Jan Sevenhant maakt sinds augustus 2026 deel uit van de Dienst Zinzorg in AZ Sint-Jan Brugge. “Ik ben heel blij dat ik weer in de pastorale zorg sta. Ik heb dat altijd graag gedaan, vanuit de inspiratie van de Bijbel en Christus”, zo vertelt Jan aan onze dienst zorgpastoraat.
Je maakte de overstap naar het zorgpastoraat. Wat deed je voorheen als job?
Jan: “Ik heb 29 jaar als priester gewerkt: 4,5 jaar in VTI Oostende, 9 jaar in Wervik en 14 jaar in Anzegem. Op een bepaald moment heb ik besloten om dit los te laten. Nadien heb ik twee jaar in een bakkerij gewerkt, want ik ben van opleiding ook bakker. Maar na een tijdje begon er iets in mij te knagen. Ik hoopte dat ik met mijn kennis over de Bijbel als godsdienstleerkracht iets meer kon betekenen. Aangezien ik het heel moeilijk vond om de leerlingen hierin mee te krijgen en ik alsmaar minder voldoening ervaarde in de job, zocht ik na drie jaar mijn weg naar het pastoraal werk. Eerst door te solliciteren in enkele woonzorgcentra in Oost-Vlaanderen. Later door vacatures te bekijken in West-Vlaanderen. En tijdens het sollicitatiegesprek in AZ Sint-Jan was er gelukkig een match.”
Het was oorspronkelijk je wens om als pastor in een woonzorgcentrum te werken?
Jan: “Inderdaad, net zoals in een parochie kun je daar banden opbouwen met mensen omdat ze er een tijdje blijven wonen. Bovendien had ik al ervaring in deze sector. Als priester ging ik de vieringen voor in twee woonzorgcentra en diende ik af en toe de ziekenzalving toe. Ik heb wel al ondervonden dat je ook in een ziekenhuis banden kunt opbouwen met mensen. Er zijn altijd mensen die opnieuw opgenomen worden en ik sta op afdelingen waar patiënten soms langer verblijven, bijvoorbeeld op de afdeling geriatrie.”
Hoe heb je de afgelopen maanden in het ziekenhuispastoraat al ervaren?
Jan: “In het onderwijs kreeg ik geen voldoening meer. Dit werk ligt veel meer in lijn met wie ik ben. Ik ben dan ook erg gelukkig dat ik hier de kans gekregen heb, want ik voel dat ik hier zinvol werk kan doen. Een ziekenzegening, bijvoorbeeld, betekent vaak heel veel voor mensen. Tijdens de communie-uitdeling was er laatst iemand die zei: ‘Mag ik de communie, want ik ervaar daar veel kracht van’.
Laatst kreeg ik vanuit het palliatief team de vraag om in gesprek te gaan met een patiënt die aangaf dat het genoeg was geweest. Voor het team was het, ook al hebben zij heel veel ervaring, niet duidelijk wat zijn levenseindewensen nu eigenlijk waren. Door met hem in gesprek te gaan, kon ik terugkoppelen aan het team wat hij precies wou. Zo kun je via gesprek toch veel betekenen. Ook voor het zorgteam.
Ik mag trouwens zelf werken in een goed team, samen met Jos, Sven, Tonia en twee moreel consulenten. De diversiteit is er, dus we moeten vanuit die diversiteit de mensen kunnen begeleiden. In die zin vullen we elkaar heel goed aan en we verwijzen vlot door naar elkaar. Door de samenstelling van ons team, noemt de dienst nu ‘Dienst zinzorg’ en niet meer ‘pastorale dienst’. Aangezien mensen niet altijd doorhebben dat de pastorale dienst hier ook deel van uitmaakt, stel ik mezelf altijd wel voor door te zeggen: ‘Ik ben Jan van de pastorale dienst’. Dan hebben mensen meteen een beter beeld van wat we doen, zeker op de afdeling geriatrie. Ik ben hier al meer ‘meneer pastoor’ genoemd dan in heel mijn carrière als priester. (lacht)”
Je zending als zorgpastor kreeg ook een gouden randje tijdens een aanstellingsviering met Piet Vandevoorde. Hoe heb je dat moment beleefd?
Jan: “Het was een mooi moment, omringd door mijn familie, vrienden, mijn vriend en het pastorale team. De twee lezingen van die zondag leunden toevallig aan bij het thema van de viering: de zalving van David en de genezing van de blindgeborene. Ik ben content dat ik weer aan de slag ben in de pastorale zorg.”
En wij zijn blij dat je je plek vond. Als zorgpastor sta je ‘ten dienste’ van heel veel mensen. Waaruit put je kracht om dit zinvolle werk te kunnen doen?
Jan: “Ik put kracht uit de Bijbelverhalen. Ik ben nogal een Bijbelkenner en heb jaren maandelijks Bijbelavonden gegeven als parochiepriester. Voor mij is het verhaal van de lijdensweg en de verrijzenis bijzonder inspirerend. Ook het kerstverhaal vind ik heel mooi. Daarnaast put ik kracht uit het voorbereiden, bijwonen en voorgaan van de gebedsmomenten op donderdagvoormiddag, samen met mijn collega’s en af en toe patiënten erbij. En uiteraard zijn er de gesprekken met patiënten die soms heel inspirerend zijn. Ik leerde vooral dat patiënten hier op zichzelf terugvallen en dat ze niet altijd het beste van zichzelf moeten tonen. Ze kunnen en mogen hier zichzelf zijn.”
Dankjewel, Jan, om ons een inkijk te geven in de weg die je aflegde naar pastorale zorg en in je eerste ervaringen in het ziekenhuispastoraat. We wensen jou nog heel veel voldoening toe in AZ Sint-Jan!
