Durven wij anders leren kijken?
Of blijven wij uit angst binnen het heersend denken?
Ook de profeet moet het leren.
Niet de oudste maar de jongste,
niet de heerser maar de dienaar zal koning zijn in het land.
Samuël leert kijken zoals de Ene:
met het hart en zonder angst.
De blindgeborene overwint de angst van zijn ouders,
de angst voor uitsluiting.
Hij ziet en getuigt dat Jezus de Mensenzoon is.
Onze tijd heeft nood aan zulke grensverleggende figuren.
Zo steunt Africa Reconciled,
een project in Oost-Congo,
miljoenen ontheemden
en geeft hen internationaal een stem voor vrede en recht.
Een andere bril
Ik kom veel in contact met mensen die minder kansen hebben gekregen dan ik.
Dat geeft me een bril om bepaalde zaken te lezen en te begrijpen.
Onze samenleving kan van die mensen leren
om humaner om te gaan met het lijden.
Velen van ons bouwen een muur om zich heen
om het lijden niet te zien van bejaarden, eenzamen,
of asielzoekers die alles opgeven om de Middellandse Zee over te steken.
De daklozen leren me enorm veel.
Ze helpen me om de pijnpunten van onze maatschappij te zien,
om mijn eigen kleine problemen te relativeren
en de grotere problemen van anderen mee te dragen.
Ik ben daar nederig in.
Ik los hun ellende niet op – dat kan ik niet in mijn eentje,
maar ik keer me evenmin van hen af.
Ik luister niet naar hun verhalen om daarna te zeggen ‘Trek uw plan.’
Uit een interview met Frédéric Van Leeuw, procureur-generaal in
Brussel, in Knack (juni 2017)
Gebed
Waar uitsluiting is, maakt Gij, God van leven, openingen.
Wie aan de kant werd geschoven, mag in het middelpunt.
Want Gij ziet met andere ogen dan de onze.
Laat uw licht schijnen, zodat onze ogen openen.
Dan zullen wij, genezen van onze blindheid,
elkaar graag zien, elkaar verheffen en naar waarde schatten.
Dan worden grenzen overbrugd, kloven gedicht
en zullen wij verbindende mensen zijn, uw verbond waardig!
Uit: Liturgiemap Broederlijk Delen 2026
Derde vastenzondag
Waar was God in Auschwitz?
Waar was God in Gaza?
Bij bedreigd of ontmenselijkt leven
twijfelt een mens aan Gods aanwezigheid.
Twijfel niet, Ik ben jullie nabij
in de tien richtinggevende woorden,
een bron van leven en bevrijding.
God is ook de Samaritaanse vrouw nabij.
Jezus doorbreekt muren van vijandschap
en opent een horizon van verzoening.
Samen zullen zij de Ene aanbidden
in Geest en waarheid.
Ook het Kukama-volk in Peru
put vertrouwen uit hun strijd
voor hun bedreigd leefgebied.
Dankzij hun vrouwenorganisatie
kreeg de rivier wettelijke rechten,
bevestigd in hoger beroep,
met de vrouwen als hoeders.
Heer, zie om naar onze aarde, uw wereld,
met oeverloze ellende en onmenselijkheid.
Is er nog toekomst?
Ze lijkt zo duister en zonder uitzicht.
Waaruit kunnen wij nog nieuwe levenskracht en moed putten?
Als wij vertwijfelen en wanhopen, god-verloren,
kom ons dan tegemoet, laat ons ervaren dat we er
niet alleen voor staan.
Herschep in ons het vertrouwen om verder te gaan.
De bron van echt leven
De bron van echt leven
ligt niet in de dingen buiten jou
waarvan het grote Nooit Genoeg
de dorst nooit lest.
De bron van echt leven
vind je in jezelf,
in je diepste binnenste,
daar waar Hij die heet
‘Ik zal er zijn’
je aanspreekt en zegt:
‘Ik ben het die met je spreekt.’
Wie zich door Hem laat raken,
ontdekt de waarheid over zichzelf:
de gebrokenheid van het bestaan
én de genezende kracht
die van Hem uitgaat.
Wie zich door Hem laat raken,
ontdekt gaandeweg
dat niet geslacht of afkomst,
niet prestatie of bezit
bepalen wie je bent,
maar het gedragen zijn door zijn Liefde
die je zegent en zendt
naar anderen toe.
Aan deze Bron van levend water
put men nooit vergeefs.
Carlos Desoete, bij Joh. 4, 5-52 – uit: In zijn Naam
Uit: Liturgiemap Broederlijk Delen 2026
Tweede vastenzondag
Durven wij loskomen
van wat vanzelfsprekend lijkt,
van zekerheden die ons vasthouden
om ruimte te maken voor iets nieuws.
Abraham geeft gehoor aan de stem van de Ene
die hem wegroept uit zijn land, zijn stam, zijn
familie.
Hij neemt deze beslissing
niet om zichzelf te redden,
maar om tot zegen te zijn voor alle volken.
Jezus nodigt drie leerlingen uit
om macht en aanzien los te laten
ook al gaat het doorheen lijden en weerstand.
In Haïti zien we hoe mensen zich losmaken van wanhoop.
De beweging GAFE strijdt tegen ontbossing en geweld,
en opent perspectief op een ecologische en sociale transitie.
We vinden het jammer dat vastgeroeste ideeën
vaak een betere toekomst blokkeren.
We maken een vuist en komen in actie.
We nemen de toekomst in handen.
Deze zondag horen we hoe Abraham en Jezus
loskomen van zekerheden en in actie komen.
We plaveien een pad richting Pasen, nieuw leven.
Stapstenen die ons op weg zetten zijn:
actie en toekomst.
De uitdaging van deze tijd, de schreeuw van
zoveel slachtoffers
mogen we niet naast ons neerleggen.
God, geef ons de kracht om in actie te komen.
Plek van stilte
Als twijfel en angst
ons leven aanvreten,
en de moed ontbreekt om door te gaan,
toon ons dan de weg naar de berg:
die plek van stilte
om even met U alleen te zijn,
om kwaad en zorgen af te geven
aan U, die onze Drager bent.
Zet ons dan op het spoor
van Mozes, Elia en Jezus,
die ook hun angst en twijfel hebben gekend,
en toch hun keuze trouw gebleven zijn
en zo dragers zijn geworden van uw Licht.
Leer ons
ons spiegelen aan hen,
die zo dicht met U verbonden waren,
zo intens vanuit U leefden,
dat zij uw licht, uw Naam uitstraalden,
en alles in hen sprak van
‘ik zal er zijn voor U’.
Doe ons weten dat U in hen te vinden bent,
in ons te zien zult zijn
als wij verder gaan op hun weg.
Geef ons nu en dan, en soms heel even,
zo’ n moment van licht
in uw stilte,
in het weten dat wij door U bemind zijn,
en toon ons de weg naar de vlakte,
naar het dagelijkse leven
om met uw kracht
uw weg verder te gaan.
Carlos Desoete, bij Mt. 17, 1-9 – uit: In zijn Naam
Uit: Liturgiemap Broederlijk Delen 2026
ASWOENSDAG
‘Kondig een heilige vastentijd af. Verzamel het volk!’ (Joël, 2, 15-16)
Vandaag beginnen wij de veertigdagentijd.
Dit jaar valt Aswoensdag samen
met het begin van de ramadan.
Samen met moslims
gaan wij de weg naar binnen,
naar het hart, waar de Ene
zijn Woord heeft geplant.
Samen gaan wij voor
inkeer en ommekeer.
Samen dorsten wij naar
gerechtigheid en vrede,
als teken van verbondenheid
in een verdeelde wereld.
Met Broederlijk Delen kiezen wij
voor de zorg om de aarde,
voor de rechten van mensen die lijden
onder uitbuiting en vervuiling.
Ons vasten wordt zo een teken
van delen, hoop en nieuwe toekomst.
We liggen wakker van alle onrecht, uitbuiting en
geweld.
We maken een vuist en komen in actie.
We nemen de toekomst in handen.
We horen de oproep tot bekering
en hoe engagement voor een betere wereld groeit
in het verborgene.
We plaveien een pad richting Pasen, nieuw leven.Stapstenen die ons op weg zetten zijn:
inkeer en ommekeer.
We horen de oproep tot inkeer en ommekeer.
In solidariteit, stilte en soberheid
zullen we samen onze weg zoeken.
God van leven, Gij wilt verandering zien
zoals Jezus het ons heeft voorgedaan:
niet met groot vertoon en holle woorden,
maar met concrete daden.
Wat is gerijpt in de binnenkamer van ons hart
mag naar buiten voor de grote ommekeer.
Met zorgzame handen,
met de juiste acties voor een menselijke
samenleving,
de nieuwe aarde die Gij op het oog hebt.
Dat het gebeuren mag!
Uit: Liturgiemap Broederlijk Delen 2026
