PELGRIMSTOCHT naar de Notre Dame van Parijs
Deel 1 De eerste dag
Link met vorig jaar 2025
Een prachtige sportzomer 2026. Na het WK voetbal kwam de “Tour de France” waarin Sloveen Tadej Pogacar toetrad tot de allergrootste wielrenners die 5 maal de gele trui tot in Parijs droegen: Parijs het hoofddoel van mijn pelgrimstocht 2026.
Op 09 juli, toen ik mijn verhaal 2026 nog moest beginnen voor “Kerk en leven”, zag ik op TV, bij het ritverslag van de Ronde van Frankrijk, plots een beeld verschijnen dat me deed rechtveren: “le château de Mauvezin”, uitgerekend de plek waar ik vorig jaar mijn GSM had laten liggen en deze wonderbaarlijk weer mocht gevonden worden na drie dagen…
Bij alle sportnieuwsbeelden uit Frankrijk kwamen ook beelden en berichten van bosbranden uit streken waar ik al eens fietste: in de Landes en Bordeaux en ook bij Cotignac in de Provence, waar ik in 2023 even mocht vertoeven, bedevaartplaats van de Heilige Familie.
Spiritueel doel
Voor 2026 had ik 28 mei tot 12 juni vastgelegd voor een nieuwe pelgrimstocht per fiets. Welk geestelijk doel wilde ik aanhouden?
Zoals vorig jaar: een “pelgrim van hoop” zijn. Als bijzondere intentie: bidden voor een goede opvolger voor onze bisschop Patrick, om nieuwe bisschoppen voor Gent en Luik en om roepingen tot het godgewijd leven.
En ik dacht: waarom niet eerst alle kathedralen van België aandoen en als hoofddoel de Notre Dame van Parijs aanhouden?
Bij de “paters van Kattenbos” in Lommel mocht ik – op 22 april - hun overste, pater Eugène Van Heijst, ontmoeten om een drietal dagen verblijf te reserveren in hun klooster van “Les Pères du Saint Sacrement” te Parijs. Dat gaf al een hele geruststelling om in die grootstad een veilig onderkomen te mogen vinden.
Donderdag 28 mei: de eerste kathedraal is Hasselt
Het is warm op de dag van mijn vertrek uit Bilzen. De fiets is goed voorzien van nieuwe banden, remmen en ketting, alleen de fietser is maar in matige conditie.
Na een kort gebed in de Sint-Mauritius-kerk, wuift Agnes uit om 07u32. Al gauw is Hasselt bereikt, waar ik me eerst meld in de Minderbroederskerk voor de eucharistie van 08u30. Drie paters celebreren, waaronder Hoeselnaar pater Frans Cuypers die ik achteraf nog mag groeten in de sacristie. Hij is de postulator voor de heiligverklaring van pater Valentinus Paquay.
Dit jaar 2026 is het 800 jaar geleden dat hun stichter, Franciscus van Assisi, is gestorven. Een reden temeer om “eerst” bij de Franciscanen te komen en te danken om deze grote heilige.
Nadien haast ik me naar de Sint-Quintinus-kathedraal van Hasselt en bid ingetogen om een goede herder voor ons bisdom, met een kaarsje bij Onze Lieve Vrouw.
Een stempel van de kathedraal voor mijn pelgrimsboekje ontvang ik op het secretariaat bij een vriendelijke dame.
Sint-Truiden, Zoutleeuw, Tienen en Leuven
Via Kortenbos kom ik in Sint-Truiden en in de O.L.-Vrouw-kerk krijg ik een warme groet van Tom Van Wambeke, vroegere directeur van het P.I.C., nu werkzaam in de parochies aldaar.
Sint-Truiden is voor mij ook de plek waar ik 6 jaar lang, van 1969 tot 1975, het groot-seminarie volgde in het klooster der Minderbroeders. Een kort bezoekje (aan de grote tuin, waar de poort open staat) om ook hier Franciscus te gedenken en dank te zeggen om allen die mij begeleid hebben in mijn priesteropleiding.
Na een kort bezoek aan de prachtige Sint-Leonardus-kerk te Zoutleeuw is het een beetje zoeken naar de juiste richting over slingerende landwegen tussen de uitgestrekte velden.
Om 12 uur houd ik even halt, een “time-out” om te bidden voor de vrede in de wereld.
De stad Tienen dient zich aan. De mooie kapel O.L.-Vrouw Ten Steen staat uitnodigend open: hier is ook de verering van de heilige Maurus.
In café “De Aflaat” geniet ik van mijn boterhammen bij een glas “Wesmalle”. Daarna bezichtig ik nog even de Sint-Germanus-kerk die wel een gotische kathedraal lijkt: prachtig! Intrigerend is de Christusfiguur uit de 14e eeuw: hij lijkt op “le Christ de Tancrémont” (bij Banneux).
Ik kan het niet laten uitgebreid over deze eerste dag te schrijven. Tienen ben ik nog niet uit of ik zie de aanduiding: “Zusters Passionisten” en ik weet dat Radio Maria daar nu een deel van het kloostergebouw heeft mogen betrekken. Een hartelijk welkom van zuster Cascia en Marieke van de katholieke radiozender wordt gevolgd door een korte rondleiding en gebed in hun kapel !
Leuven bereik ik omstreeks 15u30 en ook hier is een beetje nostalgie te beleven. Eerst bij het gebouw van Wijsbegeerte en Letteren waar ik 5 jaar vertoefde om Romaanse filologie te studeren. Na een tas koffie in de faculteitsbar, spoed ik me naar de Tiensestraat 112, naar het Leo XIII-seminarie waar ik die 5 studiejaren in Leuven woonde. Nu heeft het andere naam gekregen zie ik: Sint-Anna-huis en het behoort tot de K.U.L.
De Fazenda veilige ankerplaats
Mijn eerste overnachtingplaats roept me; het is de Fazenda da Esperança. Na de Achelse Kluis (2018 – 2023) is deze gemeenschap, die mensen helpt hun verslaving te boven te komen langs de weg van het evangelie, gevestigd te Veltem-Beisem, deelgemeente van Herent.
Na 93 km bereik ik de Fazenda omstreeks 17u00 en wordt hartelijk ontvangen. Een verfrissende douche en een glas bruiswater kikkert me op.
Heb je nog de moed om een Mis te doen, zo vragen “de jongens”?
Als jullie dit wensen, graag.
Na een eenvoudige maaltijd is er nog verpozing met een kub-spel buiten op het gras. Ook is er nog een lang gesprek met één van de gasten.
Goede God, dank voor deze eerste dag. Schenk uw goede Geest aan deze mannen die kampen met zoveel negatieve ervaringen, schenk hen genezing en leid hen op de goede weg van Jezus. Amen.
