De discussie over hoe we wel en niet oud willen worden, en of we, als we zorgbehoevend zijn, nog wel naar een woonzorgcentrum willen, staat hoog op de agenda sinds de coronacrisis. Ook Tertio nr. 1.073 van 2 september 2020 besteedt de nodige aandacht aan dat debat.
Om de beginnen handelt het standpunt over een menswaardige en kwalitatieve ouderenzorg, waarvoor we collectief verantwoordelijk zijn. De visies en het adagium uit de palliatieve zorg kunnen richtinggevend zijn: “Geen dagen aan het leven toevoegen maar leven aan de dagen”. Cruciaal daarbij is aandacht voor het mentale welzijn. De focus kan niet alleen het biologische (over)leven zijn. Vervolgens publiceert deze editie van Tertio een interview met Dirk Lips, algemeen directeur van Curando. De rusthuizen van die groep werden in maart zwaar getroffen. “We hebben een staatsstructuur die voor de zorgsector niet oké is”, analyseert Lips. “We moeten zoeken hoe we het beter kunnen doen zonder de kosten te laten stijgen.” De directeur acht het nodig te experimenteren met andere vormen van intergenerationeel samenleven. Wie weet kunnen daarbij de leefregels van religieuze orden en congregaties en de sociale leer van de kerk inspiratie bieden. Tot slot heeft ouderenpsychiater en arts An Haekens het in haar column over “dansend” ouder worden waarbij dansen een metafoor is om positief te leren omgaan met het ouder worden door een plaats te geven aan humor, mildheid en dankbaarheid naast vormen van in beweging blijven en de nood aan verbondenheid en sociale interacties.
Abonneer of vraag een gratis proefnummer op www.tertio.be
