Midden in de dood,
in de leegte van leven dat geen leven is,
kan het ook vandaag gebeuren
dat de Verrezene opstaat in ons
en ons omvormt tot wie we ten diepste zijn:
paasmensen,
die de dood en alles wat scheidt en leeg maakt achter zich laten
en leven alsof de dood voorbij is en het nieuwe leven
waar alles spreekt van Hem die heet
“Ik zal er zijn”
al begonnen is.
Paasmensen zien
veel meer dan de dingen die ons aan het hebben binden,
veel meer dan het uiterlijk vertoon dat vaak de leegte moet verbergen.
Zij zien
verder dan het dodende geweld en onrecht,
verder dan de agressie en het elk voor zich.
Zij zien tekenen van verrijzenis:
hoe midden in die dood
Hij er is, de grote Aanwezige;
hoe Hij gebeurt,
soms overduidelijk,
soms stilleweg incognito:
in een vreemdeling op het strand, een tuinman of
iemand die per toeval onze wegen kruist en een eindweegs meegaat.
Zij zien dat de dode niet dood is
maar enkel maar uit het gezicht verdwenen,
zij zien waar leven is
en dat het kruis van gisteren,
het vechten tegen de ontmoediging,-
zijn betekenis had,
dat alles zijn zin krijgt in het breken van het brood
en het delen van het leven.
Paasmensen staan op,
uit het graf van hun angsten,
uit de wonden van het verleden,
met een veerkracht die niet alleen in hen zelf haar oorsprong vindt.
Zij staan op tegen alles
wat leven tegenhoudt,
wat mensen minder mens maakt en leven minder levenswaard.
Zij staan op om engel te zijn;
een engel die de steen wegrolt
die op het leven van medemensen drukt,
die in de donkere chaos licht brengt,
die waar mensen op een dood punt zitten,
nieuw leven mogelijk maakt,
die met een warm hart nabij is,
zo nabij als God.
Paasmensen gaan op weg.
Mensen van de Weg,
zo werden zij eertijds genoemd.
Hun weg heet:
liefde en geloof en hoop, breken en delen,
doen wat Jezus heeft gedaan,
zijn woord verder spreken zijn gebed verder bidden.
Ja, Jezus’ weg is niet doodgelopen,
hij loopt door in zoveel paasmensen
tot op vandaag.
Door Zijn Geest bezield, weten zij zich gezonden
om blinden het zicht te geven,
om verlamden te doen lopen,
en monddoodgemaakte mensen stem te geven,
om aan armen blijde boodschap te brengen.
Zij zijn met heel hun doen en laten,
met hun manier van leven
vandaag de belichaming van het evangelie.
Zij zijn vandaag het lichaam van Christus.
Carlos Desoete
