Al enkele jaren trekken we er met de vormelingen op uit. Het is af en toe Let it Shine geweest, maar de catechisten vinden zoveel voldoening in Biblia dat ook dit jaar weer werd geopteerd om daar met de vormelingen naar toe te gaan. Veel hangen we niet aan hun neus. Ook niet aan die van hun ouders! Bij het ontvangen van de jaarkalender weten ze dat er een namiddaguitstap is, maar over het hoe en wat, dat laten we met plezier in het midden. De catechisten mogen ook eens binnenpretjes hebben! Wij hadden een beetje het ‘Bestemming X’ gevoel. Dit jaar zaagden ze ons niet de oren van het hoofd want de tip was dat ze sportschoenen moesten dragen… En dat was blijkbaar voldoende om ze rustig te houden onderweg! Stilzitten was zeker niet aan de orde eens op de bestemming aangekomen want er werd actie ingepland. Actie om de wortels van het geloof te ontdekken aan de hand van Break the code in Biblia of het geocachen binnen en buiten in het seminarie. Af en toe was het echt lachen geblazen hoe vindingrijk die twaalfjarigen zijn. Kregen ze een kistje niet open via het cijfercodeslot, wel, dan waren de handgrepen net groot genoeg om er dat zo gewilde poppetje door te krijgen… En als ze daarbij dan nog niet op hun mondje gevallen zijn, dan wordt het helemaal hilarisch. Moeder Maria in de voortuin aan de Potterierei zal het geweten hebben want met de opdracht aan haar voeten werd toch meermaals smekend in haar richting gekeken… Onbeweeglijk keek ze echter neer op wat zich daar beneden afspeelde zodat de hulplijn van de catechisten dan maar werd ingeschakeld. En wie zat er vermoeider in de bus op de terugrit naar Middelkerke dan …? Het werd een boeiende namiddag met heel verrassende antwoorden waar ook de begeleiding vanuit Biblia af en toe perplex stond. Onze vormelingen groeiden toen ze te horen kregen dat hun antwoorden echt niet verwacht werden en dat zelfs de moeilijkste vragen een juist antwoord kregen. En dan maar denken dat ze mijlenver van het geloof staan… Een opdracht in de Bijbel zoeken, dat ging net iets moeilijker. Maar met wat uitleg deed de tamtam de rest en konden de meesten daarmee vlot overweg bij het uitwerken van de opdrachten. Een schitterende dag, puik teamwerk bij onze vormelingen en het bood ook de kans om onderling elkaar beter te leren kennen. Elkaar en het geloof, een mooie kruisbestuiving van wat ook Jezus deed in zijn leven. Mensen samenbrengen en verhalen vertellen. Wel, dat hebben wij in Biblia ook aan de levende lijve mogen ondervinden. Iedereen werd betrokken en uitgedaagd. De sterktes en zwaktes werden in de groepjes samengelegd om toch tot het gewenste resultaat te komen. Ons gezicht in de plooi houden als een vormeling ons kwam vertellen dat hij een echte baaldag had, om hem dan iets later geconcentreerd de symboliek te zien zoeken achter voorwerpen… Of hoe spontaan één van de vormelingen zich tot de begeleidster van Kamino wendde met ‘Mevrouw, dankjewel, ik heb nog nooit zoiets leuks gedaan!’. Daar springt het hart van een mens van op, dat doet zo’n deugd. Het was duidelijk niet alleen de zon die ons hart verwarmde…
