Paolo Danei – Paulus van het Kruis – was 27 toen hij zich 300 jaar geleden in Rome met een gelofte wijdde aan de contemplatie en verkondiging van Christus’ lijden. Zijn volgelingen, de passionisten, zijn vandaag te vinden tot in Nieuw-Zeeland. Frans Damen (1944), provinciaal van de Belgische provincie, getuigt in Tertio nr. 1.110 van 19 mei 2021 over zijn trouwe levensengagement in datzelfde spoor.
“De spiritualiteit van de passionisten is ontstaan bij een kluizenaar die zich richtte op de contemplatie van het lijden van Christus en op de boetedoening die wij mensen daarvoor op ons moeten nemen”, vertelt Frans Damen. “De oorspronkelijke leefregel die hij voor zijn volgelingen schreef, werd afgezwakt om definitieve goedkeuring te krijgen; dat heeft 21 jaar werk gevraagd! (lacht) Zelf heb ik weinig met de contemplatie van het lijden als dusdanig. De hoofdzaak voor mij is aandacht voor de lijdenden onder de mensen. De kruisdood betekent dat God ook in dat lijden aanwezig is en wil zijn. We mogen leven vanuit de overtuiging dat God dezelfde weg is gegaan als mensen die in moeilijkheden belanden. Voor mij is dat een hulp om met vertrouwen in het leven te staan: we zijn hier niet zomaar ten gevolge van een toeval waar verder niets achter moet worden gezocht; we worden gedragen door een God die het beste wil, ondanks alles. Die overtuiging is een uitnodiging om niet te veel te verlangen, niet gretig in het leven te staan zoals iemand die van alles nodig heeft om zich goed te voelen. Zolang ik in dat vertrouwen kan leven, kan ik het stellen met weinig. Ik leef dus nogal sober, maar dat vind ik niet erg, integendeel.”
