Uit het evangelie volgens Lucas 2, 22-40
Toen het kindje van Maria een week oud was, noemden Maria en Jozef het Jezus. Dat was de naam die de engel gaf nog voor Het geboren werd. Dan ging Maria samen met Jozef en Jezus naar de tempel in Jeruzalem om Jezus op te dragen aan God en om een koppel jonge duiven te offeren. In Jeruzalem woonde toen een zekere Simeon, een rechtvaardig en gelovig man. Hij keek uit naar de tijd dat God een betere tijd zal geven aan zijn volk. De Heilige Geest was bij hem en zei: ‘Je zult niet sterven voor je de Messias zult zien.’ Simeon ging naar de tempel. Toen hij Jozef en Maria met Jezus zag aankomen, ging hij ernaar toe, nam Jezus in zijn armen en loofde God met de woorden: ‘Laat me nu in vrede sterven, want ik zag met mijn eigen ogen wie de mensen zal redden. Hij zal een licht zijn voor iedereen.’ Jozef en Maria waren verbaasd over wat hij van Jezus zei. Simeon zegende hen en zei tegen Maria: ‘Niet iedereen zal later akkoord gaan met Jezus. Hij zal mensen doen vallen, maar ook veel mensen doen opstaan. En je zult verdriet kennen dat als een zwaard door je hart zal gaan.’ In de tempel was ook Hanna, een profetes. Ze was al vierentachtig jaar. Haar man stierf toen ze zeven jaar getrouwd waren. Ze was altijd in de tempel. Daar diende ze God dag en nacht met vasten en bidden. Ze ging naar Jozef, Maria en Jezus. Toen ze Jezus zag, loofde ze God. Met iedereen die de bevrijding van Jeruzalem verwachtte, sprak ze over de jongen. Toen Jozef en Maria gedaan hadden wat de wet van God vroeg, keerden ze terug naar huis, naar Nazaret in Galilea. De jongen groeide op en werd sterk en wijs, omdat God bij Hem was.
Bovenstaand evangelie is het verhaal dat we horen tijdens de viering van Lichtmis.
Naar gewoonte worden dan alle ouders met hun dopelingen uitgenodigd in onze vieringen waarin we God danken om het nieuwe leven en zijn zegen vragen over onze kinderen.
We beleven als het ware op dat moment opnieuw het evangelieverhaal. Mag ik het alvast even beleven samen met u?
Herkennen we onszelf in Maria?
Haar ja-woord op nieuw leven betekende nieuw leven voor ons allen. Haar moederhart kende grote vreugde, maar ook intens verdriet. Ze zou alles gedaan hebben voor haar kind: hem beschermen, nabij zijn, hem alles geven wat hij nodig had, maar vooral hem graag zien met elke vezel van haar lichaam.
Maar ook zij moest, net als elke moeder, haar kind loslaten en het zijn eigen keuzes laten maken. Dat deed het kind, het ging zijn eigen weg: de weg van de liefde … tot het uiterste toe.
Misschien zie je jezelf in Jozef?
Als vaderfiguur was ook hij onmisbaar in het verhaal. Samen met Maria legt hij het fundament van het gezin waarin het kind Jezus mocht opgroeien in liefde. Hij was misschien de stille kracht waar we weinig over lezen, maar in alle eenvoud was hij onmiskenbaar nabij. Zoals vele vaders, wilde hij niets liever dan zijn gezin beschermen.
Net dat verlangen naar bescherming en zegen was wat Maria en Jozef naar de tempel bracht en waarom we nog steeds ouders uitnodigen in onze kerk met Lichtmis; Gods zegen, nabijheid en bescherming vragen.
Elk van Gods kinderen, Jezus maar ook wij, mogen ons geliefd weten door de Vader en delen in de belofte die Hij ons heeft toegezegd: “Ik ben die is en zal zijn”.
In het spoor van dat kleine kind dat 40 dagen na zijn geboorte naar de tempel wordt gebracht, willen ook wij een licht voor de wereld zijn voor elke medemens. Een taak die we niet alleen willen of kunnen vervullen, maar mogen volbrengen onder de vleugels van God, onze Vader. Wij zijn allemaal een beetje zoals Jezus: geworteld in Gods liefde willen we mens onder de mensen zijn.
Misschien leeft in ons ook wel de hoop die de oude Simeon koesterde?
Hoop die ons redt, die ons toekomst geeft. In die toekomst willen wij ruimte scheppen voor God en erop vertrouwen dat zal gebeuren wat Hij ons heeft toegezegd. Voor elke Simeon onder ons wens ik dan ook oprecht dat het hart mag opengaan voor het licht dat Jezus wil brengen; een licht van liefde dat je mens doet voelen, een licht dat je hart verwarmt en je weer doet opstaan, een licht dat jou licht laat zijn voor anderen.
Mogen wij een lichtbrenger zijn zoals de profetes Hannah, dankbaar omdat nog steeds mensen opstaan naar het voorbeeld van Jezus, zich laten raken door Gods liefde en de wereld een beetje mooier maken door het licht van zijn liefde te laten stralen. Wie zich in dat licht van God durft te plaatsen, mag zich waarlijk gezegend voelen, mag zich laten meevoeren op de stroom van zijn liefde, mag delen in vreugde en nabijheid voelen in zorgen en pijn. Op elk van die momenten wil God ons licht zijn en richting geven.
Mogen wij ons dan tijdens de viering op zaterdag 31 januari in Stekene of zondag 1 februari in Sint-Gillis-Waas allen laten raken door het licht van de wereld, Jezus Christus en ons plaatsen onder de zegen van Hij die heet: “Ik ben die is en zal zijn”.
MARIA LICHTMIS - GEBED
Goede God,
laat ons beseffen
dat onze kinderen aan zichzelf
en ook aan U toebehoren.
Laat ons een spiegel voor hen zijn,
waarin zij U mogen herkennen.
Wij weten niet wat er
van onze kinderen zal worden.
Daarom vertrouwen wij ze toe
aan U, dat ze mogen opgroeien
in uw licht, en mensen worden,
zo goed als Jezus,
uw Zoon en onze Heer.
