School voor geloofsverdieping
Drie deelnemers vertellen
Een glunderende Patrick bij de start van de School voor Geloofsverdieping in september 1925
In september 2025 is ook in het dekenaat Deinze een School voor Geloofsverdieping gestart. Gedurende 19 avonden wordt er dieper ingegaan op de krachtlijnen van het Bijbelse geloof.
Iedereen uit het dekenaat kon deelnemen. Uiteindelijk zijn meer dan 20 mensen gestart met de opleiding. Die gaat door in de Pax in Aalter.
We zijn nu ongeveer halverwege de cyclus. Tijd om eens te peilen naar de ervaringen.
De redactie laat daarom enkele deelnemers aan het woord. Het zijn Els Bradt, Bart Demeyer en Philip Vlummens.
K&L: Wat vind je verrijkend aan de school voor geloofsverdieping?
Philip: Persoonlijk vind ik het erg leerzaam dat er in elke les een aspect van het Bijbelse geloof centraal staat. De Bijbel is complex, maar de lesgevers en begeleiders slagen erin om de thema’s helder te benaderen en vervolgens ook toegankelijk te maken voor gesprek en uitwisseling in de groep.
Els: De cursus zelf is ongelooflijk duidelijk gestructureerd en leest heel vlot. De sprekers vertellen enorm boeiend. De nabespreking, verdieping a.d.h.v. vragen en gevarieerde werkvormen wordt telkens op boeiende wijze begeleid. Onderwerpen worden hier vaak actueel in ons eigen leven. We krijgen na elke les een waaaw-gevoel. "Dat was me wat!"
Bart: Ik krijg door die avonden een beter inzicht in wat geloof voor mij betekent.
Els: Ja, zo voel ik het ook. De tijd dat we godsdienstles kregen en een godsdienstopleiding volgden, ligt reeds lang achter ons. Ondertussen is er zoveel veranderd. We zijn ouder geworden, ons leven is al met heel wat ervaringen verrijkt, zowel met goede als minder goede. En ook in de kerk is er veel gebeurd. Dat heeft allemaal invloed op onze geloofsbeleving.
Het doet mij veel deugd om nu op oudere leeftijd deze cursus te volgen...we kunnen veel meer ervaringsgewijs meepraten, aanvoelen, begrijpen en inzichten anders bekijken.
K&L: Wat is het belangrijkste inzicht dat je de voorbije lesdagen hebt opgedaan?
Els: Dat is eigenlijk moeilijk te zeggen. Er is zoveel. Mij blijft vooral bij hoezeer God met mensen bezig is en hoe waardevol 'elke' mens in Gods ogen is, zonder onderscheid.
Ik zie ook meer en meer hoe wonderbaar het leven is.
Bart: Voor mij is het soms wat dubbel. De lessen confronteren mij met mezelf. Soms bots ik op mijn ongeloof. Soms stel ik vast dat ik ontgoocheld ben. De kernvraag is voor mij: hoe kan ik het lijden dichtbij en in de wereld inpassen in mijn geloof? Daar zoek ik naar.
Philip: Het belangrijkste inzicht voor mis is dat de Bijbelse teksten gelaagd zijn: je kunt ze op verschillende niveaus lezen, en ze blijven spreken naargelang je levenssituatie. In de kleine groepsgesprekken merk je telkens opnieuw hoe persoonlijk geloof is — en net daardoor ook verbindend.
K&L: Hoe voel je je in de groep?
Bart: Heel goed. Ik voel geen belemmeringen om je mening te geven en die van anderen te aanhoren. Ik vind het een fijne groep zielsverwanten die met gelijkwaardigheid aan tafel zitten. Dat is niet in het minst de verdienste van de begeleiders.
Philip: Ja, de sfeer is heel goed. In het begin moet je elkaar natuurlijk leren kennen, maar intussen zijn we goed vertrokken. Er is een open, respectvolle sfeer waarin niemand schrik moet hebben om een vraag te stellen of zijn/haar mening te delen. Dat nodigt echt uit om mee te doen.
Els: Ik voel mij ook helemaal op mijn gemak in de groep. Er heerst een sterk verbonden gevoel. Allen zijn we geboeid door het geloof. Er is volkomen respect. Er ontstond vrij snel een vriendschappelijk gevoel en het gevoel alsof we elkaar reeds lang kenden. Zo verschillend als we daar allemaal zijn, zo gelijkend op elkaar voelen we ons. Dat doet zo goed!
K&L: Heb je nog een gedachte die je absoluut wilt delen met alle parochianen?
Philip: Misschien is het belangrijkste niet dat je alles van het Bijbelse geloof meteen begrijpt. Het belangrijkste is dat we Hem nabij blijven; begrip groeit vaak gaandeweg, in het dagelijkse leven.
Els: Dit is een fantastisch aanbod, een aanrader! Je komt er terug tot de kern en de zin van ons bestaan.
Bart: Beleef je geloof vanuit de invalshoek van de diakonie. Dat wil zeggen: hoe kunnen we elkaar helpen? Samen zorg-dragen voor mensen is samen Kerk-vormen.
K&L: En misschien nog een slotbeschouwing?
Els: Ik denk dat het goede effect van die lessen nog lang in ons zal blijven verder werken!
Dankjewel, Els, Philip en Bart om jullie ervaringen met ons te delen. We wensen dat jullie de komende maanden evenveel deugd vinden in de verdieping van je geloof.
De redactie van het parochieblad, Kerk & Leven, editie H. Marta en Mariaparochie
