"Als het vaantje wappert op de toren, is het kermis in het dorp..."
1 september: feestdag van de Heilige Egidius (Gillis)
Gillis (Egidius) werd geboren in Griekenland omstreeks 640. Als jongeling deelde hij zijn fortuin uit aan de armen. (Was dit dan al de voorloper van ons huidige Sint-Egidiusfonds?)
Per boot trok hij weg uit Griekenland om in het zuiden van Frankrijk als kluizenaar te gaan leven. Eerst nabij de monding van de Rhône in een verlaten streek, daarna in een woud in de streek van Nîmes. Hij wilde onbekend blijven en los van alle aardse zorgen alleen spreken met God. Hij voedde zich met wilde kruiden en wortels en dronk water van de bron en melk van een hinde.
De legende vertelt verder dat Gillis werd ontdekt tijdens een jachtpartij door de koning van de Wisi-Goten, koning Wamba. De koning achtervolgde de hinde van de kluizenaar tot aan de spelonk waar de kluizenaar verbleef. Het dier had bij de kluizenaar bescherming gezocht. De legende vertelt verder hoe de jager dan een pijl afschoot in de opening van de spelonk en die trof Gillis in de arm.
De koning was door dit gebeuren danig onder de indruk en liet voor Gillis een abdij bouwen. Rond deze abdij ontstond dan geleidelijk een stad: Saint-Gilles du Gard.
De abdij kreeg een grote vermaardheid als bedevaartplaats. Gillis overleed in 725. Bedevaarders uit alle landen kwamen op pelgrimstocht naar het graf van de heilige Gillis (Sint-Egidius).
Poëzie bij St.-Egidius
Bij de herdenking van "150 jaar eerstesteenlegging" van ons kerkgebouw (1873 - 1923) maakte Paul Vereecken dit mooie poëziestukje.
Ik ben de steen Egidius,
de rots waarop
gemeenschap is gebouwd,
die zo dichtbij
en warm vertrouwd
de mensen naar de Heer toe leidt.
Ik ben de steen,
de grondslag en het fundament
voor al wie bouwt op het geloof
en in de kerk vertroosting vindt,
toekomst uit stil gebed,
uit woorden, uit muziek.
Ik ben de steen,
ik reik de hand aan
elke mens die vrede zoekt
of troost en zin
en reden tot bestaan.
Ik ben de steen Egidius.
Ik reik de hand aan
ieder die in ‘t samenzijn
de weg naar God wil gaan.
St.-Egidius in ons kerkgebouw
Er is een processievaandel van St.-Egidius en er is een glasraam met zijn afbeelding.
Naast een beeld van de heilige Egidius in de winterkapel en onder de kuip van de preekstoel, staat er in onze kerk ook nog een groot beeld in terracotta.
Oorspronkelijk stond dit terracottabeeld buiten aan de voorgevel van de kerk. Maar door de jaren en onder invloed van de luchtvervuiling, was het beeld dringend aan restauratie toe. E.H. Van Overloop (Kieldrecht) ontfermde zich over Egidius en raadde toen aan om het beeld een plaats te geven binnen het kerkgebouw.
