De vorige week overleden priester-theoloog Hans Küng liet 10 jaar geleden, in augustus 2011, in een interview met Tertio de uitspraak optekenen dat “de kerk nooit in crisis was geraakt als ze mijn publicaties ernstig had genomen”. Grootsprakerig of niet, die woorden typeren alvast Küng als activist, publicist en vooral idealist. In Tertio nr. 1.105 van 14 april 2021 verschijnt een in memoriam van de hand van theoloog Jürgen Mettepenningen.
Een bewogen leven als theoloog doet een mens blijkbaar soms lang leven. Edward Schillebeeckx overleed op 95-jarige leeftijd, Yves Congar was 91 jaar en op 6 april stierf de 93-jarige Hans Küng. Alle drie speelden ze een rol op het Tweede Vaticaans Concilie (1962-’65), alle drie waren eigenwijs als theoloog en kenden troebelen met Rome, maar van de drie was alleen Küng qua persoonlijkheid allesbehalve nederig. Dat hoeft geen gebrek te zijn, het zorgde er mee voor dat hij op de bühne voor wie het horen wilde, zijn oprechte en stevige kritiek durfde te spuien op de restauratielijn die de leiding van de wereldkerk volgde na het Concilie. Vooral het duo Karol Wojtyla-Joseph Ratzinger moest het daarbij ontgelden.
