De voorbije weken ben je misschien ook wel eens het Hallerbos ingetrokken, om je te laten bekoren door de blauwe bloemenpracht. Ook al staan ze er elk jaar opnieuw, toch is het steeds een overweldigende ervaring, die zee van blauw tussen het jonge groen van de bomen. Om de plaatsen te vinden waar ze staan, moet je wel de weg ernaartoe kennen. Tegenwoordig bestaan daarvoor plannetjes, maar ook de aanwijzingen van anderen kunnen ons helpen de weg te vinden.
Op het einde van zijn leven zegt Jezus tegen zijn leerlingen (Johannes 14,1-12): “Ik ga weg, naar het huis van de Vader, waar ook plaats is voor jullie. Jullie kennen de weg daar naartoe.” We begrijpen misschien de ontreddering van Thomas die vraagt: “Heer, we weten niet waar gij gaat. Hoe moeten we dan de weg kennen?” De paniek, de angst die ook ons aangrijpt als we voelen dat we alleen dreigen te staan, als we zekerheden en vertrouwde waarden om ons heen verloren zien gaan.
Voor Jezus ligt het antwoord in het leven zoals hij het geleid heeft. Kijk naar mijn leven, zoals ik er was voor allen die zoeken. Als je die weg gaat, zul je uitkomen waar ik ben, het huis van de Vader. Bij dat ‘huis’ moeten we niet alleen denken aan de hemel, aan het leven bij God. Maar ook aan de aarde, aan de mensen met hun lief en leed aan wie Jezus zich met hart en ziel aan gewijd heeft. Hemel en aarde zijn niet noodzakelijk twee aparte plaatsen, ze lopen in elkaar over. Het is de plaats waar Jezus mensen van hun angsten genas, waar hen recht wordt verschaft, waar vrijheid heerst, waar liefde gedeeld wordt, een wereld vrij van geweld en oorlogsleed.
Om de weg daarheen te vinden, mogen we ons laten inspireren door Jezus. Hij gaat ons voor op een weg waar aarde en hemel in elkaar overvloeien. Meer dan een plaats is het een wijze van leven. Ik kan daar geen enkel ander woord voor vinden dan liefdevol leven. Een liefde die in Jezus heel veelzijdig, breed en diep zichtbaar wordt. Een liefde die iedereen omarmt. Anderen zijn ons op die weg voorgegaan. Vaders en moeders, inspirerende vrouwen en mannen, mensen die hun handen openhielden voor de nood van anderen. Zoals die weg nog altijd zichtbaar wordt in vele initiatieven die solidariteit mogelijk maken. Alles samen vormt het de weg naar God die voor ons het leven wil. Dat is de waarheid waarvan we mogen leven. Het is de waarheid van God trouw en betrouwbaarheid. Aan die waarheid mogen we ons toevertrouwen. Naar die waarheid mogen we ons op weg weten.
Jos Houthuys
