Met Aswoensdag beginnen we de veertigdagentijd. We starten dit jaar onze vasten op dezelfde dag als de ramadan. Samen met moslims gaan wij de weg naar binnen, naar het hart, waar de Ene zijn Woord heeft geplant. Samen gaan wij voor inkeer en ommekeer. Samen dorsten wij naar gerechtigheid en vrede, als teken van verbondenheid in een verdeelde wereld. We plaveien een pad richting Pasen, nieuw leven, met stapstenen die ons op weg zetten.
‘Kondig een heilige vastentijd af. Verzamel het volk!’ (Joël, 2, 15-16)
De profeet Joël roept op tot ‘keren’ naar het door God gewild samenleven in vrede en gerechtigheid. ‘Wake up’, zegt de profeet tot zijn volk dat in een dronken roes leeft ‘Blaas alarm. Donkere wolken verduisteren de dag!’ In de oproep van Joël klinkt de stem van de Ene: ‘Keer tot Mij terug, van harte, met vasten, geween en rouwklacht.’ Bij Matteüs lezen we dat engagement best kiemt in het verborgene.
Tijd voor actie!
We liggen wakker van welke toekomst we nalaten voor de volgende generaties. We zien hoe mensenrechten geschonden of uitgehold worden, de rechten van de natuur met voeten getreden. De gevolgen van de klimaatverandering worden steeds duidelijker. Er zijn de jarenlang aanslepende conflicten en oorlogen. Het internationaal recht lijkt soms een verkreukeld vodje papier. De democratie staat op het spel en autoritaire leiders winnen terrein. De waarheid wordt geweld aangedaan.
Met Broederlijk Delen kiezen wij voor de zorg om de aarde, voor de rechten van mensen die lijden onder uitbuiting en vervuiling. We maken een vuist en komen in actie. We nemen de toekomst nù in handen. Het begint met inkeer en verontwaardiging, maar mondt uit in actie! Laat maar gebeuren.
Johan Vervaeke
