“Als volwassene gedoopt worden in de Katholieke Kerk, kan ik daarvoor bij jullie terecht?”
Dat ene telefoontje veranderde het leven van Tjialyna. Een frisse jonge verschijning die zoe-kende is naar een houvast in het leven. Geen bevlieging maar wel een doordachte keuze. Ze proefde even van diaconie in de Bethelkerk in Lombardsijde en haar zus is bekeerd tot mos-lima. Maar toch, in die geloofsgemeenschappen werd het zoeken geen vinden…
Na een intakegesprek met een verantwoordelijke vanuit het bisdom Brugge werd Tjialyna aanvaard om het traject als catechumeen aan te gaan. Weliswaar verkort want net voor Pasen kreeg ze groen licht. Dus het belooft een korte en krachtige reisroute te worden richting doopsel in de paasnacht 2027. En dat dit een speciale gebeurtenis zal worden, dat hoeft geen betoog. Voor het eerst in de geschiedenis van de parochie Middelkerke. Stip die dag al maar aan in de agenda!
Een jong iemand die bruist van de goesting om het geloof beter te leren kennen, God en Je-zus op het spoor te komen. Maar hoe begin je daaraan? Wat is het parcours?
Zoals reeds gezegd, alles start bij het kennismakingsgesprek met Tjialyna en iemand vanuit het CCV. Als dit goed bevonden wordt, dan wordt er goedkeuring gegeven om het traject op te starten. Er wordt uitgekeken naar een vaste begeleider die meehelpt om alle documenten in orde te maken, het traject helpt uitstippelen en mee op zoek gaat naar medebegeleiders. Zo komen er van verschillende kanten input en getuigenissen waar ze mee op weg kan.
De allereerste grote stap is de viering van de opname in het catechumenaat in de plaatselijke kerk. Bij ons is dit op 7 juni gebeurd in een aangrijpende maar zo mooie viering.
Ondertussen komen we maandelijks samen om over het geloof te spreken. Een bijbelverhaal uit de doeken te doen, een gebed uit te pluizen, een getuigenis te horen over hoe andere ge-lovigen in het leven staan, wat geloven met je doet,…
Er wordt ook verwacht dat de catechumeen en haar begeleiding een paar keer naar het bis-schopshuis in Brugge gaat. Daar leert ze de andere catechumenen kennen en wordt er in groep ook één en ander geduid.
Wat hier ter plaatse ook zeker aan bod moet komen is het aanleren van het Onze Vader en de geloofsbelijdenis. Het Onze Vader werd door Cirilo op een bijzondere wijze aangebracht en Tjialyna was al snel met het gebed vertrouwd. En hoe ze het gebed op 7 juni uitsprak, het waren oprechte woorden! Een mens krijgt er nog kippenvel van.
De geloofsbelijdenis, dat komt in één van de komende bijeenkomsten aan bod. We willen het laagdrempelig houden zodat Tjialyna als het ware ondergedompeld wordt in een warm geloofsbad waar ze stap voor stap kan ontdekken en aan de slag gaan.
Tjialyna zal ook nog een motivatiebrief moeten schrijven met als geadresseerde de bisschop. Hij wil van heel nabij alle catechumenen leren kennen, hun beweegredenen en hoe ze het ontdekken van ons geloof aanvoelen. Wij zijn er als het ware mee grootgebracht, maar voor iemand die als volwassene het geloof leert kennen, dat moet toch een apart gevoel geven.
Er wordt dan nog een keer richting bisschopshuis gereden want dan worden de voorbereidin-gen getroffen voor de viering van de uitverkiezing en de naamopgave in de kathedraal in Brugge.
Daarna volgt er een intensere periode van voorbereiding in de geloofsgemeenschap van Middelkerke.
Op woensdag 24 maart 2027 wordt Tjialyna dan weer met de andere catechumenen verwacht in de kathedraal. Tijdens de chrismaviering wordt ze gezalfd met de catechumenenolie.
En dan de langverwachte datum: 27 maart 2027: de Paaswake in Middelkerke met de viering van het doopsel, vormsel en de eucharistie in de Sint-Willibrorduskerk. Tjialyna kijkt er heel erg naar uit en wil nadien ook iets gaan betekenen voor de parochie. Ze heeft een groot hart voor de mensheid en zachte ogen om Jezus’ spoor te kunnen volgen.
Het is aan ons om haar aan te moedigen, haar onder onze vleugels te nemen.
Dit gebeurde al zichtbaar op 7 juni bij de opnameviering. Het welkom heten in onze paro-chiegemeenschap.
Tjialyna werd bij het binnenkomen van de kerk verwelkomd door de pastoor en haar bege-leiders. Ze mocht haar naam uitspreken, haar verlangen om Jezus Christus te leren kennen en Hem te volgen. Haar doel is het verlangen om gedoopt te worden en om gelukkig te zijn in de liefde van God.
Dan stelde pastoor Bart haar de vraag of ze bereid was onder Christus’ leiding de weg naar God te volgen. Volmondig was en is ze daartoe bereid.
En dan kreeg de geloofsgemeenschap de vraag voorgeschoteld of we met ons allen bereid zijn Tjialyna daarin te ondersteunen. Ook hier weer kwam er een duidelijk antwoord van de aanwezigen in de kerk met een “Ja, wij zijn bereid.”
Daarna werden het voorhoofd zintuigen van Tjialyna bekruisigd onder het uitspreken van deze woorden:
Tjialyna,
kom nu naderbij,
zodat ik jou kan tekenen met het teken van het kruis.
Tjialyna, ontvang het kruisteken op je voorhoofd.
Moge Christus zelf je sterken met het teken van zijn liefde
nu je Hem wilt volgen.
Ontvang het kruisteken op je oren
om te kunnen luisteren naar wat Jezus zegt.
Ontvang het kruisteken op je ogen
om te kunnen zien wat Jezus doet.
Ontvang het kruisteken op je lippen
om te kunnen spreken zoals Jezus spreekt.
Ontvang het kruisteken op je borst
om door het geloof Jezus in je hart te ontvangen.
Ontvang het kruisteken op je schouders
om zoals Jezus de lasten van anderen te dragen.
Ik teken je in de naam van de Vader en de Zoon
en de heilige Geest
opdat je leven vindt en wel in overvloed,
vandaag en alle dagen, tot in eeuwigheid.
Amen.
Samen met de pastoor en haar begeleiders trad Tjialyna dan naar voor om plaats te nemen en te luisteren naar het Woord van God. Ze liet het allemaal rustig binnenkomen en genoot van wat ze hoorde. Haar familie en de vrienden die er voor haar waren vormden de stille steun en bemoediging zodat ze voelde: ik sta er niet alleen voor en heb vanaf nu God bij me.
De spanning die ze in het begin voelde van hoe de gemeenschap zou reageren vloeide weg naarmate de viering vorderde.
Ze kon zich helemaal vinden in de geloofsbelijdenis en voelde aan dat ze meer dan welkom was.
Na de viering brak er spontaan een applaus voor haar uit en kwamen de aanwezigen geluk-wensen brengen of schreven ze dit neer op kaartjes die bij het olijfboompje werden gelegd. Woorden van hoop, enthousiasme en waardering voor een jong iemand die wil gaan geloven!
En het olijfboompje symboliseerde die hoop die leeft in haar, maar ook in elk van ons.
Tijdens de drink nadien bleven vele mensen hangen, nieuwsgierig naar wat Tjialyna beweegt om gedoopt te worden en hoe ze in het leven staat.
Wij mogen terecht trots zijn en dat het een boost geeft aan de parochiegemeenschap, dat was die zondag heel duidelijk.
De geloofsgemeenschap in Middelkerke sprankelt en leeft. Laat de plaatselijke gelovigen en zoekenden, de toeristen en tweede verblijvers, de jongeren en senioren maar gezamenlijk de weg vinden naar de kerk waar de deur altijd openstaat. Samen op weg in Gods spoor en ons vertrouwen in zijn handen leggen. Want zeg nu zelf: Kerk zijn doen we samen!
