We worden aangegrepen door duisternis en dood. Maar we maken een vuist en komen in actie.
Elke zondag van deze veertigdagentijd hebben we een stap gezet. Twaalf stapstenen brachten ons naar het graf. Maar vandaag rollen we de steen weg en de paaskaars wordt zichtbaar. We ontsteken de paaskaars. Het Licht van Christus. Hij leeft!
‘Op de ochtend van de eerste week kwam Maria Magdalena met de andere Maria naar het graf kijken. De aarde beefde; een engel van de Heer daalde af en rolde de steen weg…’ (Mt. 28, 1-2)
Bij het ochtendgloren zijn Maria Magdalena en de andere Maria getuigen van de opstanding van Jezus. Getuigen worden verkondigers. Deze twee Maria’s krijgen de opdracht die vreug-devolle boodschap aan de leerlingen mee te delen. Zoals God zijn volk voorging bij de uit-tocht, zo gaat Jezus zijn leerlingen voor naar Galilea, waar Hij de twaalf riep en zijn zending begon.
Mattheus vertelt ons het opstandingsverhaal met de beelden van de aanwezigheid van de God van bevrijding, op de Sinaï: aardbeving, licht en vrees. Zo plaatst Mattheus de opstan-ding van Jezus
in het grote Bijbelse bevrijdingsverhaal. De God van bevrijding, hoort onze oerschreeuw om bevrijding, ons verlangen naar leven en recht, vanaf Egypte via de opstanding tot vandaag. Hij hoort onze oerschreeuw om bevrijding uit de diepten van uitzichtloze oorlogen, familiaal geweld en gebroken gemeenschappen.
Pasen verwijst ons naar dat begin. De weg van bevrijding gaan, de weg van leven, recht en gemeenschap is een steeds opnieuw beginnen, generatie na generatie. Dat Jezus de dood overwon en is opgestaan tot leven geeft ons hoop en moed om zijn weg te gaan, een weg van vrede, gerechtigheid en nieuw leven. Zalig Pasen!
Tijd voor actie!
We staan op een keerpunt. Overal ter wereld zijn er stemmen die niet zwijgen, gemeen-schappen die vechten tegen onderdrukking, groepen die opkomen voor mensenrechten, orga-nisaties die de machtigen op hun verantwoordelijkheid wijzen. Zij houden de hoop levend, ook waar die verloren lijkt. De partners van Broederlijk Delen tonen de weg, samen, verbon-den. In een kantelende wereld is dit de kern van ons geloof: voorbij alle hoop, is nieuw le-ven mogelijk. Daarom roept Broederlijk Delen ons op tot de 25%-revolutie: met één mens op vier kunnen wij de dood overwinnen en opstaan tot leven.
Gebed
God, onze Vader, wentel weg de steen
die ons leven donker maakt
en van ons hart een graf.
De stenen van harde woorden wegen zwaar.
Wij doen zo’n pijn aan wie wij het liefste zien.
Wentel weg de steen die de weg verspert
naar een leven met de glimlach.
Hij is zo groot geworden
dat we geen mens meer kunnen ontmoeten.
Hij verspert onze blik en drukt op ons hart,
maakt ons eenzaam tussen velen.
Wentel weg die steen
die ons verhindert met U te spreken.
Een steen aan de ingang van ons hart
doet U telkens weer weggaan.
We hebben onszelf verscholen en verschanst.
En al wat licht en liefde is,
alle goeds ketst terug en laat ons koud.
God, U keert zich om, Gij die ons het liefste ziet,
zolang de steen niet weg gewenteld is.
(Liturgiemap BD 2026)
