1 maart, tweede zondag

De eerste lezing uit het boek Genesis vertelt de roeping van Abraham. De stem van God zegt Abraham zijn land, stam en familie te verlaten en op weg gaan te gaan naar het Beloofde Land.

Matteüs schreef dat Jezus op een dag een hoge berg beklom samen met Petrus, Jakobus en Johannes. Een plek om God te ontmoeten.

Daar 'zagen' ze Hem praten met Mozes, de vertegenwoordiger van de Wet, en met Elia, de vertegenwoordiger van de Profeten. Jezus staat dus in de lijn van de Tora en de Profeten, hij is de Messias.

Uit een stralend lichte wolk klinkt ook hier de overweldigende stem van God die hen zegt: ‘Hij alleen is mijn Zoon. Mijn liefde voor hem is groot. Luister naar hem!’ 

De leerlingen waren erg bang. Je zou voor niet minder bang zijn! Jezus raakte hen aan en zei: ‘Sta op. Jullie hoeven niet bang te zijn.’

Dan gingen Jezus en de drie leerlingen weer van de berg af. Je kan daar immers niet blijven. Een godsontmoeting is een ingrijpene ervaring die je toch niet kan vasthouden of grijpen, al denkt Petrus daar anders over.

Jezus zei: ‘Jullie mogen nu nog niet vertellen wat je gezien hebt, aan niemand. Want eerst moet de Mensenzoon opstaan uit de dood.’ Pas na zijn dood zullen ze ten volle begrijpen wie Hij was. 

Mia Verbanck, teamlid liturgie & gebed in OLVM

Bij het evangelie

De gedaanteverandering is een antwoord op de vraag: 'wie is Jezus?'

Het verhaal, het visioen zit knap ineen. Eerst wordt gezegd wanneer het gebeurde, wie van de partij was en waar het zich afspeelde. En dan gebeuren er vreemde dingen die alleen in een droom voorkomen. Jezus’ gezicht straalt als de zon en zijn kleren worden wit als licht. Plots staan Mozes en Elia - figuren uit een eeuwenver verleden - met Hem te praten. Een stoorzender, Petrus, onderbreekt de droom. Toch gaat die verder in een tweede toneel. ‘De schaduw van een stralende wolk (!)’ schuift over het trio en de wolk blijkt zoals in sprookjes een sprekende wolk te zijn. Eerst is er wat te zien, dan is er ook wat te horen. De wolk wijst als het ware naar Jezus en zegt: ‘Die hoort bij Mij, Ik ben erg blij om Hem. Jullie doen er goed aan naar Hem te luisteren.’ En plotseling, zoals het kwam, zo verdwijnt het hele tafereel. Zo gaat dat met dromen. Jezus stelt hen op hun gemak. Hij vraagt wel: ‘Wat jullie gezien en gehoord hebben, houd dat voor u, want niemand zal jullie geloven.’

Dit visioen moest dus een antwoord geven op de vraag: wie was, wie is Jezus ten diepste? Het wijst op twee aspecten van Jezus’ diepste wezen. Zijn ware gedaante is de gedaante van God. Hij is meer dan een zeer bijzondere man, een geweldig voorbeeld. Hij is beeld van God, Johannes zegt: woord van God. In Hem spreekt God zich uit, in Hem drukt God zich uit.

Een tweede aspect in dit visioen is dat God zich uitspreekt in een mens die volop deel uitmaakt van de menselijke geschiedenis. Jezus staat in de rij van grote religieuze figuren, van wie er twee model staan, Mozes en Elia, mensen die naast zoveel anderen aan het fenomeen religie heel eigen kleuren hebben gegeven. Die twee aspecten komen tenslotte nogmaals samen in de goddelijk stem uit de wolk: ‘In deze mens heb ik het gezien, luister naar Hem.’

Jan Wuyts, priester