Geachte genodigden,
Als mensen zeggen ‘Dat is een geschenk uit de hemel’, dan bedoelen ze dat hen een onver-wacht groot geluk overkomen is. Wel, dát geluk valt ons vandaag te beurt;
drie geschenken komen voor ons uit de hemel gevallen.
Het eerste geschenk is dat père Kim meteen ‘JA’ heeft gezegd op onze ‘stoute’ vraag om nieuw glaskunstwerk te creëren voor de Sint-Willibrorduskerk. Dat was onze hoop, maar niet meteen onze verwachting. Dat was evenwel buiten pastoor Bart gerekend, die onder het motto ‘wie niet waagt, niet wint’ erin slaagde om père Kim naar Middelkerke te halen. Een tour de force, want hij is niet de eerste de beste!
Kim En Joong is een glaskunstenaar met internationale allure, wiens kunstwerken over de hele wereld te bewonderen zijn. Ik noem er maar enkele: de kathedralen van Parijs, Chartres, Amiens, Lyon, Tours, Metz en Evry en in België de kathedraal van Luik en de basiliek van Koekelberg. Overzichtstentoonstellingen waren er in Tokio, San Francisco, Parijs en Brussel en in tal van Franse musea, vorige zomer nog in het kasteel van Chambort, waar deze veel-zijdige kunstenaar glas-in-lood-creaties exposeerde, maar ook schilderijen, tekeningen en keramiek.
Maar de Sint-Willibrorduskerk in Middelkerke, nee, daar had hij nog nooit van gehoord. En toch …! Een uurtje mediteren in deze sacrale ruimte, de bijzondere ervaring van het noor-derlicht aan onze kust, het warme onthaal en de voorstelling van ons ambitieuze project volstonden voor père Kim om hier in Middelkerke de Sint-Willibrorduskerk te verrijken met drie indrukwekkende brandglasramen. Wat een geluk dat père Kim ‘JA’ zegde en wat een voorrecht voor ons dat we hem en zijn familie hier vandaag in ons midden mogen verwel-komen!
En zo kom ik bij het tweede geschenk. Vanuit Zuid-Korea, via Parijs en over Chartres heeft père Kim deze drie wondermooie brandglasramen meegebracht, een geschenk uit de hemel,
en dat mag je dit keer letterlijk nemen!
Want een brandglasraam in een kerkgebouw slaat een brug tussen het aardse en het hemelse,
tussen het natuurlijke en bovennatuurlijke, tussen het materiële en het spirituele, tussen de mens en God, over wie geschreven staat: ‘Hij is het Licht van de wereld’ (Johannes 8, 12) Voor père Kim is er maar één weg die leidt naar God, en dat is de weg van de schoonheid.
Zoals hij in de natuur een glimp van God ontwaart, zo probeert hij ook in zijn glaskunst het mysterie van God te laten ervaren.
Laten we de drie brandglasramen even van dichterbij aanschouwen.
Père Kim ontwierp voor de noordgevel van deze kerk drie monumentale glasramen: abstract van stijl, lyrisch van stemming. Ze stralen enerzijds een sterke dynamiek uit, maar nodigen anderzijds ook uit tot contemplatie en rust. Daarvoor tovert hij op het glas flarden van felle kleuren met een haast heroïsche kracht, afgewisseld met overvloedig wit, dat de peilloos diepe stilte van het mysterie doet vermoeden. De aardse materie van het glas – gesmolten zand – weet hij om te vormen tot een spiegel van het hemelse. Père Kim, die men het epithe-ton ‘kunstenaar van het licht’ toedicht, laat in de grote kleurvlakken op het gelaagde glas het licht op spirituele wijze dansen én spreken.
Maar als glasramen kunnen dansen en spreken, en op die manier gaan léven, dan stellen we ons de vraag: maar wat zéggen ze nu eigenlijk? Om de taal van het glas enigszins te begrij-pen heeft père Kim ons vier sleutels aangereikt die ons toelaten een glimp op te vangen van wat hij voor ogen had.
De eerste sleutel biedt ons de betekenis van de kleuren. Kleuren zijn niet zomaar versiering;
ze zijn de levende weerspiegeling van het goddelijke Licht en dragen in zich een diepe theo-logische betekenis.
Rood is de hoofdkleur en vormt de basis. Het verwijst naar geboorte en levenswarmte, maar ook naar het vergoten bloed en het vuur van de Heilige Geest.
Geel is de uitstraling van de hemelse vreugde en het goddelijke Licht.
Paars spreekt van boetedoening, bezinning en geestelijke verheffing.
Blauw is de uitdrukking van absolute zuiverheid, de hemel en onwankelbare hoop.
Groen tenslotte draagt in zich de belofte van vrede, hernieuwd leven en de harmonie van de schepping.
En dan de rol en invloed van het noorderlicht op de glasramen; daarover zegt hij het volgen-de:
Het noorderlicht belichaamt hier schoonheid als een genade, die de tijd stilzet, een moment van eeuwigheid, vastgelegd in het hart van onze vergankelijkheid. Vanuit dit perspectief moeten we de missie van ons leven hier op aarde zien als een continue en gracieuze bewe-ging, een spirituele ademhaling als het ware die onophoudelijk schommelt
tussen enerzijds het Benedictus (het lied van de lofprijzing en de dankzegging) en anderzijds het Magnificat (de verheffing van de ziel naar de Schepper). Op die manier kunnen we ons openstellen voor deze allerhoogste en verheerlijkende schoonheid.
De derde sleutel belicht de relatie tussen de glasramen. Deze drie glasramen vormen een onlosmakelijk geheel, een levendig eerbetoon aan de Heilige Drie-eenheid. Ze weven onder-ling een band die zowel een diepe contemplatieve vrede als een spirituele dynamiek uit-straalt, en die de blik en de geest verenigt in één en dezelfde opwelling van trinitaire liefde.
De vierde sleutel geeft ons inzicht in de verregaande abstractie en monumentaliteit van deze glasramen. Als deze glasramen monumentaler zijn en strakker van vorm zijn in hun abstrac-tie
dan bijvoorbeeld in de kathedraal van Luik, dan is dat juist om beter aan te sluiten bij de diepe waarheid van het goddelijke mysterie. Het Koninkrijk der hemelen bevat immers di-mensies die ons louter visuele begrip ver te boven gaan in onze poging om het oneindige te omvatten.
Naar het voorbeeld van Christus, die vurig verlangt dat gelovigen in volmaakte eenheid le-ven,
dragen deze werken een universele boodschap uit: goddelijke liefde is fundamenteel onvere-nigbaar met verdeeldheid.
Deze glasramen willen een bron van levend en zuiver water zijn, aangeboden aan allen die dorsten naar licht. Dit licht van glas trekt geen starre grenzen; integendeel, het opent de ruimte
voor vrijheid in een volmaakte harmonie en nodigt ons onvermoeibaar uit om ons oorspron-kelijke gezicht terug te vinden: het goddelijke beeld in ons.
Dit is de krachtige boodschap die père Kim met ons vanavond wilde delen.
Dames en heren,
In het begin sprak ik over drie geschenken; wel hier komt het derde geschenk, en het is er één voor u. Een geschenk wordt maar ten volle een geschenk, wanneer het in dankbaarheid ontvangen én gedeeld wordt. Want schenken is delen, en het liefst nog delen met velen. En dat is wat hier vandaag te gebeuren staat.
De kunstenaar geeft zijn werk nu uit handen. Hij vertrouwt het toe aan de tijd, aan het licht, aan ons, aan de kerkgemeenschap, aan de inwoners van Middelkerke en aan alle mensen die hier op bezoek komen. Voortaan gaan de glasramen van père Kim een tweede leven leiden
in het hart en het hoofd van elke bezoeker.
Dat zij mogen vinden wat ze zoeken: licht en kleur, schoonheid en liefde, aanwezigheid en verbondenheid, stilte, troost en rust. Of zoals père Kim het zelf verwoordt: mogen deze glas-ramen deze kerk en de harten van de mensen vervullen met het licht van de HOOP!
Mede namens père Kim zeg ik u daarvoor hartelijk dank!
