Geachte genodigden,
Hartelijk welkom op de plechtige inhuldiging en zegening van de gloednieuwe brandglasra-men. Waarschijnlijk was u bij het binnenkomen van de kerk toch enigszins verrast dat de werken nog niet helemaal voltooid zijn en dat we ons momenteel nog op een bouwwerf be-vinden. Toch hielden we eraan om jullie nu al uit te nodigen, heel in het bijzonder in aanwe-zigheid van père Kim en zijn familie, die vandaag ook voor het eerst het monumentale kunstwerk in zijn geheel te zien krijgen. Ik richt mij dan ook graag eerst tot hen.
Père Kim, Cathérine, Jean et Miyoung, soyez les bienvenus à Middelkerke ! Aujourd’hui, c’est avec une joie toute particulière que nous vous accueillons ici parmi nous. Nous vous sommes très reconnaissants d’avoir fait le voyage depuis la Corée du Sud pour être parmi nous à l’occasion de l’inauguration de cette magnifique œuvre d’art que vous avez réalisée pour notre église.
Père Kim, nous avons eu l’occasion pendant le déjeuner, de vous exprimer toute notre grati-tude pour cette œuvre remarquable. Au fur et à mesure que les travaux avanceront, le grand public pourra découvrir les vitraux que vous avez conçus dans votre style si personnel et reconnaissable. En ce début de soirée, je tiens à vous exprimer une nouvelle fois ma pro-fonde gratitude pour avoir accepté cette commande et pour l’avoir menée à bien avec tant de talent et de générosité. Je tiens également à souligner l’excellente collaboration qui a permis la réalisation de ce projet, notamment avec Bruno Loire et les Ateliers Loire à Lèves-Chartres. Père Kim et Bruno, ainsi qu'à tous vos collaborateurs, un grand merci!
Dames en heren,
De herinrichting van de Sint-Willibrorduskerk is een heel ambitieus project dat ongeveer 10 jaar geleden al begon te rijpen in onze hoofden. Vandaag vieren we het eerste hoogtepunt. We hopen over anderhalf jaar jullie opnieuw te kunnen uitnodigen op de plechtige opening en inzegening van de volledig heringerichte ontmoetingsruimte. De parochianen en het bre-de publiek zullen dus nog wat geduld moeten oefenen, maar dat geldt zeker ook voor de le-den van de kerkfabriek en het pastoraal team. Om de plannen die je voor ogen hebt te reali-seren,
is er immers altijd veel geduld nodig. Soms zou je willen dat het sneller gaat, maar haast en spoed is zelden goed!
Voor mij is het allerbelangrijkste dat er voortdurend gestreefd wordt naar een goede samen-werking met de kerkfabriek, de leden van het pastoraal team, de architect en de verschillen-de aannemers en voor wat de liturgische ruimte en de oude toren betreft:
ook met het gemeentebestuur en de subsidiërende overheid. Het is net door alle visies, in-zichten, kennis en vaardigheden, samen te leggen dat het project stap voor stap vorm krijgt,
dit alles onder de leiding van architect Peter Goes, die zich vandaag omwille van een reis laat verontschuldigen.
Goede mensen,
Waar we ons nu bevinden, wordt dus de nieuwe ontmoetingsruimte van onze kerk. We heb-ben ervoor gekozen om het kerkgebouw op te splitsen. Het gebouw bestaat namelijk uit twee kerken: de vroegere neogotische kerk (waarin we ons bevinden) en de neobyzantijnse kerk, die in 1935 aan deze kerk werd gebouwd om de grote groepen van toeristen die naar de mis kwamen een plaats te kunnen geven. Door de toenemende secularisatie is dat aantal enorm verminderd, waardoor er zich opportuniteiten aandienen om tegemoet te komen aan nieuwe noden. Vanuit het beleid van het bisdom leggen we ook meer en meer de klemtoon op het feit dat we naast het samen vieren en bidden ook moeten investeren in het elkaar ontmoeten en dat we met onze kerkgebouwen ook aansluiting moeten zien te vinden met de brede sa-menleving.
In deze grote ruimte voorzien we dan ook volgende zaken: onder de toren komt er een sani-taire ruimte en keuken en in het oude koor voorzien we een devotieruimte die apart toegan-kelijk zal zijn en waar mensen in stilte even kunnen bidden en een kaars kunnen aansteken. Boven ons werden twee verdiepingen gebouwd. Op de eerste verdieping kom het nieuwe doksaal voor het Anneessensorgel, dat gebouwd werd na de Eerste Wereldoorlog en dat re-cent nog stond opgesteld op het doksaal onder de kerktoren. Naast het nieuwe doksaal ko-men er vergaderlokalen en op de tweede verdieping een tentoonstellingsruimte.
De volledige verbouwing en herinrichting gebeurt met middelen van de kerkfabriek die af-komstig zijn van de verkoop van de vroegere parochiezaal “Ter Duinen”, die gelegen was recht tegenover de kerk. Aangezien het kerkgebouw eigendom is van de kerkfabriek, hebben we uitzonderlijk de toestemming gekregen om deze middelen te investeren in deze ontmoe-tingsruimte. Ik wil dan ook de kerkfabriek van Sint-Willibrordus heel uitdrukkelijk danken om met veel gedrevenheid mee te werken aan dit grote project en uiteraard ook om de nodi-ge financiële middelen ter beschikking te stellen.
Wie het zich enigszins kan herinneren was er aan de zijgevel van de kerk een portaal opge-richt, dat qua architectuur niet in harmonie was met het geheel. Kort gezegd: ik vond het een gedrocht. De keuze werd dan ook gemaakt om het portaal af te breken en de neogotische ramen door te trekken naar beneden. Het bedrijf Aquastra, gespecialiseerd in renovatie en restauratie van gebouwen, heeft met groot vakmanschap deze werken uitgevoerd. Vandaele Construct construeerde en installeerde de zwarte aluminium ramen, wat niet evident was, gelet op de gebogen lijnen van de neogotische ramen. Aanvankelijk was het opzet om de ramen van transparant glas te voorzien, maar naar mijn aanvoelen zou de kerk dan meer het aanblik hebben gekregen van een cultuur- of winkelcentrum. Dat zou uiteraard de goedkoop-ste oplossing geweest zijn, maar wel de minst mooie.
Maar dan kwam wel de moeilijkste opdracht. Ga maar eens op zoek naar een kunstenaar die voor een schappelijke prijs in de mogelijkheid is om zo’n grote glaspartijen vorm te ge-ven…
Vrij snel kwam ik uit bij Kim En Joong. Het werk van deze internationaal gerenommeerde Zuid-Koreaanse kunstenaar en Dominicaan had ik leren kennen tijdens de lessen christelijke kunst aan het Grootseminarie in Brugge. Ik waagde dan ook mijn kans door in maart 2023 een brief te versturen naar de stichting in Parijs die het artistieke en religieuze werk van père Kim ondersteunt. Kort daarna kreeg ik een antwoord dat ze mijn vraag zouden bezorgen aan père Kim, die op dat moment niet meer in Parijs, maar in Zuid-Korea verbleef. In april van datzelfde jaar volgde een eerste ontmoeting hier in deze ruimte. Meteen voelde père Kim zich aangetrokken tot het licht van de Noordzee. Het feit ook dat de ramen georiënteerd zijn naar het Noorden, naar de Noordzee, overtuigde hem nog meer om ja te zeggen op de vraag om een artistieke invulling te geven aan de drie grote neogotische ramen, die telkens voor-zien zouden zijn van een deur. Dankzij de technische ondersteuning van Bruno Loire en zijn medewerkers van Ateliers Loire kon père Kim het buitengewoon monumentale werk vorm-geven. En daar zijn we – moet het nog gezegd worden? – heel erg blij mee!
Goede mensen
Vooraleer Jo Broucke, voorzitter van het Centraal Kerkbestuur en lid van het pastoraal team, straks meer toelichting zal geven bij het werk van père Kim, geef ik nu nog kort een woordje uitleg over hoe het brandgeschilderde glas wordt gemaakt.
Na een langdurige reflectie en meditatie maakte père Kim voor de invulling van elk raam een aquarel op klein formaat. De afbeelding van deze aquarellen kon u terugvinden op de uitnodiging en staan ook hier vooraan opgesteld. De tekening van de aquarel werd daarna door Bruno Loire op papier ingepast in het op maat getekende frame van elk neogotisch ven-ster met de voorziene compartimenteringen. Daarna werd elk compartiment op ware grootte afgedrukt. In het atelier werden vlakke glasplaten op die grote tekeningen gelegd, waarna père Kim in een vrije stijl gekleurde glazuur aanbracht op het glas, Door de tekeningen kon hij op die manier het overzicht behouden, want het gaat toch om drie zeer grote werken. Even terzijde: Wat voor père Kim een hele uitdaging was, want tot nu toe had hij nog nooit zo’n monumentale werken gemaakt.
Père Kim gebruikt bij het aanbrengen van de glazuur penselen, een spatel en paletmes. De eerste glazuurlaag moet daarna drogen vooraleer het glas in de oven wordt gebakken op on-geveer 600 °C.
Daarna volgt de thermoformage. Dat is een procedé waarbij structuur wordt aangebracht in het glas. Deze bijzondere methode werd ontwikkeld door Jacques Loire, de vader van Bruno.
In de oven wordt in een dikke laag van heel fijne kalk met de handen, vingers, penselen, pa-letmes en met ribbelkarton door père Kim een structuur aangebracht. Daarna wordt de vlak-ke glasplaat erop gelegd. Door de glasplaat in de oven te verwarmen tot ongeveer 840 °C
wordt de glasplaat zacht (zoals een tablet chocolade in de zon) en neemt het glas de vorm aan van het reliëf in de kalk. Het reliëf in het glas ondersteunt wonderwel de kleurenpracht en het lijnenspel dat père Kim geeft aan zijn werken. Het licht zoekt door het glasreliëf zich telkens een andere weg.
Geachte genodigden,
Deze prachtige abstracte werken van père Kim doen ons verstillen en laten ons verwonderd opkijken naar het licht dat zich een weg baant doorheen de materie. Ik hoop en wens dat veel mensen de kerk zullen binnenkomen om te genieten van de stilte en de schoonheid en om God te loven voor het wonder van de schepping.
Pastoor Bart
