Slot 6: Pastoor Tony Poorters op pelgrimsfietstocht naar Parijs

PELGRIMSTOCHT naar de Notre Dame van Parijs

Deel 1 De eerste dag

Link met vorig jaar 2025

Een prachtige sportzomer 2026. Na het WK voetbal kwam de “Tour de France” waarin Sloveen Tadej Pogacar toetrad tot de allergrootste wielrenners die 5 maal de gele trui tot in Parijs droegen: Parijs het hoofddoel van mijn pelgrimstocht 2026.

Op 09 juli, toen ik mijn verhaal 2026 nog moest beginnen voor “Kerk en leven”, zag ik op TV, bij het ritverslag van de Ronde van Frankrijk, plots een beeld verschijnen dat me deed rechtveren: “le château de Mauvezin”, uitgerekend de plek waar ik vorig jaar mijn GSM had laten liggen en deze wonderbaarlijk weer mocht gevonden worden na drie dagen…

Bij alle sportnieuwsbeelden uit Frankrijk kwamen ook beelden en berichten van bosbranden uit streken waar ik al eens fietste: in de Landes en Bordeaux en ook bij Cotignac in de Provence, waar ik in 2023 even mocht vertoeven, bedevaartplaats van de Heilige Familie.

Spiritueel doel

Voor 2026 had ik 28 mei tot 12 juni vastgelegd voor een nieuwe pelgrimstocht per fiets. Welk geestelijk doel wilde ik aanhouden?

Zoals vorig jaar: een “pelgrim van hoop” zijn. Als bijzondere intentie: bidden voor een goede opvolger voor onze bisschop Patrick, om nieuwe bisschoppen voor Gent en Luik en om roepingen tot het godgewijd leven.

En ik dacht: waarom niet eerst alle kathedralen van België aandoen en als hoofddoel de Notre Dame van Parijs aanhouden?

Bij de “paters van Kattenbos” in Lommel mocht ik – op 22 april - hun overste, pater Eugène Van Heijst, ontmoeten om een drietal dagen verblijf te reserveren in hun klooster van “Les Pères du Saint Sacrement” te Parijs. Dat gaf al een hele geruststelling om in die grootstad een veilig onderkomen te mogen vinden.

Donderdag 28 mei: de eerste kathedraal is Hasselt

Het is warm op de dag van mijn vertrek uit Bilzen. De fiets is goed voorzien van nieuwe banden, remmen en ketting, alleen de fietser is maar in matige conditie.

Na een kort gebed in de Sint-Mauritius-kerk, wuift Agnes uit om 07u32. Al gauw is Hasselt bereikt, waar ik me eerst meld in de Minderbroederskerk voor de eucharistie van 08u30. Drie paters celebreren, waaronder Hoeselnaar pater Frans Cuypers die ik achteraf nog mag groeten in de sacristie. Hij is de postulator voor de heiligverklaring van pater Valentinus Paquay.

Dit jaar 2026 is het 800 jaar geleden dat hun stichter, Franciscus van Assisi, is gestorven. Een reden temeer om “eerst” bij de Franciscanen te komen en te danken om deze grote heilige.

Nadien haast ik me naar de Sint-Quintinus-kathedraal van Hasselt en bid ingetogen om een goede herder voor ons bisdom, met een kaarsje bij Onze Lieve Vrouw.

Een stempel van de kathedraal voor mijn pelgrimsboekje ontvang ik op het secretariaat bij een vriendelijke dame.

Sint-Truiden, Zoutleeuw, Tienen en Leuven

Via Kortenbos kom ik in Sint-Truiden en in de O.L.-Vrouw-kerk krijg ik een warme groet van Tom Van Wambeke, vroegere directeur van het P.I.C., nu werkzaam in de parochies aldaar.

Sint-Truiden is voor mij ook de plek waar ik 6 jaar lang, van 1969 tot 1975, het groot-seminarie volgde in het klooster der Minderbroeders. Een kort bezoekje (aan de grote tuin, waar de poort open staat) om ook hier Franciscus te gedenken en dank te zeggen om allen die mij begeleid hebben in mijn priesteropleiding.

Na een kort bezoek aan de prachtige Sint-Leonardus-kerk te Zoutleeuw is het een beetje zoeken naar de juiste richting over slingerende landwegen tussen de uitgestrekte velden.

Om 12 uur houd ik even halt, een “time-out” om te bidden voor de vrede in de wereld.

De stad Tienen dient zich aan. De mooie kapel O.L.-Vrouw Ten Steen staat uitnodigend open: hier is ook de verering van de heilige Maurus.

In café “De Aflaat” geniet ik van mijn boterhammen bij een glas “Wesmalle”. Daarna bezichtig ik nog even de Sint-Germanus-kerk die wel een gotische kathedraal lijkt: prachtig! Intrigerend is de Christusfiguur uit de 14e eeuw: hij lijkt op “le Christ de Tancrémont” (bij Banneux).

Ik kan het niet laten uitgebreid over deze eerste dag te schrijven. Tienen ben ik nog niet uit of ik zie de aanduiding: “Zusters Passionisten” en ik weet dat Radio Maria daar nu een deel van het kloostergebouw heeft mogen betrekken. Een hartelijk welkom van zuster Cascia en Marieke van de katholieke radiozender wordt gevolgd door een korte rondleiding en gebed in hun kapel !

Leuven bereik ik omstreeks 15u30 en ook hier is een beetje nostalgie te beleven. Eerst bij het gebouw van Wijsbegeerte en Letteren waar ik 5 jaar vertoefde om Romaanse filologie te studeren. Na een tas koffie in de faculteitsbar, spoed ik me naar de Tiensestraat 112, naar het Leo XIII-seminarie waar ik die 5 studiejaren in Leuven woonde. Nu heeft het andere naam gekregen zie ik: Sint-Anna-huis en het behoort tot de K.U.L.

De Fazenda veilige ankerplaats

Mijn eerste overnachtingplaats roept me; het is de Fazenda da Esperança. Na de Achelse Kluis (2018 – 2023) is deze gemeenschap, die mensen helpt hun verslaving te boven te komen langs de weg van het evangelie, gevestigd te Veltem-Beisem, deelgemeente van Herent.

Na 93 km bereik ik de Fazenda omstreeks 17u00 en wordt hartelijk ontvangen. Een verfrissende douche en een glas bruiswater kikkert me op.

Heb je nog de moed om een Mis te doen, zo vragen “de jongens”?

Als jullie dit wensen, graag.

Na een eenvoudige maaltijd is er nog verpozing met een kub-spel buiten op het gras. Ook is er nog een lang gesprek met één van de gasten.

Goede God, dank voor deze eerste dag. Schenk uw goede Geest aan deze mannen die kampen met zoveel negatieve ervaringen, schenk hen genezing en leid hen op de goede weg van Jezus. Amen.

Fietspelgrim langs kathedralen naar de Notre Dame van Parijs

Deel 3: Van Brugge naar Doornik tot in Frankrijk

Zondag 31 mei

Op zondag naar de mis in de kathedraal van Brugge

Vanuit slaapstad Eeklo probeer ik zo vlug mogelijk in Brugge te geraken. Eerst ontbijten en dat doe ik om 07u00 in een broodjeszaak. Dan volgt een lange rechte baan met wind op kop, soms raak ik amper aan 16 km per uur. Gelukkig geen regen.

Omstreeks 09u20 bereik ik Brugge na 28 km en geniet even van het belfort, het stadhuis, het standbeeld van Jan Breydel en Pieter de Coninck en de paarden, ingespannen voor mooie koetsen, op de Grote Markt.

Om 10u00 is er op deze zondag de H. Mis in de Sint-Salvator-kathedraal: eenvoudig en plechtig tegelijk. Misdienaars met flambouw en wierooksvat; een diaken die mooi het alleluia zingt; de priester die een korte preek houdt over de Drie-Eenheid, dankbaar om de liefde die God Vader ons toedraagt in Jezus door de H. Geest.

Mijn persoonlijke voorbede is voor de roepingen en voor nieuwe bisschoppen.

Brugge uitrijden gebeurt langs hobbelige kasseiweggetjes en een bomenrijk park. Dan richting Torhout. Daar vind ik een Chinees restaurant; lekker eten !

De Zusters in Oostnieuwkerke

Waar geraak ik vandaag nog? ik ben nog maar 50 km gevorderd !

Na Torhout volgt Lichtervelde en dan Sleihage. Wat ben ik moe ! Een siësta? Ik vind een plekje onder enkele bomen beschut tegen de forse wind.

Om 15u35 ga ik speciale ronde kerk van Sleihage binnen; hier hebben paters van Kattenbos dienst gedaan; ik bid er voor de intenties van mijn vrienden.

2 km verder is Oostnieuwkerke en daar woont zuster Tonia Luykx, die ik als kapelaan te Lommel mocht leren kennen. Ze is nu 91 jaar, maar nog altijd kwiek en monter. Zou ik haar even “goedendag” zeggen?

Ik bel aan bij het klooster, “Wat een verrassing, zo onverwacht uw bezoek !”

Een koele drank en dan koffie en taart; ook een apart gesprekje met zuster Tonia… en dan vraagt zuster overste Céline: “Waar gaat de tocht vandaag nog naartoe?”

Ik moet bekennen dat ik mijn slaapplek nog moet zoeken.

Onmiddellijk zegt ze: “maar je kan ook hier overnachten. Dan kan je onze priester ontmoeten die morgenvroeg de H. Mis doet in onze kapel.

Samen met de zusters bid ik de rozenkrans en het avondgebed, bijzonder dankbaar om dit onverwacht geschenk van gastvrijheid bij deze zusters van Sint-Vincentius.

Dag 4: slechts 71 km. Gemiddelde 16 km/u.

Maandag 01 juni

Van West-Vlaanderen naar Doornik via Frankrijk

Om 06u30: lauden, aanbidding, rozenkrans en ontbijt. Dan de H. Mis met priester André Van Clooster, oud-directeur en proost van de Boerenbond. Nog een foto in de tuin met de zusters en dan vertrek ik om 08u10 vanuit Oostnieuwkerke verder zuidwaarts.

Passage in IEPER

De volgende kathedraal in België die me wacht is Doornik.

Maar eerst is er nog een West-Vlaamse stad met veel geschiedenis: Ieper. Menenpoort en Lakenhalle eerst, dan de Sint-Maartenskerk, die ook “kathedraal” genoemd wordt.

Ja, Ieper is 250 jaar lang (van 1581 tot 1801) bisschopsstad geweest en ook was er een geleerde en beroemde bisschop: Jansenius, begin 17e eeuw. Als theoloog volgde hij een heel strenge opvatting van het christelijk geloof: slechts weinigen zullen Gods Koninkrijk binnengaan en het hangt af van Gods wil. Dat is aanleunend bij de predestinatieleer van Calvijn.

Ik steek een kaarsje aan en bid o.a. bij het gedenkteken voor de Britse soldaten in de kerk: “One million dead of the British Empire during the Great War 1914-1918”. Ik bewonder dit prachtig hersteld gebouw, want verwoest door de bombardementen in de Eerste Wereldoorlog.

Een "toertje" in Roubaix

Doornik wacht. Eerst echter komt een stukje Frankrijk. Een korte steile klim brengt me in Wervicq-Sud en zo pardoes tot Roubaix… een knipoogje van hierboven.

Ik kan onverwacht een rondje toeren op de “vélodrome mythique” waar dit jaar Wout van Aert een zekere Tadej Pogacar het nakijken gaf in een sprint met twee, na een boeiende klassieker Parijs-Roubaix op zondag 12 april. Ik deed tot nu toe 57 km.

Doornik kathedraal

In Templeuve, bij 71 km, ben ik weer in België en eet ik in frituur “La Bascule” een saladeschotel met friet.

Na 81 km bereik ik Doornik. De majestueuze Romaanse kathedraal met zijn 5 torens beheerst het stadscentrum. Binnenin valt van die grootsheid echter niet veel te zien. Dit huis van God is in constante restauratiemodus. Slechts een beperkt deel van de 134 meter lange kerk is toegankelijk.

Bijzonder bid ik voor de nieuwe bisschop Frédéric Rossignol (aangesteld in december 2025) en voor 6 priesters van dit bisdom die ik mocht en mag kennen in de focolare-beweging.

Een stempel van de kathedraal is niet beschikbaar; wel ontvang ik in het “Office du Tourisme”; een stempel voor pelgrims van Saint Jacques, want Doornik ligt op een Compostela-route..

Logeren in Douai

In Orchies, 20 km verder, ben ik weer in “la douce France”. Logies hoop ik in Douai te vinden. Een ouder echtpaar is mij daarbij behulpzaam ; zij rijden met hun fiets voor mij uit tot bij een Ibis-hotel. “C’est complet” klinkt het daar.

De sympathieke receptioniste telefoneert naar een ander Ibis-hotel en geeft me telefoon en adres mee: Douai-Déchy, zone commerciale, Rue Barack Obama. Nog 8 km te doen…een zoektocht van ruim een half uur. Aankomst om 18u30, moe, maar o zo content !

Na een verfrissende douche volgt in het hotel nog een avondmaal en dat geeft voldoening, terwijl ik mijn indrukken neerschrijf in mijn pelgrimsboekje. Een kort dankgebed om 22u00. Het is slaaptijd.

Intussen is het weer flink afgekoeld: van 30 naar 24 graden en zelfs minder. Af en toe een regenbui zal wel te verwachten zijn.

Vanaf nu is het hoofddoel de Notre Dame van Parijs; onderweg zal er wel nog veel moois te zien zijn.

Dag 5: 129 km op de teller aan een gemiddelde van 16, 6 km/u.

Fietspelgrim langs kathedralen naar de Notre Dame van Parijs

Deel 5 Parijs

Dag 10: zaterdag 06 juni

De Notre Dame

Doel van mijn pelgrimstocht 2026. Ook Paus Leo XIV zal bij zijn bezoek aan Frankrijk, eind september, de Notre Dame aandoen.

Het is zaterdagmorgen 07u00. Hopelijk lukt het om vandaag de H. Mis van 12u00 bij te wonen en de kathedraal rustig te bewonderen…Zou ik ook Montmartre kunnen bezoeken vandaag?

Na het ontbijt bij de paters fiets ik tot kort bij de Eiffeltoren, enkel voor de foto, want ik spoed me naar de kathedraal.

Wanneer ik er aankom toon ik mijn “celebret” (document om de eucharistie te mogen vieren) aan één der wachters. “Hebt u gereserveerd om te celebreren? Neen? Dan mag ik u niet binnenlaten en moet u in de rij aanschuiven”.

Na 20 minuten geraak ik binnen en vind een plaats in de middenbeuk redelijk vooraan. Ruim tijd voor gebed.

Toeristen schuifelen voorbij… “Silence, silence” wordt gefluisterd door de luidspreker…om het geroezemoes te stillen.

De klokken luiden. 3 Priesters en diaken komen binnen.

Het evangelie spreekt over de penning van de arme weduwe. Deze vrouw is een voorbeeld voor Jezus en de apostelen, zich helemaal toevertrouwend aan Gods voorzienigheid.

“De Heer ziet de majesteit van het onaanzienlijk leven…”

De communie mogen ontvangen, in deze kathedraal, het ontroert me.

Ik ben blij hier te zijn op deze wonderlijke plaats die gered is uit alle onheil, vooral de brand op maandag in de Goede Week 15 april 2019. Op 7 december 2024 werd de Notre Dame, prachtig gerestaureerd, plechtig ingehuldigd door aartsbisschop Laurent Ulrich.

Na de Mis wandel ik een uur lang door de kathedraal. Er is zoveel te bewonderen! Opeens zie ik een schittering als van de zon door de wolken: het is de “Couronne d’ épines” (doornenkroon van Jezus). Zij prijkt sinds 2024 in een groot rond schrijn: 3,60 m hoog en 2, 60 m. breed… 400 plaatjes van schitterend glas.

Ik bezoek ook de “Trésor” (schatkamer), met veel religieuze kunst en krijg een stempel van de kathedraal.

Om 13u45 geniet ik van een “pizza regina” in een volkse brasserie, kort bij de plek waar ik mijn fiets had gestald.

Dolend per fiets door de stad

En nu op naar de “Sacré Coeur” van Montmartre. Het wordt echter een ontgoochelende zoektocht noordwaarts. Wel kom ik in Saint-Denis terecht, zelfs tweemaal bij het “Stade de France”… Daar zal paus Leo XIV de jongeren ontmoeten bij zijn bezoek (25 -28 september) aan Frankrijk.

Toch een fijn toeval: op mijn terugweg passeer ik de toren van de Saint-Jacques-kerk, waar de “via turonensis” begint, één van de 4 traditionele pelgrimswegen naar Compostela.

Dank, Heer, voor deze dag, om de H. Mis, de mooie orgelklanken, om de prachtige Notre Dame… Dank om de dame en haar 2 dochtertjes die mij nariepen: “Hé monsieur, vous avez perdu votre sac” ! Ja, mijn tasje was bij het oversteken van de straat van mijn fiets gevallen…

Dank om pater Eugène die de deur opent van het klooster om 18.35 uur en me aan tafel nodigt voor het avondmaal met de medebroeders.

Vandaag “doolde” ik 42 km in Parijs rond.

Dag 11: zondag 07 juni

Parijs: Sacramentsdag

In deze dagen is paus Leo XIV op bezoek in Spanje, waar hij gisteren 600.000 geestdriftige jongeren heeft toegesproken in Madrid.

Vandaag zal de paus voorgaan in de eucharistie van sacramentsdag en deelnemen aan de processie.

Zelf ben ik heel blij om deze hoogdag te mogen vieren in de kerk van de Paters van het Heilig Sacrament, dicht bij het schrijn van hun heilige stichter, Pierre-Julien Eymard.

Na het ontbijt en de lauden lees ik in het boek met het levensverhaal van pater Eymard, “l’apôtre de l’eucharistie”. Reeds van heel jonge leeftijd, 12 jaar, wist hij met zekerheid: ik wil priester worden. Zelf word ik er warm van, want ook ik was op die leeftijd van die roeping vervuld.

De eucharistieviering om 11u00 is een prachtige belevenis geworden. Vooreerst mocht ik mee aan het altaar staan, samen met de vijf medebroeders van pater Eugène.

Daarbij was er het prachtige samenspel van organist en cantor, twee mooie stemmen die hemels klonken doorheen de kerk, eerder schaars gevuld met een zestigtal gelovigen, een twintigtal jonge mensen daarbij.

Pas bij de maaltijd, waar de twee zangers ook genodigd waren, mocht ik hun muzikale veelzijdigheid en spirituele diepgang nog meer bewonderen.

Dank u wel Philippe en Anny, beiden afkomstig uit de regio Romandië, die elke maand zorgen voor een plechtige eucharistieviering in deze kerk van het H. Sacrament.

Philippe schrijft in mijn boekje: “Qui mange ma chair… Je suis le chemin. Si la route te manque, fais-la“.

Montmartre

Na de middag hoop ik snel Montmartre te vinden en dat lukt me ook.

Voor de winkeltjes en souvenirswinkeltjes en cafés ben ik echter niet gekomen. Wel voor de Basilique du Sacré Coeur.

Daar zie ik een deel van de processie die op deze sacramentsdag is uitgetrokken. In de basiliek is het wel wat geroezemoes, maar toch vind ik tijd voor een stil gebed.

Wanneer ik de kerk wil verlaten komt de processie toe die blijkbaar van deze basiliek is vertrokken. De priester plaatst de monstrans even op een rustaltaar in de deuropening met zicht op Parijs. Mooie symboliek: Jezus zegent de stad.

Enkele mooie gezangen weerklinken, vele mensen knielen neer bij het “tantum ergo” en de zegen: heel devoot en ontroerd. Ook vele jongeren en van allerlei huidskleur zijn zingend aanwezig. Iedereen blijft nog voor de vespers, voorgezongen door de zusters van het klooster van Montmartre.

Met een dankbaar hart fiets ik weer naar de Avenue du Friedland, naar de paters. Na de maaltijd heb ik nog een fijn gesprek met pater Eugène en regel ik mijn verblijf. Morgen wil ik vroeg vertrekken en de terugreis aanvatten. Vandaag reed ik 10 km met de fiets…

Volgende keer:

Deel 6 Via Reims naar België, Namen en Luik