Iedere pelgrim, om welke reden dan ook, keert terug als een ander mens. Al eeuwenlang horen wij de meest ongelooflijke verhalen, maar die verbleken reeds met de eerste tocht die de pelgrim aanvangt. Of het nu naar Emmaüs is of naar Compostela, er zijn ontmoetingen die je nooit meer vergeet.
Freddy Van Buynder en Nicole De Smet uit Stekene delen hun verhaal en enthousiasme over deze onvatbare ervaring.
Het was al enkele jaren aan het rijpen om een tocht naar Compostela te maken. Via “Met Geert op reis” kregen we een reisprogramma aangeboden aangepast aan senioren, een goede douche en een goed bed met ontbijt. Dit hebben we erg op prijs gesteld na een dagelijkse tocht van om en bij de 25 km. in een hitte van 36 graden.
De beslissing was dus vlug gemaakt en we vertrokken vol goede moed en met een gevulde rugzak samen met andere gelijkgestemden.
We opteerden voor de spirituele route, 145 km , de camino van Vigo naar Santiago de Compostela, in 7 stapdagen langs de Atlantische kust. Bijzonder mooi, maar lastig.
We kregen dus 145 km. met hoogten en laagten, bos en strand, en bovenop een loden hitte te verduren. Maar met het nodige eten en drinken, en heel veel wilskracht hebben we ons doel bereikt. Het was een verademing de doedelzakspeler, die de pelgrims verwelkomt, te horen op het plein voor de kerk in Santiago de Compostela.
We kijken met veel voldoening terug op onze camino waar verbinding, zelfreflectie en volharding centraal staan.
