Aan toekomst bouwen – vrede en gerechtigheid – gebeurt stap voor stap. Niet pardoes. Zoals de exodus naar bevrijding veertig jaar duurde, zo gaan we veertig dagen geduldig op weg naar Pasen. Symbolisch plaveien we daarvoor twaalf stapstenen, die ons op weg zetten naar dat samenleven in vrede en gerechtigheid. De ‘twaalf’ gaat terug op het twaalfstammenverbond (OT). Dat verbond legt de gelijke verdeling van de macht onder de twaalf juridisch vast. Het garandeert een samenleving op basis van gelijkheid, vrede en gerechtigheid. De twaalf stammen van het godsvolk, zijn door Jezus universeel geworden, ongeacht nationaliteit, kleur, afkomst, religie… Het is een visioen, een project waaraan Jezus tot in zijn dood trouw is gebleven.
‘Sla op die rots. Er zal water uitstromen zodat de mensen kunnen drinken.’ (Exodus, 17, 6)
Waar was God in Auschwitz? Waar was God in Gaza? Wanneer het leven bedreigd of ontmenselijkt wordt, stelt een mens de vraag naar Gods aanwezigheid. Hij twijfelt. Zo ook het joodse volk in de woestijn. Het volk keert zich tegen zijn leider. Mozes haalt verhaal bij God. ’Neem je staf en sla daarmee op de rots.’ Het water zal de dorst van je volk lessen en doen leven. Weet dat Ik altijd aanwezig ben. Twijfel niet! Als mensen vragen: ‘Waar is God?’, opent Hij een bron van leven. Niet in macht of triomf, maar in de stille trouw van wie blijft opstaan. In de stem die recht zoekt, in de handen die brood delen, in de ogen die weigeren de ander als vijand te zien.
God is ook de Samaritaanse vrouw nabij. Ook zij mag vertrouwen op Gods aanwezigheid. Jezus doorbreekt muren van vijandschap en opent een horizon van verzoening. Samen zullen zij God aanbidden in Geest en Waarheid. Zo verandert dorst tot toekomst, verdeeldheid tot gemeenschap, en wanhoop tot vertrouwen. We horen hoe Jezus kiest voor verzoening, vertrouwen en gemeenschap, en zo bron van leven is.
Maak ook ons bereid om het onrecht te horen en niet weg te kijken. In de keiharde realiteit is uw Woord de verborgen bron waaruit nieuw leven ontspringt … steeds opnieuw. En het zet ons in beweging.
Tijd voor actie!
In Peru draagt het Kukama-volk de gevolgen van oliewinning rond de Marañón-rivier, jarenlang vervuild door olielekken. Water is leven. Dankzij hun vrouwenorganisatie, ondersteund door het Instituto de Defensa Legal, partner van Broederlijk Delen, kreeg de rivier wettelijke rechten, bevestigd in hoger beroep, met de vrouwen als hoeders. Via juridische weg zijn ze erin geslaagd de rechten te geven, en het oliebedrijf dat de rivier vervuilde, te verplichten om de rivier te herstellen. Zo kan de rivier beschermd worden. Ondanks dit baanbrekende succes en internationale erkenning worden inheemse gemeenschappen en hun verdedigers bedreigd door geweld, repressie en wetten die hun werk bemoeilijken. Ons ‘broederlijk delen’ kan alvast bijdragen om de rechten van de inheemse bevolking te blijven verdedigen.
Gebed
Op iedere plek van ontmoeting,
waar plannen voor de toekomst worden samen gelegd,
zijt Gij, God van leven, werkend aanwezig.
Harde woorden worden teruggenomen,
verzoening en herstel komen dichterbij.
Moge ook deze veertigdagentijd een aanzet zijn
om die droom van U in daden om te zetten.
We gaan ervoor!
(Liturgiemap BD 2026)
