In de 'week van de mantelzorger' geven we aandacht aan de zorg die iemand geeft aan anderen.
We vroegen aan Sofie Bauwens om haar ervaringen als mantelzorger met ons te willen delen.
Ik heb het woord “mantelzorg” altijd erg mooi gevonden, omdat de betekenis erachter me zo aanspreekt. Als netwerk bied je zorg aan iemand die hulp nodig heeft, als een mantel die beschermend om hem of haar heen wordt gelegd. Die metafoor van warmte, veiligheid en geborgenheid vind ik nog steeds bijzonder treffend.
Als kind vond ik het al belangrijk om mensen te ondersteunen die dat nodig hadden. Mijn vader zat zelf in een rolstoel na een zwaar ongeval op jonge leeftijd. Daardoor kwamen we vaak in contact met mensen die voor bepaalde zaken afhankelijk waren van anderen. Ik vond het fijn dat ik, zelfs als klein hummeltje, kon helpen: eten rondbrengen, jassen helpen aandoen, rolstoelen voortduwen… Die ervaringen hebben ongetwijfeld mee bepaald waarom ik op mijn achttiende een studie wilde kiezen waarin ik iets voor anderen kon betekenen. Uiteindelijk werd dat muziektherapie, een richting waarin ik mijn passie voor muziek kon combineren met het ondersteunen van mensen.
Tijdens en na mijn studies kwam ik op verschillende manieren met mantelzorg in aanraking. Ik droeg zelf mee zorg voor familieleden: eerst mijn grootmoeder, die jarenlang tegen kanker vocht, en later ook mijn vader, die jammer genoeg veel te vroeg overleden is. Ik was toen nog geen 25 jaar en merkte hoe moeilijk het was om daarover te praten met leeftijdsgenoten. Veel mensen konden zich simpelweg niet voorstellen wat mantelzorg echt betekende.
Doorheen de jaren heb ik dat gelukkig zien veranderen. Ik ben nu 38 en merk dat heel wat leeftijdsgenoten ondertussen zelf mantelzorger zijn geworden. De voorbije jaren zorgden we ook mee voor mijn schoonmoeder. Wat me daarbij opviel, was dat er veel meer openheid ontstond: vrienden en kennissen herkenden de situatie, deelden hun eigen ervaringen en begrepen beter wat mantelzorg met iemand doet. Dat gevoel dat je niet alleen bent, maakt een groot verschil.
Toch blijven er nog heel wat uitdagingen bestaan. Er zijn vandaag wel mogelijkheden zoals zorgverlof, maar mantelzorg laat zich niet plannen. Soms zijn er rustige periodes, maar er zijn ook momenten waarop de zorg plots heel intens wordt en meer tijd en energie vraagt dan je eigenlijk hebt. Voor mensen die nooit mantelzorg hebben gegeven, is dat vaak moeilijk te begrijpen. Je beseft pas echt wat het inhoudt wanneer je er zelf middenin staat. Bovendien verschilt mantelzorg sterk van situatie tot situatie: sommige mensen hebben bijna permanent ondersteuning nodig, terwijl het bij anderen gaat om kleinere maar daarom niet minder waardevolle dingen, zoals boodschappen doen, extra koken of gewoon aanwezig zijn.
Ik bied met veel liefde en overtuiging een mantel van warmte en zorg aan wie het nodig heeft. En ergens hoop ik stilletjes dat, mocht ik ooit zelf hulp nodig hebben, ook ik zo’n mantel rond mij mag voelen.
Sofie Bauwens
Dank je wel, Sofie, voor deze getuigenis recht uit het hart.
