Maria Lichtmis werd dit jaar in onze Sint-Lambertuskerk weer een zalige geloofsbelevenis waarbij stilzitten geen vereiste was. Tijdens de gebedsviering kregen de kinderen die het voorbije jaar werden gedoopt een warme kinderzegen. Kleine handjes deden hun eigen ding, wiebelende beentjes testten hun bewegingsvrijheid en verwonderde ogen volgd
en alles met grote vraagtekens: een ontwapenend moment waarbij niemand onbewogen bleef. Het thema van de viering was de zonnebloem die zich elke dag trouw naar de richting van de zon draait. Als vrolijke herinnering kregen de ouders zonnebloemzaadjes mee, samen met een kaart met niemand minder dan professor Zonnebloem. Met zijn wijsheid kwamen we te weten: een zaadje is geen garantie maar een belofte in rust. Geef het tijd om op het juiste moment te ontkiemen. Na de viering was het tijd voor wat Maria Lichtmis traditioneel zo gezellig maakt: tevreden snoetjes die met plakkerige vingers smullen van een stapel pannenkoeken en servetten die meestal te klein zijn. De zonnebloemen op de tafels genoten stiekem mee want zij mochten op een grijze winterdag in Lambeer al een vleugje zomerzon binnenbrengen. Een hartelijke dank voor alle bedrijvige handen rond het fornuis en aan de afwasbak. Zo ‘parochie-zijn’ is fijn.
