Duiding bij de lezingen van de 28ste zondag door het jaar A

Lezingen: Jesaja 25,6-10a – Filippenzen 4,12-14.19-20 – Matteüs 22,1-14

Thema: “Allen zijn uitgenodigd aan de tafel van de Heer”

Op deze 28ste zondag door het jaar worden we uitgenodigd om stil te staan bij een bijzonder mooi beeld dat doorheen de drie lezingen naar voren komt: God nodigt ons uit om deel te nemen aan zijn vreugde, zijn liefde en zijn overvloed. Hij bereidt voor ons een feestmaal, niet zomaar een maaltijd, maar een teken van verbondenheid, hoop en eeuwig leven.

Toch klinkt er in het evangelie ook een ernstige vraag: hoe gaan wij om met die uitnodiging? Zijn wij bereid om erop in te gaan en ons leven daadwerkelijk door Gods liefde te laten veranderen?

Eerste lezing – Jesaja 25,6-10a

“De Heer zal voor alle volken een feestmaal aanrichten.”

De profeet Jesaja schildert ons een prachtig toekomstbeeld. Op zijn heilige berg zal God een feestmaal aanrichten voor alle volken. Een maaltijd met uitgelezen gerechten en voortreffelijke wijn. Het is een beeld van overvloed, gastvrijheid en vreugde.

Maar er gebeurt nog iets veel belangrijkers. God zal de sluier wegnemen die over de volkeren ligt. Hij zal de dood voor altijd vernietigen en de tranen van alle gezichten afwissen.

Wat een hoopvolle boodschap! Zeker in een wereld waarin verdriet, oorlog, ziekte en onzekerheid zoveel mensen treffen.

Jesaja maakt duidelijk dat Gods liefde niet beperkt blijft tot één volk of één groep mensen. Zijn uitnodiging geldt voor iedereen. Niemand wordt bij voorbaat uitgesloten van zijn belofte van leven en vrede.

Ook vandaag mogen wij ons door deze woorden laten bemoedigen. Wanneer wij geconfronteerd worden met verlies, verdriet of moeilijke omstandigheden, mogen wij vertrouwen op een God die ons niet aan ons lot overlaat.

Hij is een God die nabij komt, die troost schenkt en die ons uiteindelijk wil samenbrengen aan zijn tafel.

Tweede lezing – Filippenzen 4,12-14.19-20

“Alles vermag ik in Hem die mij kracht geeft.”

In zijn brief aan de christenen van Filippi spreekt de apostel Paulus vanuit zijn persoonlijke levenservaring.

Hij heeft zowel voorspoed als tegenspoed gekend. Hij weet wat het betekent om overvloed te hebben, maar ook om gebrek te lijden. Toch heeft hij geleerd om in alle omstandigheden stand te houden.

Waar haalt hij die innerlijke kracht vandaan?

Niet uit rijkdom, macht of persoonlijk succes, maar uit zijn verbondenheid met Christus.

Zijn woorden zijn bijzonder krachtig: “Alles vermag ik in Hem die mij kracht geeft.”

Dat betekent niet dat een gelovige nooit moeilijkheden zal ondervinden of dat alles vanzelf goed komt. Paulus weet maar al te goed dat het leven soms zwaar kan zijn.

Maar hij heeft ontdekt dat hij er niet alleen voor staat.

Ook voor ons ligt hierin een belangrijke boodschap. Wij kunnen niet alles controleren. Soms worden onze plannen doorkruist door gebeurtenissen waarop wij geen vat hebben. Toch mogen wij erop vertrouwen dat God ons de kracht schenkt om verder te gaan.

Paulus dankt de gemeenschap van Filippi ook omdat zij hem in zijn moeilijkheden hebben bijgestaan. Daarmee herinnert hij ons eraan dat Gods zorg vaak zichtbaar wordt door de goedheid en de solidariteit van andere mensen.

Wie een ander nabij is, kan een teken worden van Gods liefde.

Evangelie – Matteüs 22,1-14

“Gaat naar de kruispunten van de wegen en nodigt iedereen uit die ge tegenkomt.”

In het evangelie vertelt Jezus de gelijkenis van een koning die voor zijn zoon een bruiloftsfeest organiseert.

Alles is voorbereid. De maaltijd staat klaar. De genodigden hoeven alleen maar te komen.

Maar tot grote verbazing van de koning weigeren de genodigden zijn uitnodiging. Sommigen zijn te druk bezig met hun eigen bezigheden, anderen reageren zelfs met geweld tegenover de dienaren.

De koning laat zich daardoor niet ontmoedigen. Hij stuurt zijn dienaren naar de kruispunten van de wegen om iedereen uit te nodigen die zij tegenkomen, zowel goeden als slechten.

Hier ontdekken wij opnieuw hoe ruimhartig Gods uitnodiging is.

Het Koninkrijk van God is geen besloten bijeenkomst voor een kleine groep uitverkorenen. Gods liefde reikt verder dan menselijke grenzen en verwachtingen.

Iedereen krijgt de kans om deel te nemen aan zijn feest.

Toch eindigt de gelijkenis met een merkwaardige en zelfs harde passage. Een gast die geen bruiloftskleed draagt, wordt buitengeworpen.

Hoe moeten wij dit begrijpen?

Het bruiloftskleed kunnen wij verstaan als een beeld van de innerlijke bereidheid om ons door Gods uitnodiging te laten veranderen.

God nodigt ons uit zoals wij zijn, maar Hij vraagt ook dat wij zijn liefde ernstig nemen. Het volstaat niet om alleen uiterlijk bij de gemeenschap te horen. Ons geloof moet zichtbaar worden in onze levenshouding, in onze keuzes en in onze omgang met anderen.

De harde beeldspraak van de gelijkenis onderstreept de ernst van die verantwoordelijkheid. Zij wil ons wakker schudden, niet ons het vertrouwen in Gods barmhartigheid ontnemen.

De uitnodiging van God is een geschenk, maar tegelijk een oproep om er met ons leven op te antwoorden.

Wat betekenen deze lezingen voor ons vandaag?

Wanneer wij de drie lezingen samenbrengen, ontdekken wij een duidelijke rode draad.

Jesaja toont ons een God die een feestmaal bereidt voor alle mensen en die uiteindelijk verdriet en dood zal overwinnen.

Paulus leert ons dat wij, ook wanneer het leven moeilijk wordt, mogen vertrouwen op de kracht die Christus ons schenkt.

En Jezus herinnert ons eraan dat Gods uitnodiging weliswaar voor iedereen bestemd is, maar dat zij ook een persoonlijk antwoord vraagt.

Misschien mogen wij ons vandaag afvragen: hoeveel ruimte geven wij eigenlijk aan God in ons dagelijks leven?

Wij hebben allemaal onze bezigheden, verantwoordelijkheden en zorgen. Ons leven is vaak goed gevuld. Net zoals de eerste genodigden in het evangelie kunnen wij zo druk bezig zijn dat wij nauwelijks nog aandacht hebben voor wat werkelijk belangrijk is.

En toch blijft God ons uitnodigen.

Niet alleen op zondag tijdens de eucharistieviering, maar ook in de kleine ontmoetingen van elke dag.

Wanneer wij tijd maken voor iemand die eenzaam is, wanneer wij een zieke bezoeken, wanneer wij luisteren naar iemand die verdriet heeft of wanneer wij ons inzetten voor onze parochiegemeenschap, geven wij op een heel concrete manier antwoord op Gods uitnodiging.

Ook onze eucharistieviering is daarvan een prachtig teken. Wij verzamelen ons rond dezelfde tafel, ieder met zijn eigen levensverhaal, vreugden en zorgen.

Niemand hoeft volmaakt te zijn om Gods uitnodiging te ontvangen. Wel worden wij uitgenodigd om ons hart open te stellen en steeds opnieuw te groeien in geloof, hoop en liefde.

Tot slot – Een uitnodiging die blijft klinken

De lezingen van deze zondag houden ons een hoopvolle, maar ook uitdagende boodschap voor.

God heeft voor ons een plaats bereid aan zijn tafel. Zijn uitnodiging is ruimhartig en zijn liefde kent geen menselijke grenzen.

Maar Hij vraagt ons ook om niet onverschillig te blijven.

Laten wij daarom proberen ons geloof niet alleen met woorden te belijden, maar het ook zichtbaar te maken in onze dagelijkse omgang met elkaar.

Want het mooiste antwoord op Gods uitnodiging is misschien wel dat wij zelf mensen worden die anderen welkom heten, die niemand uitsluiten en die iets van Gods vreugde en goedheid laten ervaren.

Mogen wij zo, met een open hart en in verbondenheid met elkaar, telkens opnieuw ingaan op de uitnodiging van de Heer.

Gebed

Heer onze God,

Gij nodigt ons uit aan uw tafel van liefde en vrede.

Leer ons uw stem te herkennen te midden van de drukte van ons leven.

Geef ons de kracht om ook in moeilijke omstandigheden op U te blijven vertrouwen.

Open ons hart voor mensen die eenzaam zijn, voor wie verdriet dragen en voor allen die verlangen naar warmte en verbondenheid.

Help ons om niet alleen uw uitnodiging te ontvangen, maar ook zelf anderen welkom te heten.

Moge ons leven een weerspiegeling worden van uw liefde, zodat wij samen mogen groeien naar het feest van uw Koninkrijk.

Amen.