Fietspelgrim langs kathedralen naar de Notre Dame van Parijs
Deel 5 Parijs
Dag 10: zaterdag 06 juni
De Notre Dame
Doel van mijn pelgrimstocht 2026. Ook Paus Leo XIV zal bij zijn bezoek aan Frankrijk, eind september, de Notre Dame aandoen.
Het is zaterdagmorgen 07u00. Hopelijk lukt het om vandaag de H. Mis van 12u00 bij te wonen en de kathedraal rustig te bewonderen…Zou ik ook Montmartre kunnen bezoeken vandaag?
Na het ontbijt bij de paters fiets ik tot kort bij de Eiffeltoren, enkel voor de foto, want ik spoed me naar de kathedraal.
Wanneer ik er aankom toon ik mijn “celebret” (document om de eucharistie te mogen vieren) aan één der wachters. “Hebt u gereserveerd om te celebreren? Neen? Dan mag ik u niet binnenlaten en moet u in de rij aanschuiven”.
Na 20 minuten geraak ik binnen en vind een plaats in de middenbeuk redelijk vooraan. Ruim tijd voor gebed.
Toeristen schuifelen voorbij… “Silence, silence” wordt gefluisterd door de luidspreker…om het geroezemoes te stillen.
De klokken luiden. 3 Priesters en diaken komen binnen.
Het evangelie spreekt over de penning van de arme weduwe. Deze vrouw is een voorbeeld voor Jezus en de apostelen, zich helemaal toevertrouwend aan Gods voorzienigheid.
“De Heer ziet de majesteit van het onaanzienlijk leven…”
De communie mogen ontvangen, in deze kathedraal, het ontroert me.
Ik ben blij hier te zijn op deze wonderlijke plaats die gered is uit alle onheil, vooral de brand op maandag in de Goede Week 15 april 2019. Op 7 december 2024 werd de Notre Dame, prachtig gerestaureerd, plechtig ingehuldigd door aartsbisschop Laurent Ulrich.
Na de Mis wandel ik een uur lang door de kathedraal. Er is zoveel te bewonderen! Opeens zie ik een schittering als van de zon door de wolken: het is de “Couronne d’ épines” (doornenkroon van Jezus). Zij prijkt sinds 2024 in een groot rond schrijn: 3,60 m hoog en 2, 60 m. breed… 400 plaatjes van schitterend glas.
Ik bezoek ook de “Trésor” (schatkamer), met veel religieuze kunst en krijg een stempel van de kathedraal.
Om 13u45 geniet ik van een “pizza regina” in een volkse brasserie, kort bij de plek waar ik mijn fiets had gestald.
Dolend per fiets door de stad
En nu op naar de “Sacré Coeur” van Montmartre. Het wordt echter een ontgoochelende zoektocht noordwaarts. Wel kom ik in Saint-Denis terecht, zelfs tweemaal bij het “Stade de France”… Daar zal paus Leo XIV de jongeren ontmoeten bij zijn bezoek (25 -28 september) aan Frankrijk.
Toch een fijn toeval: op mijn terugweg passeer ik de toren van de Saint-Jacques-kerk, waar de “via turonensis” begint, één van de 4 traditionele pelgrimswegen naar Compostela.
Dank, Heer, voor deze dag, om de H. Mis, de mooie orgelklanken, om de prachtige Notre Dame… Dank om de dame en haar 2 dochtertjes die mij nariepen: “Hé monsieur, vous avez perdu votre sac” ! Ja, mijn tasje was bij het oversteken van de straat van mijn fiets gevallen…
Dank om pater Eugène die de deur opent van het klooster om 18.35 uur en me aan tafel nodigt voor het avondmaal met de medebroeders.
Vandaag “doolde” ik 42 km in Parijs rond.
Dag 11: zondag 07 juni
Parijs: Sacramentsdag
In deze dagen is paus Leo XIV op bezoek in Spanje, waar hij gisteren 600.000 geestdriftige jongeren heeft toegesproken in Madrid.
Vandaag zal de paus voorgaan in de eucharistie van sacramentsdag en deelnemen aan de processie.
Zelf ben ik heel blij om deze hoogdag te mogen vieren in de kerk van de Paters van het Heilig Sacrament, dicht bij het schrijn van hun heilige stichter, Pierre-Julien Eymard.
Na het ontbijt en de lauden lees ik in het boek met het levensverhaal van pater Eymard, “l’apôtre de l’eucharistie”. Reeds van heel jonge leeftijd, 12 jaar, wist hij met zekerheid: ik wil priester worden. Zelf word ik er warm van, want ook ik was op die leeftijd van die roeping vervuld.
De eucharistieviering om 11u00 is een prachtige belevenis geworden. Vooreerst mocht ik mee aan het altaar staan, samen met de vijf medebroeders van pater Eugène.
Daarbij was er het prachtige samenspel van organist en cantor, twee mooie stemmen die hemels klonken doorheen de kerk, eerder schaars gevuld met een zestigtal gelovigen, een twintigtal jonge mensen daarbij.
Pas bij de maaltijd, waar de twee zangers ook genodigd waren, mocht ik hun muzikale veelzijdigheid en spirituele diepgang nog meer bewonderen.
Dank u wel Philippe en Anny, beiden afkomstig uit de regio Romandië, die elke maand zorgen voor een plechtige eucharistieviering in deze kerk van het H. Sacrament.
Philippe schrijft in mijn boekje: “Qui mange ma chair… Je suis le chemin. Si la route te manque, fais-la“.
Montmartre
Na de middag hoop ik snel Montmartre te vinden en dat lukt me ook.
Voor de winkeltjes en souvenirswinkeltjes en cafés ben ik echter niet gekomen. Wel voor de Basilique du Sacré Coeur.
Daar zie ik een deel van de processie die op deze sacramentsdag is uitgetrokken. In de basiliek is het wel wat geroezemoes, maar toch vind ik tijd voor een stil gebed.
Wanneer ik de kerk wil verlaten komt de processie toe die blijkbaar van deze basiliek is vertrokken. De priester plaatst de monstrans even op een rustaltaar in de deuropening met zicht op Parijs. Mooie symboliek: Jezus zegent de stad.
Enkele mooie gezangen weerklinken, vele mensen knielen neer bij het “tantum ergo” en de zegen: heel devoot en ontroerd. Ook vele jongeren en van allerlei huidskleur zijn zingend aanwezig. Iedereen blijft nog voor de vespers, voorgezongen door de zusters van het klooster van Montmartre.
Met een dankbaar hart fiets ik weer naar de Avenue du Friedland, naar de paters. Na de maaltijd heb ik nog een fijn gesprek met pater Eugène en regel ik mijn verblijf. Morgen wil ik vroeg vertrekken en de terugreis aanvatten. Vandaag reed ik 10 km met de fiets…
Volgende keer:
Deel 6 Via Reims naar België, Namen en Luik
