60...
Vandaag gedenk ik heel speciaal, de vrouw Maria, die mij tot leven bracht,
die mij gekneed heeft tot de man, van wie men soms verwacht,
dat hij er staat, zo dag en nacht.
Het was toen in Leuven, in de Naamse straat,
ik denk dat dat gebouw er nog steeds staat.
Op zo'n dag, de 11de van de sprokkelmaand,
ook wel genoemd de korte maand.
verscheen er ooit een andere vrouw, Maria,
te Lourdes in de straffe kou.
3 dagen later, op een zondag met Sint Valentijn,
werd ik als kind van God verworven,
door Jezus, rot bedorven.
Daar gaat het om,
die kracht, gekregen door de Heer,
behoedend ons, de grootste zeer,
want steeds dragen we hem mee,
in goede en in slechte dagen,
wanneer we ijlend naar wat toekomst vragen.
Die toekomst zit in elk van ons, wanneer we ons geborgen weten,
gedragen door de mensen om ons heen,
beseffend, we zijn niet van steen en been.
Op zo'n momenten als vandaag
beseffen we maar al te vaag,
de weldaad van het leven,
al is het maar voor even.
Wanneer ik later op de maand,
alweer in Leuven, op de Gasthuisberg,
een woordje mag placeren,
is het ook om mama wat te eren.
Al 25 jaar verlenen ze daar palliatieve zorgen,
voorbode van een nieuwe morgen,
de eerste stap naar een Nieuwe Wereld zonder zorgen.
De mama bracht er toen haar laatste maanden door,
ze is er ook gestorven,
in warmte, tederheid bedolven.
Zo zie je hoe de band van sterven en van leven,
zo tot ons komt, al is het maar voor even,
dat wij getuigend in die warme levensgloed,
ons niet beknotten in de overmoed.
Aanvaarding, acceptatie, is het sleutelwoord bij palliatieve zorgen,
daar zit de cure, de heling in geborgen.
Zo, lieve mensen, denk ik aan de voorbije 60 jaren,
zijnde in 1 stuk voorbij gevaren.
de dichtste kern is ondertussen aan de overkant.
Zij zijn reeds aangeland.
Maar kernen zijn voor even, ze komen en ze gaan.
Zo blijven we echter voorbestaan.
Een nieuwe toekomst zal ontluiken,
alsook de lente is niet meer weg te stuiten.
De vriendschap, liefde krijgt de bovenhand,
dat is nu eenmaal ons verstand.
Mocht ge per ongeluk nu zondag eens passeren,
dan kunt ge mij altijd eens trakteren.
een cava, porto of ne koffie na de mis van Valentijn,
dat helpt ons met een samenzijn.
Want samen gaan we verder,
zoals een Goede Herder.
Dirk Vannetelbosch, Laken-Leuven 11 februari 1965-2025
