Op 4 januari 2026 werd ik opnieuw aangesteld als bruggenbouwer van onze Pastorale Eenheid Heilige Familie. Ik heb JA gezegd op de vraag om deze taak (vrijwillig) op mij te nemen omdat ik geloof. Ik geloof in de kracht van het Evangelie, ik geloof in de verrezen Christus. En ik geloof in mensen die zijn Boodschap concreet maken, ze voorleven in hun eigen leven. Ik zie rondom mij heel veel mensen die het goede doen, al dan niet vanuit hun christelijke inspiratie. Ik geloof in de toekomst, ik hoop dat de Kerk, onze gemeenschap, betekenisvol kan zijn voor mensen in Dessel, Retie en Kasterlee. Daarom wil ik een stukje van mijn (vrije) tijd geven aan de werking in onze pastorale eenheid. Binnenkort is er het festival ‘Amen. En nu’. Het wordt georganiseerd door mensen die – net als ik – geloven in de toekomst van onze kerkgemeenschap. Maar dat gebeurt niet vanzelf. Daar moeten we samen aan bouwen. Ik ga naar het festival, zal er zelfs even het woord nemen. Ik kreeg ook de vraag om een column te schrijven voor het festivalboekje, ik koos voor het thema van de vrouw in de Kerk, omdat ik ervaar dat daar nog heel wat werk aan de winkel is. Die tekst deel ik alvast graag met jullie. Het is een persoonlijk getuigenis, in alle kwetsbaarheid. Misschien wil jij ook wel eens jouw geloofsgetuigenis met ons delen! Neem dan zeker contact op met iemand van de parochie of PE. We kijken er naar uit.
Een tafel met kaartjes, citaten van vrouwen, een uitnodiging om een citaat te kiezen dat me aanspreekt vanuit mijn plaats als vrouw in de Kerk. Ik zit op een vergadering van Vrouwen-In-Zicht. We willen brainstormen over de vrouwensynode die we in september in Vlaanderen organiseren. De citaten brengen het gesprek op gang. Ik kies voor een citaat van Helen Keller, een Amerikaanse schrijfster en taalkundige (1880-1968). Als dove en blinde vrouw werd ze ‘een straffe madam’, ze voltooide universitaire studies en schreef tientallen boeken. Ze zette zich onder meer in voor de vrouwenbeweging die streefde naar gelijke rechten en een volwaardige plaats voor vrouwen in de samenleving. Haar citaat luidt: “Vanaf het moment dat je je verbindt, steunt de voorzienigheid je.” Daar herken ik me in. Ik heb me verbonden aan het Evangelie, dat verhaal van Jezus van Nazareth. En daarmee aan de kerkgemeenschap waarin ik ben opgegroeid. Ik draai het kaartje om, op de achterzijde lees ik: betrokkenheid geeft passie aan mijn streven. Ja, daarover gaat het. Doorheen mijn jarenlange engagement in onze Vlaamse Kerk ben ik vaak tegen muren gebotst maar heb ik ook veel kansen gekregen. Ik wil(de) niet afhaken, daarvoor zie ik de Kerk te graag. Ondanks alles wat er is gebeurd, blijf ik ervoor gaan, met hart en ziel. Dat betekent ook dat ik me niet verzoen met hetgeen er is, ik wil mee bouwen aan verandering, aan die volwaardige plaats van de vrouw in de kerkgemeenschap. Want ja, ik geloof dat de Voorzienigheid ons steunt. De Heilige Geest waait waar Hij wil, en dat kan niemand tegenhouden. Het Pinkstert, dat feest komt er snel weer aan, dat vuur voelen we. Van daaruit groeit ook mijn droom: laten wij de deuren en vensters openzetten. Laten we als vrouw-in-de-Kerk blijven ijveren voor erkenning, participatie en verbinding. Laten we de vrouwen in het zicht zetten, daar wordt de Kerk alleen maar rijker van!
