We verzamelden een uur op voorhand om de liederen te oefenen, tekstjes te lezen en de viering te overlopen. Priester Wouter uit Hulshout was de voorganger. Catechist Heidi begeleidde de liederen op gitaar.
We lazen het verhaal van Abraham die wegtrekt naar het beloofde land. Hij werd geroepen door God bij zijn naam. Ook onze communicanten worden geroepen bij hun naam en krijgen nu de kans om te antwoord: Ja, hier ben ik, ik doe mee. Niet om een superheld te worden of een loodzware opdracht te vervullen, maar om bij de vriendengroep van Jezus te horen. Een groep die jou draagt, waarin we echt onszelf mogen zijn, als kinderen van een Vader die ons graag ziet.
De vader van één van de communicanten had een prachtige boom uitgesneden in hout. Elk kind had een vogel geknutseld met zijn of haar naam erop. Deze vogels werden allemaal in de boom gehangen. Hiermee is de eerste stap naar onze eerste communie gezet.
We zongen een prachtig lied van Elly en Rikkert “Kom maar gewoon”, waarvan we u de tekst niet willen onthouden:
Er is één die jou kent
Eén die jou kent.
Kom maar gewoon
Kom maar gewoon zoals je bent.
Er is één die jou ziet
Éen die jou ziet
Kom maar gewoon
Kom maar gewoon met je verdriet.
Er is één die jou hoort
Eén die jou hoort,
Kom maar gewoon,
Kom maar gewoon, Hij houdt zijn woord.
In de hoop dat de boodschap mag doordringen dat er Eén is die ons kent, ziet en hoort, werden we weer naar huis gezonden. Op zondag 3 mei wacht het grote feest van de eerste communie. Een bijzondere dag om naar uit te kijken.
