Op 10 april 2025 kwam Ahmad Manasra vrij na 9,5 jaar gevangenschap. In 2015 was Ahmed 13 jaar oud toen hij gearresteerd werd in verband met een steekpartij in Oost-Jeruzalem. Hoewel uit onderzoek, door onder meer Amnesty International, bleek dat Ahmad niet betrokken was bij het gevecht, ondervroegen de militairen hem zonder juridische bijstand of ouders. De ondervragers schreeuwden tegen hem en op beelden was te zien dat hij gewond was. Hij werd veroordeeld. In 2022 sloten de Israëlische autoriteiten hem maar liefst twee jaar op in eenzame opsluiting, waar hij zwaar psychologisch leed. De trauma’s van de mishandeling en onrecht waren niet te overzien, gezondheidsmedewerkers stelden schizofrenie en ernstige depressie vast.
Het verhaal van Ahmed is niet uniek. Wanneer DCI-P spreekt met kinderen die zijn vrijgekomen, getuigen ze vaak van mishandeling, rot voedsel en onhygiënische omstandigheden. Door dit te documenteren daagt DCI-P de internationale gemeenschap uit om in actie te komen en het lot van deze Palestijnse kinderen daadwerkelijk te veranderen.
Daarnaast ondersteunt een DCI-P-team de kinderen en hun families juridisch, in die mate dat de Israëlische autoriteiten dit toelaten. Dit is moeilijker geworden na 7 oktober. Steeds vaker wordt advocaten de toegang ontzegd om bij een cliënt te komen of mogen ze amper 3 minuten spreken. Desondanks blijven zij vechten voor elk kind, voor elke stem die wordt onderdrukt. Geen muur, geen regel, geen bedreiging houdt hen tegen in deze strijd voor gerechtigheid.
Hoop die groeit, ondanks alles
Ook elders in de wereld bouwen partners van Broederlijk Delen aan alternatieven. In Peru kregen inheemse Kukama-vrouwen het voor elkaar dat de Marañón-rivier werd erkend als rechtspersoon – een baanbrekende juridische stap voor ecologische rechtvaardigheid. In Bolivia komen gemeenschappen in verzet tegen vervuilende mijnbouw die hun water vergiftigt en hen dwingt te verhuizen. In Oost-Congo verenigen jongeren zich in vredesgroepen en weigeren ze zich te laten meesleuren door geweld en verdeeldheid. En in Haïti blijft een geëngageerde burgerbeweging ijveren voor democratie en milieubescherming, ondanks jaren van crisis, repressie en geweld.
Wat deze verhalen verbindt is niet alleen het onrecht, maar ook de overtuiging dat het anders kan. Dat mensen, wanneer ze zich organiseren en gesteund weten, systemen kunnen uitdagen. Maar ze tonen ook hoe kwetsbaar die strijd is zonder internationale solidariteit.
Internationale solidariteit is geen luxe
Tachtig jaar geleden spraken landen wereldwijd af dat mensenrechten en een internationale rechtsorde de basis vormen voor vrede en rechtvaardigheid. Vandaag zien we hoe dat kader steeds vaker wordt losgelaten. Beleidsmakers keren zich naar binnen en schuiven de gevolgen van hun keuzes af op de kwetsbaarsten en op toekomstige generaties.
In zulke tijden is neutraliteit geen optie. Terugplooien op jezelf is geen oplossing. Internationale solidariteit is geen luxe, maar een noodzaak op een planeet die steeds onveiliger wordt door klimaatverandering, conflict en ongelijkheid.
Maak een vuist voor mensenrechten
Daarom roept Broederlijk Delen iedereen op om een vuist te maken voor mensenrechten en internationale solidariteit. Sluit je aan bij de 25%-revolutie. Maak samen met je vrienden, klas, parochie of vereniging een symbolische vuist. Zet een fondsenwervende actie op. Kom op straat, voer het gesprek, en laat zien dat je niet onverschillig blijft. Ook financiële steun maakt een tastbaar verschil. Dankzij jouw gift kan Broederlijk Delen blijven investeren in partners zoals DCI-P, die elke dag opnieuw opkomen voor wie het zwijgen wordt opgelegd. Jouw steun beschermt mensenrechten, versterkt lokale bewegingen en houdt hoop levend, zelfs in de moeilijkste omstandigheden.
De toekomst ligt niet vast. Ze wordt gemaakt. Door mensen die kiezen voor rechtvaardigheid. Door mensen die zich verbinden, over grenzen heen. Door mensen zoals jij.
Het is nú tijd voor actie
