Het boek Jona is bijzonder kort. Voor De Duitse oudtestamenticus Peter Weimar is het desondanks een literair meesterwerk. Centraal staat de boodschap dat Gods berouw groter is dan zijn toorn. Zijn bereidheid om de stad Nineve te sparen legt het diepste geheim van God bloot, merkt Weimar op in Tertio 1.095 van 3 februari. Dat geheim luidt: God is barmhartig, lankmoedig en rijk aan liefde.
Jona wist meteen toen God hem de opdracht gaf om naar Nineve te gaan, dat Hij de stad zou sparen. Daarom probeerde hij zijn opdracht te ontvluchten, nam de boot, werd overboord geworpen, verzwolgen door een zeemonster en na drie dagen weer uitgespuwd. Jona trekt daarop alsnog naar Nineve, de stad toont meteen berouw en wordt gespaard.
Teken In het evangelie van Mattheüs en Lucas wordt Jezus om een teken gevraagd. Jezus antwoordt dat alleen het teken van Jona zal worden gegeven. In Lucas wordt alleen gezegd dat Jezus een teken zal zijn “voor deze generatie” zoals Jona dat was voor Nineve. Mattheüs verduidelijkt dat en citeert Jona 2,1 over het driedaags verblijf van de profeet in de buik van de vis en vergelijkt dat met het driedaags verblijf van de Mensenzoon in het binnenste van de aarde. “De verwijzing naar de dood van Jezus is overduidelijk”, stelt Joseph Verheyden, hoogleraar Nieuw Testament aan de KU Leuven.
Mattheüs voegt volgens hem wel meer zulke citaten uit het Oude Testament toe. “De toevoeging is niet opzienbarend, want ze verwijst naar het meest bekende motief in het verhaal van Jona. Lezers van Lucas maakten wellicht dezelfde associatie”, stelt Verheyden.
Abonneer of vraag een gratis proefnummer op www.tertio.be
