Als christenen beleven we de meest intense tijd van het jaar. Veertig dagen mochten we ons voorbereiden op Pasen, het feest van de verrijzenis. Veertig dagen mogen we Jezus’ aanwezigheid onder ons blijven voelen doorheen de verschijningsverhalen, om dan met Hemelvaart definitief de weg naar de Vader te gaan. Maar we staan er niet alleen voor: met Pinksteren vieren we de komst van de Heilige Geest, die ons kracht geeft op onze verdere weg.
Veertigdagentijd
Aswoensdag ontvingen we een askruisje, de zijkapel in de St-Martinuskerk van Retie zat goed vol. De oude palm was verbrand tot er enkel as overbleef. Pater David gaf daarmee ieder van de aanwezigen een askruisje. We werden deze periode uitgenodigd om tot inkeer te komen door wat meer dan anders stil te vallen, te komen tot bezinning en gebed. Ook de oproept tot soberheid klonk, versoberen door minder te consumeren en wat meer te genieten van de eenvoudige dingen. Tot slot klonk de oproep tot solidariteit: met de actie van Broederlijk Delen werd het Zuiden in de kijker gezet, en ook hier was er meer aandacht voor onze medemens. Het werd een intense voorbereiding op het feest van Pasen.
De Goede Week
Met palmzondag mocht ik voorgaan in Dessel. Er waren heel wat eerste communiekanten in de viering. Het verhaal van de intocht in Jeruzalem werd gelezen. De kinderen gingen mee in de intredeprocessie, mochten palm uitdelen aan de aanwezigen en zagen hoe de aanwezige christenen de communie ontvingen, iets waar ze zelf naar uit kijken. Een eerste keer klonk het lijdensverhaal dat we in de Goede Week nog opnieuw horen.
Op Witte Donderdag herdachten we het Laatste Avondmaal en de voetwassing, we vierden samen eucharistie in Retie. In Antwerpen hadden pater David en Bruno deelgenomen aan de chrismaviering. Ze vierden hun feestdag als priesters en brachten de nieuwgewijde oliën mee voor de catechumenen, de ziekenzalving en het chrisma (voor doopsel en vormsel). Op Goede Vrijdag werd om 15 u in Retie de kruisweg gegaan, in Dessel vierden we ’s avonds de viering met kruishulde, intens aanhoorden we opnieuw het lijdensverhaal en gingen we wakend de nacht in, een Stille Zaterdag tegemoet.
De paaswake en Pasen
Tijdens de paaswake vierden we met onze ganse Pastorale Eenheid de viering in onze zondagskerk in Retie. Negen paaskaarsen – voor 7 kerken en 2 kapellen - werden aangestoken met het paasvuur en gewijd, het nieuwe doopwater werd gezegend en de brandende paaskaarsen werden erin gedompeld. Het Licht van de verrezen Christus is onder ons, alleluia. We vernieuwden onze doopbeloften! Op paasmorgen ontdekten we het lege graf, de overwinning van het Leven op de dood. Hij is verrezen, alleluia!
Vijftig dagen
Nu zitten we volop in de paastijd, de vijftig dagen die ons brengen tot bij het feest van Pinksteren. We beluisteren hoe de leerlingen van Jezus Hem herkenden in kleine en grote tekenen, hoe Hij onder hen kwam en hen de vrede wenste, hoe Hij met hen meeging en hen bemoedigde als het moeilijk werd. Net als toen mogen we Jezus’ aanwezigheid onder ons voelen. We kijken vooruit naar Hemelvaart, 40 dagen na Pasen. Dan vieren we dat Jezus bij Zijn Vader is, een voorafspiegeling van wat ons mag gebeuren na het leven hier. Op de vijftigste dag vieren we Pinksteren, de kracht van de Heilige Geest mag over ieder van ons komen en ons sterken op onze weg als één Pastorale Eenheid Heilige familie.
Graag wens ik ieder van jullie een gezegende Paastijd,
namens het team van de PE,
Christa Damen
