Open Kerkendag: Kerken spreken elk een eigen taal
In het weekend van 5 en 6 juni is er de jaarlijkse open kerkendag, zo ook in Harelbeke. We nodigen je uit om in het komende weekend er ook een uitstap van te maken om ook onze verschillende kerken te bezoeken.
Iedere kerk heeft zijn eigen verhaal. Ze zijn gebouwd in ieder een andere stijl met elk een eigen godsbeeld. De ene kerk is robuuster dan de andere, dit staat meer voor de gedachte “bij God ben ik veilig”. De andere kerk laat meer het spel van licht door, nog een andere is meer hedendaags.
Iedere kerk is gebouwd in een eigen tijdsbeeld. Daardoor kan een gebouw de ene meer aanspreken dan de andere. Het je thuis voelen op een plaats heeft natuurlijk ook te maken met de eigen gemeenschap, maar zeker ook met de bouwstijl van een gebouw.
Open kerkendag te Bavikhove: Sint Amandus.
Een stenen kerk werd gebouwd in de eerste helft van de 12e eeuw. Het was een driebeukige basilicale kerk, maar zonder toren. De kerk werd gebouwd in Doornikse kalksteen. Delen van dit gebouw zijn bewaard gebleven in de noordelijke en zuidelijke koormuur en in de oostmuur en de onderbouw van de huidige toren.
In de 16e eeuw werd een bakstenen toren met achthoekige klokkenverdieping gebouwd op de meest oostelijke travee. Daarna werd het koor verbreed en de vlakke afsluiting werd uitgebreid tot een driezijdige afsluiting.
In 1572 werd de kerk door beeldenstormers geplunderd, maar vrij snel daarna weer hersteld. Tijdens de 17e eeuw werden de zijbeuken verbreed en verhoogd, waardoor het basilicale karakter van de kerk verdween omdat alle beuken door één zadeldak werden overdekt. In 1744 werd een westportaal in classicistische stijl aangepast.
Midden 18e eeuw werd de laatgotische inrichting van de kerk gewijzigd naar de smaak van die tijd. Zo werd in 1783 een nieuw hoofdaltaar geplaatst.
Vanaf 1862 werd de kerk vergroot en naar het westen verlengd, waarbij het portaal werd gesloopt en een nieuwe westgevel werd gebouwd, naar ontwerp van Pierre Nicolas Croquison. In 1899 werd de kerk opnieuw verbouwd, nu in neogotische stijl naar ontwerp van Jules Carette. Veel 18e-eeuws kerkmeubilair, zoals het hoofdaltaar, werd vervangen door neogotisch meubilair.
Het hoofdaltaar is neogotisch en de beide zijaltaren zijn 18e-eeuws, ontworpen door Marc Lefebvre. De communiebank is laatbarok. Merkwaardig is dat slechts negen van de tien geboden werden afgebeeld.
De kerk bezit enkele 17e-eeuwse schilderijen zoals de Bewening van Christus en de aanbidding der koningen. Van de 18e eeuw is Onze-Lieve-Vrouw op de maansikkel. Van omstreeks 1700 is een Badend Kind Jezus. Van einde 16e eeuw zijn panelen met Sint-Margaretha en Johannes de Doper. Deze worden toegeschreven aan Maerten de Vos en waren vermoedelijk onderdelen van een retabel. In deze kerk wordt vooral ook de heilige Maurus vereerd.
De stenen kerk dateert uit de eerste helft van de 12e eeuw. In de donkere middeleeuwen was er vooral nood aan veiligheid. De zuilen zijn stevig, de kerk is ook niet zo hoog. Het gebouw zegt als het ware: God is mijn burcht, bij Hem ben ik veilig.
Goede God, bij Jou voel ik me veilig.
Er is geen boom die geen tegenwind kent,
er zijn geen huizen waar alles op wieltjes loopt.
Ik bid je: sterk de mens die het in deze tijd moeilijk heeft.
Wees een burcht voor de mensen op de vlucht voor oorlog en geweld,
wees een zekerheid voor wie hoopt op beterschap,
geef ook aan ons hoop en uitzicht.
