‘Hey, leeft ge nog?’, hoorde ik de voorbije dagen mensen wel eens vragen aan de telefoon. In deze vreemde weken van isolement en quarantaine is het zeer goed dat we via heel wat media toch nog met elkaar in contact kunnen komen.
Maria Magdalena en de vrouwen
Maria Magdalena was er blijkbaar van overtuigd dat haar meester niet meer leefde. De terechtstelling aan het kruis heeft dat met overvloed aan overredingskracht bewezen. Maria Magdalena en ook de andere vrouwen, hadden ongetwijfeld slecht geslapen die nacht. Ze hadden wellicht zelfs helemaal geen oog dichtgedaan. Ze hadden waarschijnlijk de hele tijd liggen draaien en woelen terwijl de laatste scénes uit de doodstrijd van Jezus nog levendig door hun geest flitsten. Méér dan toekijken, méér dan in Jezus’ nabijheid blijven, méér dan zijn tranen drogen, hadden ze voor Hem niet kunnen doen. Veronica was tijdens de kruisweg nog brutaal uit Jezus’ nabijheid verdreven na haar daad van liefde. Waar hadden ze de moed vandaan gehaald om in Jezus’ buurt te blijven onder het kruis?
Trouwe liefde!
Ze wisten het wellicht zelf niet waarom ze hun leven op het spel hadden gezet door zich openlijk tot die belachelijk gemaakte Jezus van Nazareth te bekennen. Ze hadden er niets bij te winnen maar ergens had de stem van hun hart hen tot deze keuze gedwongen en geleid. Ze konden deze Jezus niet in de steek laten. Ze hadden Hem lief. Ook nu ze op weg gingen om zijn lichaam te balsemen. Het had die vrijdag allemaal zo snel moeten gaan. Maar door hun uiterste blijk van liefde hebben deze vrouwen een machtig verhaal van geloof en hoop geschreven. Even leek het er immers op dat het cynisme het zou winnen van de liefde. De beul is uit het passieverhaal al lang verdwenen maar de liefde van de vrouwen voor Jezus is gebleven.
Wees niet bang!
In deze dagen van corona worden mensen ongerust en zelfs opstandig. Waar gaat dit ooit eindigen? Mensen worden bang en onzeker. De voorbije dagen heb ik regelmatig broers en zussen moeten begraven onder vreemde omstandigheden. In beperkte kring en opgelet voor besmetting. Afstand houden, ook emotioneel. Niets of niemand aanraken want wie weet… Het is goed de richtlijnen te volgen maar het is leven gevend Pasen te vieren. Deze Goede Week is niet zozeer een liturgische week maar wel een week boordevol geloof want Jezus, zegt Pasen, moet je niet zoeken bij de doden!
Jezus leeft!
Jezus leeft! Dat is de boodschap van Pasen! Jezus leeft, anders maar sterker dan voorheen. God riep Hem weg uit het graf, deed Hem opstaan en delen in Zijn eeuwige liefde. De weerloze vrouwen worden de eerste getuigen van Jezus’ verrijzenis. In ons hart speelt zich het zelfde scenario af dat zich heeft afgespeeld bij Petrus en de andere leerlingen toen ze de vrouwen hun verhaal hoorden. Kan dit wel? Wat betekent het dat Jezus verrezen is? Is dood niet dood? Ook ons geloof blijft een twijfelend, aarzelend en zoekend geloof. Maar misschien moeten we dit jaar de Paaservaring van deze vrouwen uit het Evangelie opnieuw ontvankelijk beluisteren. Zovelen na hen hebben de Verrezen Heer tastbaar, werkzaam aanwezig gevoeld in hun leven. Ze hebben ervaren wat Pasen in alle toonaarden zegt: de Heer is opgestaan! Geloven in de verrijzenis is een vreemd soort weten dat ons verstand te boven gaat!
Hou moed en blijf geloven!
Geen enkel virus kan dit geloof vernietigen! Het wordt een Pasen als nooit tevoren. Dat Gods liefde ons hart moge raken, ons doen opstaan om met nieuwe ogen naar het leven te kijken, vanuit Jezus’ Geest. Dat Gods liefde ons opwekt zodat we ons niet langer neerleggen bij onmacht, wanhoop, angst maar elkaar laten delen in de liefde die vrij en gelukkig maakt! Dat Gods liefde ons doet leven als opgewekte mensen die op hun paasbest door het leven gaan!
We mogen de vrouwen uit het Paasevangelie dankbaar zijn!
Zalig Paasfeest!
Draag zorg voor jezelf en elkaar!
Dank voor de vriendschap en verbondenheid onder elkaar en eens we opnieuw mogen vieren doen we het met ‘veel lawaai’!
Gino
