‘Natuurlijk’: was het antwoord. Meteen werd mij een tafel toegewezen om plaats te nemen om het gesprek tussen enkele parochianen van de verschillende kerkplekken uit onze parochie Gent-Zuid te leiden. Terwijl ik dit neerpen, besef ik twee verkeerde begrippen te gebruiken. Later op de avond leer ik namelijk dat we beter spreken over ‘kerkgemeenschappen’ in plaats van ‘kerkplekken’, en al heel snel wordt duidelijk dat onze ‘parochie Gent-Zuid’ een fonkelnieuwe naam gekregen heeft: ‘Heilige Petrus en Paulus’.
Maar voor deze realiteiten voldoende tot mij doorgedrongen waren, werden we – na een mooie gebed over ‘Kerk zijn is Maria zijn’ – eerst warm onthaald door onze parochieherder E.H. Gino Grenson. Al snel gaf hij het woord door aan de moderator van de parochieploeg diaken Johan Boesman. Via een keurige PowerPoint werden we door Johan ingewijd in de keuze van onze nieuwe parochienaam ‘Heilige Petrus en Paulus’. Twee stevige figuren die zeer missionair waren en in alle geval voor zeer veel inspiratie kunnen zorgen voor de uitbouw van onze nieuwe parochie. Als kers op de kaars werd ons ook het nagelnieuwe logo van onze parochie voorgesteld. Het logo blijkt gebaseerd op de geografische ligging van onze kerkgemeenschappen en vormt Petrus’ rots waarop het kruis en tevens zwaard van Paulus geplant staan. Een stevig logo dus. Het doet mij wegmijmeren naar het verhaal over Koning Arthur en zijn zwaard, maar dat zal wel aan mij liggen. Het logo blijkt in de smaak te vallen: modern, strak en zeer sprekend. Na deze behoorlijke opwarming volgde een korte schets over de samenstelling en doelstellingen van de parochieploeg. Alle leden van de parochieploeg werden nog eens keurig vernoemd en vriendelijk verzocht om … even recht te staan. We werden ook ingewijd in de werking van het parochiesecretariaat dat gelokaliseerd is in de pastorij van Sint-Denijs-Westrem, maar er blijven ook onthaalpunten in de andere kerkgemeenschappen. We leerden tevens dat de digitale hand van de pastoor eigenlijk een secretaris is die de naam Peter Engelbert draagt. Op die manier heeft de pastoor de handen vrij om als ware herder tussen zijn schapen te staan en niet als een minister tussen zijn dossiers. De PowerPoint werd afgerond met een overzicht van de werkpunten en accenten die de parochieploeg nu legt, zoals er zijn: de doopselpastoraal, Broederlijk Delen, Jokri, enz. Tevens werd er een voorstel gelanceerd over de herschikking van de zondagsvieringen naar de toekomst toe. Iets wat zeker nodig is als er in de toekomst enkele priesters emeriti zouden wegvallen in onze parochiegemeenschap.
En zo waren we opgewarmd voor onze gespreksgroepen. Er stond mij een zware opdracht te wachten: een 10-tal mensen onderling aan het woord houden. Het ging dan vooral over: wat men van de presentatie vond, wat ze van de huidige parochieploeg verwachten, hoe men de toekomst van de huidige kerkgemeenschappen ziet, wat men van de herschikking van de vieringen vindt en of er suggesties zijn naar de toekomst toe. Eens iedereen aan het woord geweest, werd van mij verwacht om in plenum een samenvatting te brengen. Een zestal gespreksgroepen gingen aan het praten en al snel bleek dat we na 30 minuten nog lang niet uitgepraat waren en we mochten dus allen nog 15 min. doorgaan. Er volgden duidelijk zeer interessante gesprekken over de vormen, de plaatsen en de inhouden van onze parochiegemeenschap. De parochieploeg werd aangemoedigd om op hetzelfde elan verder te gaan, maar tevens veel zorg te blijven hebben voor de plaatselijke geloofsgemeenschappen. Het bleek bijzonder belangrijk om de gelovigen te blijven boeien met gemeenschappelijke vieringen en inhouden. Ieders zorg moest tevens uitgaan naar het werven van jongeren of jonge gezinnen. Ten slotte dienden we allemaal voldoende te beseffen dat we in een overgangsfase zitten waarbij we onvermijdelijk het oude zullen moeten loslaten en groeien naar iets nieuws. Maar beseffen alle parochianen dat voldoende? In het ganse proces zal communicatie cruciaal zijn en er werd dan ook door bijna alle werkgroepen op aangedrongen de communicatie behoorlijk aan te zwengelen. Over de herschikking van de zondagsvieringen had iedereen zowat zijn eigen idee, maar men begreep dat er ook daar drastisch zal moeten ingegrepen worden als onze priesters emeriti geen dienst meer kunnen doen. Deze laatsten voelen zich trouwens momenteel bijzonder gewaardeerd in de huidige gang van zaken. Tijdens het slot drukte E.H. Gino dan ook zijn grote dankbaarheid uit naar iedere aanwezige en allen die zich inzetten voor de parochie. Hij voelt zich een begenadigd man met alle hulp en ondersteuning die hij in zijn opdracht krijgt. Tot slot riep hij ons op om deel te nemen aan de gemeenschappelijke viering van onze parochiegemeenschap samen met de nieuwe bisschop Lode Van Hecke op dinsdag 17 maart om 18u30 in de Christus Koning Kerk.
Na deze boeiende uitwisseling volgde nog een informele vergadering met een drankje en een hapje… een receptie. Het past om hier de Clemenspoort te bedanken voor hun gastvrijheid en inzet om van deze avond een geslaagde avond te maken. We kregen nog net geen kruisje mee voor het slapen gaan, maar ieder die er was ging voldaan naar huis. De één al met wat meer vragen dan de ander, maar allen met een goed gevoel van gemeenschapsvorming als zoekende gelovigen en geleid door de Heilige Petrus en Paulus. Of dat geloven we althans …, maar ook Maria was er bij, vraag het maar aan E.H. Gino.
Hans De Weirdt (kerkgemeenschap Sint-Denijs-Westrem)
