Ziekenzalving
Catechese voor iedereen die de ziekenzalving wilde ontvangen. We kregen daar zeer zinvolle uitleg over de ziekenzalving. Aan de zieken werd regelmatig water uitgedeeld en ook wij konden water nemen want het was daar weer heel warm. Op het einde kreeg iedereen een ijsje.
Eén van de topmomenten uit onze bedevaart is de ziekenzalving tijdens de eucharistieviering. Het sacrament waarin Jezus, God, je persoonlijk toezegt “Ik ben met u, je staat er niet alleen voor, Ik ben je altijd nabij”. Tijdens het toedienen van het sacrament, de ziekenzalving, worden drie symbolen gebruikt.
1/ Het licht dat verwijst naar Jezus die zei “Ik ben het licht voor de wereld”. De paaskaars is het symbool van de verrezen Jezus in ons midden. Hij wil licht zijn voor hen die omwille van lijden en pijn het moeilijk hebben.
2/ De handoplegging: herinnering aan hoe Jezus de hand reikte aan zieke en kwetsbare mensen, die Hij met zijn liefde, kracht en sterkte gaf.
3/ De zalving met heilige olie die tijdens de chrismaviering in de kathedraal werd gezegend en die verwijst naar Jezus’ goedheid en liefde, een nabijheid die verzacht en geneest.
Verder tijdens de eucharistieviering werden wij meermaals herinnerd dat wij zussen en broers zijn in Christus, dat wij de opdracht hebben Jezus’ liefde door te geven. o.a. werd er gebeden: “God, Gij die met mensen zijt begaan en hen vraagt zorg te dragen voor elkaar, help ons elkanders hoeder te zijn in lief en leed, in goede en kwade dagen. Dan zal uw koninkrijk oplichten op de plaats waar wij leven.”
Eucharistieviering met uitreiking van de medailles
Eucharistieviering in de H. Bernadettekerk met uitreiking van de medailles aan de helpers die 3, 5 en 18 jaar meegingen als helper naar Lourdes. Ook hier werd aan de aanwezige zieken en rolstoelpatiënten regelmatig water uitgedeeld om te drinken of om zich te laten verfrissen. Het was in de kerk nog warmer dan erbuiten. Zeer goede verzorging voor de zieken.
Kaarsenprocessie
In de kaarsenprocessie stapten we samen met duizenden mensen die een kaars in de hand hadden. Telkens wanneer er “Ave Maria” gezongen werd, gingen de kaarsjes omhoog. Heel mooi. Vóór de groep gingen er 4 personen die een verlichte Onze-Lieve-Vrouw droegen, enkele mensen met fakkels en ook een verlicht kruis. Als alle zieken en rolstoelgebruikers, na de rondgang, vooraan een plaatsje gekregen hadden, en iedereen stilstond, was er een gebedsmoment met de rozenkransgeheimen van de desbetreffende dag in verschillende talen. Op dinsdag zijn dit de droevige geheimen. Ook heel mooi.
Een heel mooi gebaar was het aanbrengen van alle intenties van de bedevaarders en van de thuisblijvers. Ze werden neergelegd aan de voeten van de verlichte O.L.V., voor mij een emotioneel moment.
Koor
Wat heeft ook deze keer een enorme indruk op mij nagelaten? De kaarsjesprocessie en de internationale mis in de ondergrondse Pius -X, waar we, samen met mensen van overal, in verschillende talen de eucharistie vierden. Het schept een enorm gevoel van verbondenheid. Mogen meezingen in het internationale koor was voor mij de kers op de taart. Uit ‘volle borst’ voor Maria en voor elkaar!
Van 12 tot 18 juli mocht ik alweer voor de zoveelste keer (ben de tel kwijtgeraakt) de diocesane bedevaart naar Lourdes begeleiden als zangl(ei)(ij)der. Zomaar, zonder al te grote voorbereiding, de vrijwillige zangers uit ons ganse bisdom muzikaal in goede banen leiden: het blijft steeds een uitdaging. Maar… ook op dit vlak gebeuren kleine wondertjes. Mensen die liederen in hun eigen parochie soms heel anders zongen (vaak veel trager), probeerden zich toch te richten naar mijn tempo en interpretatie. Anderen die van zichzelf overtuigd waren dat ze meestal vals klonken, zongen plots uit volle borst mee, gedragen door de majestueuze klanken van orgel en trompet in de Pius X-basiliek. Het is juist dit “zich samen gedragen weten” dat de grote kracht uitmaakt van dit bedevaartsoord. Het opluisteren van de vieringen, het ingetogen samen zingen en bidden van de rozenkrans en de kruisweg, aan de voet van de basiliek meezingen tijdens de ellenlange kaarskensprocessie… het zijn deugddoende momenten die ons als dierbare herinneringen een steun in de rug zullen bieden tijdens de muzikale momenten binnen onze eigen parochies. Als zingen tweemaal bidden is, dan hebben wij verdorie heel intens gebeden.
Internationale eucharistieviering
Een hoogdag in onze week. Zo heb ik het ervaren, en niet alleen ik!
In de voormiddag konden we meevieren in de “internationale mis”. Deze werd in de gigantische Pius X-basiliek gehouden waar plaats is voor 25.000 gelovigen. En, die waren er! Uit alle windstreken komen mensen naar Lourdes. Iedereen kent de tekst en betekenis van de ‘annunciatie’, we voelden ons snel met elkaar verbonden. Het muzikale aspect was fantastisch. Voor onze koorleden moet de ervaring voor kippenvelmomenten gezorgd hebben. Wat een stemmen hadden de solisten, prachtig orgelspel en hemelse trompetklanken.
Aan deze viering namen vanuit alle windstreken en vele landen 129 priesters deel en 19 bisschoppen, daarbij ook nog diakens en misdienaars. Toch wel zeer indrukwekkend.
Volgende week deel 3.
