PAASVIERING: zondag 5 april.
Greet vertelt hoe zij de paasviering in de Sint-Catharinakerk beleefde…
Vanmorgen ben ik gewoon opgestaan; het leek een dag zoals alle andere dagen. Maar voor veel christenen is dit het belangrijkste feest in de kerk. Het is immers Pasen, en dat vieren we. Als ik rond kwart voor elf aankom, zijn er nog niet veel aanwezigen. Het koor, mooi in het zwart gekleed. De medewerkers. En enkele kerkgangers, die her en der verspreid zitten in de middenbeuk. Op korte tijd komen er veel mensen binnen en vult de kerk zich voor een feestelijk samenzijn.
Na de wijding van de Paaskaars, begint deze speciale viering. In het tekstboekje vinden we woorden die op deze zondag in zoveel verschillende landen en zoveel verschillende talen ter wereld weerklinken. De eerste lezing komt uit Handelingen 10, 34 a. 37 – 43. Daarna horen we uit het evangelie van Johannes 20, 1-9, hoe twee vrouwen de eerste getuigen zijn van Jezus' verrijzenis. Zij kwamen Jezus tegen. Hij groette hen en gaf hen een boodschap: wees niet bevreesd om hierin te geloven. Jezus was verrezen, zoals Hij zelf tijdens Zijn leven meermaals aangekondigd had.
Het leven begint altijd opnieuw. De dood heeft niet het laatste woord. Vandaag schuift God de steen opzij die ons belet om echt te leven. In Jezus overwint het leven. God noemt ons bij onze naam en geeft ieder een nieuwe toekomst. Ook wij mogen blijven geloven in Jezus' verrijzenis, die de deur van het Eeuwig Leven ook voor ons heeft opengedaan. Ook voor ons blijft de boodschap: leef zoals Hij heeft voorgeleefd.
HERNIEUWDE BELANGSTELLING VOOR DE BEDEVAART VAN SINT-CORNELIUS: maandag 6 april.
Het was wat spannend afwachten…
Zou er voldoende respons zijn na onze oproep in Kerk en Leven, in de lokale krant, op facebook, in diverse whatsappgroepen? Zou al het werk met het opzetten van de tentoonstelling rond onze patroonheilige niet voor niets zijn?
We kunnen met een gevoel van opluchting en trots zeggen dat onze beide paasvieringen een succes waren. De bedevaartviering blijkt opnieuw de belangstelling van een honderdtal gelovigen te trekken.
Met het parochiekoor konden we meteen dat vreugdevol gevoel van Pasen weergeven in de Alleluia’s van Boyce en Cohen.
In de eerste lezing vertelden we over het leven van de Heilige Cornelius als martelaar en paus. Uit het woordje van priester Jan heb ik vooral onthouden dat Jezus vrouwen een belangrijke rol toekende, los van de bestaande gebruiken.
Een kippenvelmomentje kwam er toen priester Jan de relikwie uit de nis haalde en de stoet met de gelovigen zich op gang trok doorheen het kerkgebouw.
Als aandenken na de zegening, kregen de aanwezigen nog een medaille met de afbeelding van onze patroonheilige.
Na de viering kon er nog wat bijgepraat worden bij een porto en gaven we wat uitleg bij het oude boek van de broederschap van Sint-Cornelius en bij foto’s waarop te zien is hoe levende dieren per opbod werden verkocht op het verhoog naast de toegangspoort.
Een gemeend dankjewel aan de pastorijvrienden, de parochieploeg, de lectoren en priester Jan die mee hun schouders staken onder dit project.
Kortom, wij zijn pelgrims van hoop en wij blijven sleutelen aan onze bedevaartviering om ze verder uit te bouwen tot een zinvolle viering gekaderd in onze tijd.
Marleen.
