Open Kerkendag: Kerken spreken elk een eigen taal
In het weekend van 5 en 6 juni is er de jaarlijkse open kerkendag, zo ook in Harelbeke. We nodigen je uit om in het komende weekend er ook een uitstap van te maken om ook onze verschillende kerken te bezoeken.
Iedere kerk heeft zijn eigen verhaal. Ze zijn gebouwd in ieder een andere stijl met elk een eigen godsbeeld. De ene kerk is robuuster dan de andere, dit staat meer voor de gedachte “bij God ben ik veilig”. De andere kerk laat meer het spel van licht door, nog een andere is meer hedendaags.
Iedere kerk is gebouwd in een eigen tijdsbeeld. Daardoor kan een gebouw de ene meer aanspreken dan de andere. Het je thuis voelen op een plaats heeft natuurlijk ook te maken met de eigen gemeenschap, maar zeker ook met de bouwstijl van een gebouw.
Open kerkendag te Harelbeke bij de markt: Sint Salvator.
De Sint-Salvatorkerk is een Belgische parochiekerk uit de 18e eeuw in de stad Harelbeke. De als bouwkundig erfgoed vastgestelde kerk bevindt zich langs de Gentsestraat in het centrum. De toren is beschermd tot monument sinds 19 april 1937, uitgebreid op 24 april 1974 tot de hele kerk.
De kerk werd meermaals herbouwd, tot in de 18e eeuw. Toen vergroten te duur bleek, werd ze in 1769 afgebroken. De tegenwoordige kerk is de vierde. De eerste kerk werd door de Noormannen vernield in de 9e eeuw. Van de tweede kerk uit de 10e - 11e eeuw bleef enkel een crypte over, Sint-Pieters-in-den-Crocht. De derde romaanse kerk dateert uit de 12e eeuw. De vieringtoren werd herhaaldelijk hersteld en is behouden naast de kerk. Volgens de plannen van architect Laurent-Benoît Dewez werd een ruime classicistische kerk gebouwd in de 18e eeuw. De toren en kruisbeuk van de romaanse kerk uit de 12e eeuw bleven overeind. Dewez was een van de eerste totaalarchitecten: hij ontwierp niet alleen de kerk, maar ook het kapittelgestoelte, het hoogaltaar en de doopvont.[1]
Na de Eerste Wereldoorlog werd er schade hersteld aan de kerk. Op 23 mei 1940 werd een deel van de kerk, waaronder de toren, opgeblazen. Volgens het ontwerp van de architecten M. Allaert en A. Vandeweghe werden in 1953-54 de toren, de kerkhofmuur en de kruisbeuk heropgebouwd. In 2008-09 werd het interieur volledig gerestaureerd. Een opvallend stuk is de Stoel der Waarheid, een naturalistische preekstoel van beeldhouwer Nicolas Lecreux uit 1779.
Als je voor de kerk staat met die zuilen doet het je denken aan Rome, binnenin is alles zo helder ruim en wit. Naast de preekstoel kun je niet kijken. Alsof het geheel bidt: “God, ik wil voor Jou een paleis, een thuis zijn, waar mensen bij Je kunnen vertoeven.”
Heer,
laat me even in Je gewijde verblijf vertoeven,
het prachtige van het leven is slechts een glimp van Jouw liefde.
Het mooie en edele is slechts een beeld
voor wie Jij voor ons bent.
Toen ik hier binnenkwam in het portaal
moest ik denken aan Je tocht met de eerste christenen,
een tocht met hindernissen,
opdat ik vandaag in Je huis is vrede mag bidden.
Dank voor de weg die Jij met mensen gegaan bent,
dank dat Je ook met mij de tocht wil verder zetten.
