Het voorbije half jaar was allesbehalve ‘gewoon’.
We startten de vasten heel enthousiast met “Zuiderse vieringen”.
Het koor In Dulci Jubilo engageerde zich om alle vieringen op te luisteren met muziek en zang, in elke viering kwam een inleefreizigers aan het woord.
Een 20-tal mensen waren vol vuur en energie gestart om onze kandidaat-vormelingen voor te bereiden op hun grote dag. In alle basisscholen van onze federatie zetten de leerkrachten en directies zich in om de eersteleerjaardertjes niet alleen de kunst van het lezen en schrijven onder de knie te krijgen maar ook om zich op een voor hen zinvolle manier voor te bereiden op hun eerste communie. De werkgroepen Broederlijk Delen planden heel wat activiteiten, het verenigingsleven bloeide,… en toen kwam de lockdown.
Een lockdown waarin de wereld stil bleef staan en waar ons sociaal leven zich plots beperkte tot ons eigen ‘kot’, een periode waarin we het gevoel hadden dat we ‘de woestijn ingestuurd waren’.
Veel plannen vielen weg, we hoopten op beter. We maakten nieuwe plannen en moesten deze nogmaals wijzigen…. De datum van de Vormselvieringen en Eerste Communievieringen werden verplaatst naar het najaar.
De richtlijnen over hoeveel mensen in een kerk mogen aanwezig zijn en hoe de afstand moest bewaard worden wijzigden. Samen met de mensen die zich engageerden voor het Vormsel en de Eerste Communie zochten we hoe we de vieringen zo zinvol mogelijk konden aanpassen. Dit was niet evident en vergde veel energie. Ook een beetje frustratie want voor iedereen deed het pijn dat niets nog was zoals het ‘normaal was’…
Voor wie trouw op zaterdag of zondag eucharistie viert waren de voorbije weekends ook niet evident. We waren immers genoodzaakt om alle vormselvieringen en eerste communievieringen te laten doorgaan in de grootste kerk van onze federatie waardoor een aantal ‘gewone’ zondagsvieringen niet konden doorgaan.
Daarom: een woord van dank aan al wie zich ingezet heeft om te helpen bij de organisatie van de Eerste Communie- en Vormselvieringen, aan al wie geduldig mee hielp bij het zoeken naar zinvolle oplossingen. Ook aan warm dankjewel aan de mensen die de kerkstoelen gezet, verzet en ontsmet heeft.
En zeker ook aan jij, die je weekendmis eventjes moest missen om het jonge volkje de kans te geven om voor het eerst naar de communie te mogen komen of om gevormd te worden.
Dankjewel allemaal!
Pastoor Christ
