In hoeveel werelden leven wij? In de paasweek zagen we prachtige beelden van de aarde en van de maan, foto’s gemaakt door de vierkoppige bemanning van Artemis II. Ze vlogen om de achterkant van de maan en maakten er beelden van, beelden die we nog nooit gezien hadden. Ze fotografeerden de aarde, helder verlicht door de zon, vanop een afstand waar geen aards geluid meer te horen is. Het maximale effect van ‘beeld zonder klank’! Het zijn prestaties om fier op te zijn. Waartoe is de mens al niet in staat! Hoeveel emotionele gedrevenheid, wetenschappelijk onderzoek, technisch vermogen, internationale samenwerking en vooral ook financiële middelen zijn daarvoor niet samengebracht in de voorbije decennia. Zou er tussen de naar schatting 10 triljard (10²² tot²³) sterren of meer in het waarneembare heelal nog een hemellichaam bestaan waarvan de bewoners in staat zijn om hun planeet te verlaten en er vanop afstand foto’s van te nemen? Op die vraag hebben we nog geen begin van proefondervindelijk antwoord. Alleen een theoretische kansberekening.
Ellende en onmacht
Tegelijk – en daar wringt voor mij het schoentje – slaagt de mensheid er niet in om hier op aarde een aantal oorlogen en conflicten van de meest weerzinwekkende aard te beëindigen. Tegenover onze hoge prestaties in de ruimte gaapt een kloof van menselijke ellende en onmacht op aarde. Dat is geenszins om fier op te zijn, integendeel.
Vooraleer andere ruimtemannetjes bij ons komen kijken, kunnen we best eerst orde in ons aardse huishouden brengen. Het zou de mensheid meer sieren dan nog een dure reis naar de maan erbij. Leven met elkaar op aarde is wellicht moeilijker dan zonder elkaar te overleven op de maan.
Enkele klikken
Nog zo’n andere wereld is cyberspace. Via computer, tablet of smartphone vliegt de wereld voor ons open. Een paar klikken brengen ons meteen en overal waar we willen zijn. Elke straat en elk huis kunnen we in beeld brengen. Met eenvoudige apps volgen we onze kinderen of vrienden, overal waar ze zich bevinden. Games geven ons het gevoel elk gevecht of elke match aan te kunnen. Doden op het scherm zijn toch niet dood in het echt. Opgeblazen bruggen op het scherm staan nog overeind in het echt. Evengoed als hoog gespecialiseerde artsen een medische interventie kunnen uitvoeren op een ander continent, via de robot. Dan hebben we nog niet gesproken over de toenemende kracht van artificiële intelligentie of AI. Cyberspace lijkt steeds meer op een digitaal universum, boordevol ongekende sterren en planeten, misschien ook wel oplopend tot 10 triljard of meer. Wie weet wat de mensheid in dat universum nog allemaal zal presteren?
Verrijzenis van het lichaam
Tegelijk begint ook hier wel menig schoentje te wringen. De kloof tussen ‘wat mensen kunnen’ en ‘wie mensen zijn’ wordt steeds groter. Hoe voller de agenda en hoe fascinerender het beeldscherm, hoe eenzamer vaak het hart en hoe leger de ziel. Ons technisch intellect gaat met alle energie lopen, ten koste van zowel ons lichaam als onze ziel. Ze kunnen amper nog volgen. Ze moeten het stellen met restjes tijd of toeval. Sinds de opstanding van Jezus belijden christenen hun geloof in ‘de verrijzenis van het lichaam’. Neen, dat is geen verouderd taalgebruik. Het is actueler dan ooit. Een verrijzenis op het scherm is nog geen verrijzenis in het echt. Want zonder lichaam bestaat de mens niet, nu niet en later niet.
Echte levenskunst
Wat is echte levenskunst? Om het geluk niet te ver te zoeken. Kansen en uitdagingen zijn er op aarde meer dan genoeg. De proef op de som ligt hier, waar ook ons lichaam is. ‘Anders’ ligt niet elders; ‘anders’ moet ook hier kunnen!
+ Johan Bonny
Lees meer in ‘Relevant’, het magazine van het bisdom Antwerpen.
Abonneren kan via relevant@idecommedia.be
of via de klantenservice Idecom Media voor Relevant 09 296 20 26.
Een abonnement kost 45 euro. Een los nummer kost 15 euro.
