Elk jaar op 22 april is het de dag van de Aarde, een dag waarop we extra aandacht hebben voor de natuur, het milieu, de schepping waarin we leven. Het kleurrijke Zonnelied van Franciscus van Assisi en de encycliek Laudato Si’ die paus Franciscus schreef bieden ons elementen die bijdragen tot een positieve, geaarde levenshouding van waaruit we onze vitale relaties met de natuur, met onze medemens, met God, maar ook met onszelf kunnen herstellen.
Wakker worden voor het wonder ‘Ellu e bellu’ komt een paar keer voor in de originele tekst van het Zonnelied: het is een Umbrisch dialect waarin Franciscus de schoonheid, kracht en nederigheid van al wat geschapen is treffend uitdrukt. De goede kracht van de Allerhoogste is in de schepping overvloedig aanwezig, maar vaak zijn we te druk met andere zaken bezig om dit te zien. We worden uitgenodigd om wakker te worden om opnieuw het wonder te leren zien. We oefenen ons in het kunnen ontvangen, het kunnen geraakt worden door wat niet maakbaar is of verworven kan worden, maar ons zomaar gegeven is.
