Deze groep vormelingen had er voor gekozen om het voorbereidingstraject naar het vormsel heel intens te volgen in één weekend. Naar Meersel Dreef is een lange weg en niet evident op een vrijdagavond maar het is de moeite waard. We waren er te gast bij de broeders Kapucijnen, die ons gastvrij welkom heetten.
"Maar wat zijn paters? En wat doen die?": dat vroegen onze vormelingen zich af toen ze toekwamen. Broeder Kenny stelde hen gauw gerust.
Als de bedden opgedekt waren, konden we aan het programma beginnen.
We begonnen met een kennismakingsspel. Niet zomaar om de namen te leren maar om elkaar echt wat beter te leren kennen. Zo maakten we ook kennis met Franciscus, want hij zou het hele weekend onze tochtgenoot zijn.
Een nachtspel in het bos is altijd uitdagend. Even volle bak spelen en frisse lucht inademen, zodat je ‘s nachts goed kan slapen.
Na het bosspel warmden we nog op met een potje pudding en dan tijd om gaan te slapen.
‘s morgens moesten we al vroeg uit de veren, want het ontbijt stond klaar om 8 u. We mochten heel het weekend mee aanschuiven bij de broeders aan tafel.
In het klooster van Meersel Dreef hebben de broeders een belevingscentrum ingericht. 7 kamers waar je de spiritualiteit van Franciscus kan beleven. We lieten de vormelingen telkens een kamer van het belevingscentrum ontdekken om er nadien met een spel, creatief of in gesprek mee aan de slag te gaan. De kamer van het Zonnelied, waar je je in de natuur waant, werd gevolgd met een bosspel, samen een kamp bouwen en dan een bosbingo spelen. De kamer van de wolf (angst en vertrouwen) werd ingeleid door broeder Jo. En hij zette onze vormelingen aan het werk met een creatieve opdracht.
S' Middags mochten we meebidden bij het middaggebed. Broeder Kenny legde kort en duidelijk uit hoe het werkte, op welke bladzijden de psalmen stonden. De vormelingen werden wonderlijk stil en zongen zelfs mee.
Na de middag ontdekten we spelenderwijs het Mariapark. Onze vormelingen gingen als ondeugdende novicen op zoek naar levenselixir, de zeven zoetigheden, ... Ze moesten dat stiekem doen, zonder gezien of gehoord te worden door de oversten (Heidi en Chris). Het waren moeilijk raadsels om op te lossen, gelukkig waren er bereidwillige parkbezoekers die hen hielpen. Uiteindelijk werd er toch wat gevonden, en hadden we een vieruurtje om rustig bij in de zetel te zitten. Broeder Kenny beantwoordde tijdens het vieruurtje alle vragen die de vormelingen hadden over het leven als pater, in gemeenschap, in een klooster en over zijn werk. De tijd ging vlug voorbij. Het blotevoetenpad wilden de meesten toch ook wel echt eens gedaan hebben, ondanks de koude. Dapper deden ze hun schoenen uit en gingen op pad. We beleefden nog de kamer van de pelgrims en vreemdelingen en dan was het tijd voor het avondmaal.
S'Avonds kwam de competitie geest van onze vormelingen echt naar boven. Tijdens de quiz laaiden de gemoederen soms hoog op, om punten te scoren of hun gelijk te halen. Weetjes-vragen en praktische proeven, wisselden elkaar af.
Rond het kampvuur, zongen we liedjes en luisterden naar het verhaal van pinksteren. Want gevormd worden, is net als de apostelen in het pinksterverhaal de Heilige Geest ontvangen.
We waren echt heel moe s' avonds, en de volgende morgen werden we weer vroeg aan het ontbijt verwacht. Die zondagmorgen was het al tijd om alles terug in te pakken. We brachten het hele weekend samen in 2 godly play verhalen: het verhaal van de grote familie (Abraham en Sarah) waar de hele levensweg van een gelovige mens in zichtbaar wordt en het verhaal van Franciscus. Samen dachten we na, hoe die twee verhalen in elkaar passen. Om er dan nog een mannetje bij te zetten die het antwoord op de vraag verduidelijkt: 'Waar ben jij in dit verhaal?'. Een intense afsluiter van ons weekend, die vertaald werd in het gebed tijdens ons moment van vieren. De vormelingen kozen zelf voor: eerst even in stilte bidden, ons liedje voor het eten van 'Ik heb een lichtje in mijn hart en dat is Jezus', en een danklied.
We hebben samen een mooie pelgrimsweg afgelegd. Bedankt vormelingen voor jullie inzet.