Zaterdag 10 oktober 2020 zijn Ludwien en Tony definitief vertrokken naar Nevele – hun geboortestreek – kort bij hun dochter en drie van hun kleinzonen.
Daarmee zal een boek op onze parochie dichtgeslagen worden: het boek dat zij twee hier met jullie allemaal geschreven hebben. Tony en Ludwien hebben geen wereldschokkende dingen gedaan, maar waren net wereldschokkend in hun aandachtige en liefdevolle nabijheid bij iedere parochiaan. Hun zorg voor de mensen van de wijk, voor de mensen in de woonzorgcentra, voor zieken, voor mensen in nood, maar ook voor een gewoon babbeltje zullen we enorm missen.
Ludwien is blij dat ze nog mee een stuwende kracht geweest is in heel het nevenbestemmingsdossier van de kerk dat nu technisch zo ongeveer af is. De uitrol zal nog wel een heel aantal jaartjes duren, maar in de plannen was Ludwien erg geïnteresseerd. De kerk moest een ruimere functie krijgen, maar ook voor de vieringen behouden blijven. Onze parochiezaal zou niet het succes kennen dat hij nu kent als Tony er zich niet voor ingezet had. Hoeveel feesten, bijeenkomsten, vergaderingen zijn daar in die jaren niet doorgegaan? Hoeveel sociaal contact heeft zich daar niet voltrokken? En dan zwijg ik van de verbouwingen en aanpassingen die er in die zaal gedaan zijn om hem tot een fijne zaal te maken.
Tony en Ludwien laten de H. Familie niet verweesd achter. Ze hebben hun vertrek degelijk voorbereid en we zijn met een hele reeks mensen die de zaak zullen overnemen en ons best zullen doen om alles zo goed te doen als zij (zal moeilijk zijn!). Aan de vaardigheid van Tony om de kerkstoelen steeds weer in mooie rechte lijnen – en de laatste tijd in rechte bubbels – te krijgen, zullen we nog moeten werken.
We wensen Tony en Ludwien een mooie tijd in Nevele toe en hopen dat ze ons niet vergeten. We zijn in ieder geval heel dankbaar dat ze zich zo veel jaren ingezet hebben voor het lief en leed in onze parochie. Zij zullen altijd een stukje van onze 'heilige familie' blijven.
Ludwien bedankte haar medewerkers met een tekstje van Eugeen Laridon dat we jullie niet willen onthouden:
Ik wou dat ieder
opnieuw geloven mag:
er is altijd Iemand die van je houdt.
Ik weet wel, zegt God,
je bent niet altijd laaiende vlam,
maar ik voel de warmte onder de as.
Laat het vuur nooit doven,
Ik zorg wel voor de wakkerende wind.
Het ga hun goed!
